De startklas: extra steuntje in de rug

Bo Buscher is gespecialiseerd begeleider bij ontwikkelgroep de Rupsjes van Radar, en sinds september ook in de startklas. Bo: “Bij sommige kindjes kun je op hun vierde nog niet goed bepalen welk onderwijs straks het beste bij hen past: regulier of speciaal. Ze zitten er een beetje tussenin. Toch wil je dat een kind op de juiste plek terecht komt. De gemeenten in Parkstad hebben hier goed op geanticipeerd, en op diverse basisscholen startklassen geïnitieerd. De eerste ervaringen zijn goed.”

Kleine klas met veel aandacht

“In onze startklas is plek voor maximaal twaalf kinderen, we hebben er nu acht” zegt Bo in maart, net voor de coronacrisis. “De startklas wordt gedraaid door een leerkracht en een onderwijsassistent, en mijn collega Claudia van XONAR en ik zijn er allebei 2,5 dag per week. We observeren in de klas, nemen zorgtaken uit handen van de leerkracht, onderhouden contacten met therapeuten en werken één op één met kinderen aan hun doelen uit het begeleidingsplan. Die kunnen gaan over bijvoorbeeld taalontwikkeling of gedrag. Voor elk kind brengen we nauwkeurig in kaart wat er nodig is om binnen een jaar naar de reguliere basisschool te kunnen overstappen.”

Niet kopje onder

Ouders van de kinderen in de startklas zijn blij met deze kans, denkt Bo. “Het stelt hen gerust te weten dat hun kind niet kopje onder zal gaan in het regulier onderwijs,  omdat dat nog een maatje te groot is. Maar toch kan hun zoon of dochter naar de gewone basisschool in de buurt, net als leeftijdsgenootjes. Dat voelt fijn. Bo: “we ondersteunen ook de ouders. We geven hen handreikingen hoe ze thuis hun kind kunnen helpen met schoolwerkjes. We willen ook ouderbijeenkomsten gaan organiseren over opvoed- en ontwikkelingsthema’s waarvan ouders zelf zeggen: daar willen we meer over weten. Betrokkenheid van de ouders is heel belangrijk. Als je een kind zowel op school als thuis de juiste ondersteuning kunt bieden dan heeft dat een groter effect op de ontwikkeling.”

Ontspannen leren

“In het begin moesten we even zoeken naar de beste aanpak” herinnert Bo zich. “En naar de juiste verdeling van ieders inbreng en verantwoordelijkheden. Voor een leerkracht is het niet zo fijn als Claudia en ik voortdurend in de klas zijn. Dat kan snel te druk worden. En we willen juist een rustige en relaxte leeromgeving creëren. Daarom zijn wij nu veel meer op de achtergrond. Dat werkt goed.”

Andere kijk

“Ook zie je dat onderwijsprofessionals en zorgprofessionals op bepaalde vlakken toch wel anders naar een kind kijken. Leerkrachten willen graag een kind zoveel mogelijk vooruit helpen op de leercurve. Zorgmedewerkers kijken denk ik vooral naar hoe een kind in z’n vel zit, of het gelukkig is. Wij zijn minder bezig met zo goed mogelijk presteren en meer met de voorwaarden. Wat heeft een kind nodig om happy te zijn? Dan komt dat presteren vaak vanzelf. In de startklas zie je dat beide invalshoeken elkaar mooi aanvullen. We zijn inmiddels een goed en stevig team.”

Duidelijkheid

“Hoewel we in de startklas de kinderen zodanig willen ondersteunen dat ze de stap naar regulier onderwijs halen, is het vooral ook ons doel om echt duidelijk te krijgen: hoort dit kind thuis op speciaal onderwijs of op regulier onderwijs. Beide plekken zijn helemaal prima, zolang het maar de juiste keuze voor het kind is. En dat wordt tijdens de periode in de startklas helder. Een paar kinderen zijn inmiddels doorgestroomd naar het regulier onderwijs, en van enkele andere kinderen weten we nu dat het speciaal onderwijs de ideale plek is voor hen. Dan zetten we die stap meteen in gang. Dat levert blije snoetjes en blije ouders op. Wat ons betreft is de startklas dus echt van toegevoegde waarde.”