Voor Elkaar Valkenburg: met elkaar de verbinding vinden!

Robert: Welkom bij dit interview. Wij waren hier al eens op bezoek bij de opening. Is er wat veranderd vanaf die tijd? 

Kim: Misschien kunnen we beginnen met de maandag, dan lopen we de week even door.

Bianca: Op maandag gaat een groepje naar Valkenheim. Er worden boodschappen geleverd en die gaan wij uitzoeken en in de kast zetten. En fruit aan de mensen geven. Op maandag is er ook de muziekschool.

Sylvia: Daar doen we bijhouden en poetsen. Wat huishoudelijke taakjes. Dat is bij de kerk, daar zit een muziekschool.

Kim: Daar gaan ze zelfstandig naar toe. Daar is een vrijwilliger aan het werk die stuurt ze een beetje aan, maar dat doen ze eigenlijk helemaal zelf.

Sylvia: En we gaan ook op maandag naar de social sofa-bank. 

Bianca: Dat is een bank met allemaal met mozaiek steentjes.

Erwin: Die staat ook in Maastricht

Kim: Precies ja en dat is een project vanuit de gemeente. Daar doen heel veel mensen uit Valkenburg aan mee: de seniorenraad, de basisschool en wij. Je moet wel precies kunnen werken.

Sylvia: En nou ook de bewoners van Sevagram. 

Bianca: Het is wel leuk dat iedereen daarbij betrokken wordt.

Kim: Ja, dat is inderdaad juist om iedereen uit Valkenburg daarbij te betrekken. Er is dan altijd een thema bij die bank. Een kunstenaar maakt dan een ontwerp en daarna gaan jullie het invullen.

Robert: Het is dus niet eenmalig geweest?

Kim: Nee, dat is zo’n project en dat komt om de paar maanden weer voorbij. 

Bianca: We hebben al een keer het thema hoogwater gehad en Oekraïne.

Sylvia: Toch al 4 of 5 banken volgens mij.

Robert: Moet je dan zelf tegeltjes plakken?

Kim: Ja. De kunstenaar heeft de bank zelf ontworpen. De bank is dan van beton. En dan is het al helemaal uitgetekend er staat een tekening op met potlood. Wij doen dan de steentjes op kleur en helemaal precies plakken.

Robert: Blijf dat ook zitten?

Sylvia: Ja dat blijft zitten, maar je moet niet te hard erop drukken, dan gaan ze net weer eraf. Dat doen we met speciale plaksel. 

Kim:  Wat doen we op de dinsdag?

Sylvia: Om de 3 weken is er soep cafe. En soms ook stokbrood om te smeren en pannenkoeken maken. Het soepcafe is naast de bowling. Waar we op maandagochtend ook schoonmaken. 

Kim: Ja en het soep cafe, dat is ook een project vanuit de gemeente. Ook voor iedereen uit de buurt bij elkaar te krijgen en voor mensen die toch graag wat meer contact willen omdat ze alleen zijn of weinig vrienden hebben of zo. Die kunnen dan altijd op dinsdag daar naartoe om gratis lekkere soep te gaan eten en een praatje te maken. Wij gaan zelf maar een keer in de 3 weken. 

Bianca: Ja, eigenlijk is het bedoeld voor de oudere mensen die eenzaam zijn om onder de mensen te komen.

Kim: En Guy is daar heel goed in, die kan heel goed groente snijden he Guy? Je krijgt ook vaak complimentjes he?

Guy: Ja.

Kim: Ja en op woensdag en donderdag gaan we naar Oosterbeemd. Dat is een huis/zorgcentrum van Sevagram. Cindy, jij gaat daar ook wel eens. Wat doe je daar allemaal?

Cindy: De tafels schoonmaken en dekken, suiker en melk bijvullen en de mensen naar beneden brengen voor het eten.

Kim: En dan hebben we sinds kort ook iets heel leuks op de woensdag om de week. Daar ben jij heel goed in Cindy. 

Cindy: Boodschappen met de ouderen. Samen met een groepje. Dan gaan we met de ouderen naar de winkels. Dan gaan we eerst op een terrasje zitten en even wat drinken. En daarna doen we boodschappen en helpen we als ze ergens niet bij kunnen. Daarna gaan we weer terug naar hetzelfde terrasje en dan drinken we nog even wat. En soms een vlaaitje erbij.

Robert: En dat kopje koffie, door wie wordt dat betaald?

Kim: Ja, door de cafe’s of restaurants waar we wat gaan drinken.

Robert: Jullie doen dat wel met een goed doel om ze te helpen he?

