Zin om te koken of in een spelletje?  

Informele zorg wordt steeds belangrijker. Gelukkig zijn er al veel betrokken vrijwilligers aan Radar verbonden. Daar zijn we erg dankbaar voor! In dat kader wilden Residentie Maria Goretti en woonlocatie Ons Limburgstraat in Kerkrade graag nog meer contact krijgen met buurtbewoners, om te ontdekken of we iets voor elkaar kunnen betekenen.   

Aan de klink 
De bewoners gingen samen met begeleiding aan de slag om op een originele manier aandacht te vragen hiervoor. Ze stelden niet minder dan 1000 superleuke pakketjes samen die werden uitgedeeld en aan deurklinken gehangen in de buurt. Via het ene pakketje werd gevraagd om samen een spelletje te komen doen en via het andere om te helpen met koken.   
En het harde werken werd beloond! Een aantal buurtgenoten is komen kennismaken en twee van hen werken er nu als vrijwilliger.  

Geboren en getogen in de buurt 
Eén daarvan is Gertie*. Sinds een jaar is ze elke woensdag op woonlocatie Ons Limburgstraat te vinden, en daar maakt ze er met bewoners een leuke ochtend van. Gertie: “Na 22 jaar in de thuiszorg ben ik nu met pensioen. Twee winters geleden was het slecht weer en zat ik best veel thuis. Niets voor mij, want ik wil juist graag actief zijn! En op een gegeven moment heb je wel genoeg sjaals en truien gebreid haha! Ik besprak het met mijn man, en toen kwam net de macaroni-actie van Radar langs. Ik vond het een hartstikke leuk initiatief. Ik ben geboren en getogen in deze buurt en ik kende Radar al een beetje. Ook een aantal bewoners. Maar je stapt toch niet zo snel uit eigen initiatief ergens binnen. Met deze actie werden buurtgenoten juist gevraagd. Dus ik heb eens gebeld, en gesproken met Joyce. Ook haar bleek ik te kennen! Ik ben komen kennismaken en vond het meteen leuk. Ik voelde me welkom en had echt een klik met de bewoners. En zij ook met mij denk ik.  

Sjoelen is favoriet 
Elke woensdagochtend ben ik nu hier. Ik vraag de bewoners dan: waar hebben jullie zin in vandaag? Wat zullen we eens gaan doen? En dan komen we altijd wel tot wat leuks. Een favoriet is sjoelen. Maar ik ga ook weleens met een bewoner individueel wat ondernemen. Een wandeling maken bijvoorbeeld. Ik vind het belangrijk dat mensen in de buurt een beetje naar elkaar omkijken. En helpen waar het kan. Als ik er ben kan begeleiding iets anders doen. Ik ben ook wel eens ingesprongen als begeleiding ziek was.  
De bewoners en medewerkers hebben mij heel positief ontvangen. Het ging allemaal vanzelf en ik voel me hier thuis. De bewoners hebben mooie verhalen, daar geniet ik van. En het past prima in mijn weekplanning. Ik ben blij met deze stap!” 

*Gertie wilde graag meewerken aan dit artikel maar liever niet op de foto.