Kim: Ja, dat komt weer uit een project van Sevagram. Die hebben daar subsidie voor gekregen. Dat is het ZonMw - project. En dat is wat Bianca ook al zei om de eenzame ouderen wat meer te ondersteunen. Ze moeten allemaal langer thuis blijven wonen en dan word het soms niet gemakkelijker erop. Dan heb je toch wel wat meer moeite met boodschappen doen en dat soort dingetjes. En het is wat afleiding, een beetje gezelligheid, sociale contacten en dat gaat ook super goed he? En al die mensen die we hebben leren kennen die horen dan wat jullie allemaal doen en daar komen de strijkkralen bijvoorbeeld vandaan. Die hebben weer kleinkinderen die daar niks mee doen en die geven het aan ons.  Dus wij zijn daar ook wel blij mee, he? Zij zijn blij met ons maar wij zijn eigenlijk ook heel blij met de contacten die wij daaraan overhouden.

Kim: En op donderdag hebben we dan weer Oosterbeemd. Dan doen we hetzelfde als op de woensdag. Op de vrijdag hebben we ook wat nieuws. Want wat doen we dan in de ochtend?

Cindy: Wandelen met de oudjes, met eenzame ouderen.  Door het bos of in de kinderboerderij.

Robert: En doen jullie dat met z’n allen of een deel van de groep?

Kim: Met z’n allen.

Robert: Als een van de ouderen langzaam loopt dan moet je je ook aanpassen?

Kim: Ja precies. We hebben iemand die langzaam loopt. Zij doet ook mee met ons. Iedereen kan mee wandelen, ook als je wat slechter ter been bent. 

Robert: Ze maken wel contact gewoon.

Kim: En we gaan dan met z'n allen een stukje lopen. Bewegen is gezond. Een beetje lekker eruit met z'n allen. En meestal maken wij dan nog iets lekkers. Dus hebben wij ook een bakactiviteit. En dan op vrijdag eerst lekker wandelen en wij doen dan ook wat oefenen tussendoor. Zodat alles een beetje los komt en een beetje spieren kweken. En als we terugkomen, drinken we met z'n allen wat. Dus het is eigenlijk een heel breed pakket geworden met alles wat we doen.

Erwin: En het wandelen is ook bij slecht weer?

Kim: Bij slecht weer hebben we ook al eens spelletjes gedaan en jullie hebben ook wel eens in de grote zaal hier oefeningen gedaan, toch? Dus we proberen wel als het even kan te gaan wandelen maar, het is niet perse voor oudere mensen. Als je in Valkenburg of omstreken woont en je wilt graag meer bewegen, ben je van harte welkom.

Erwin: Vrijwillig dan?

Kim: Dat mag vrijwillig, het is geen verplichting. Als je een keer in de maand wil komen kom je een keer in de maand, als je iedere week wil kom je iedere week. Het is helemaal vrij, het is gewoon gezellig.

Robert: Is het leuk voor de oudere mensen hier bingo te houden of zijn er andere organisaties voor?

Kim: Dat kunnen wij ook inderdaad doen, wat vinden jullie daarvan?

Bianca: Dat is eigenlijk een goed idee. En we gaan nu ook breien. Dat gaat naar Afrika. Daar worden mutsjes gemaakt.

Kim:  En dat gebeurt bij Oosterbeemd en dat is eigenlijk om en om. De ene week is dan breien en de week daarna is dan de boodschap service.

Robert: Om en om. Ik was ook aan het denken is het ook leuk voor de kinderen in Oekraine.

Kim:  Ja eigenlijk voor iedereen kun je breien, je mag het voor je zelf maken maar je mag het ook voor een ander doen. Dat gaan we uitproberen. Dat hebben we allemaal nog niet eerder gedaan dus we vinden het wel spannend. Een aantal van ons kunnen wel breien en haken.

Robert: Dus een beetje actie en een beetje rustig werk?

Kim: Ja we proberen altijd in ieder geval in de ochtend vooral de actie te doen en dan is iedereen een beetje fris. En 's middags dan doen we altijd een beetje rustig aan.

Robert: Hebben jullie ook op vrijdag borreluurtje of zo voor jullie?

Bianca: Nee dat hebben we niet hier. 

Kim: Radar huurt het gebouw in samenspraak met de beheerder is er afgesproken dat wij het gebouw onderhouden qua poetswerkzaamheden. Dit doordat deze meneer op leeftijd is en het te veel voor hem wordt.

Robert: Als je de WC’s moet poetsen en je heb dat nog nooit gedaan krijg je dan een stappenplan?

Bianca: Ja, we hebben een stappenplan. En iedereen mag in zijn eigen tempo werken.

We hebben afgesproken als je klaar bent met je taak dan mag je vragen aan iemand anders of je nog kunt helpen. En als je geen taak meer hebt en niemand heeft je hulp nodig dan kun je een andere klus komen vragen. Iedereen heeft favoriete taakjes maar we proberen ook wel een beetje af te wisselsen. Een beetje variatie. 

Robert: Word er hier ook gekookt?

Kim: Helaas is dit nog niet mogelijk, dit zouden wij wel graag willen.

Robert: Als je op je werk komt en je hebt geen zin, kan de begeleiding dan zeggen wat je kan doen?

Bianca: Het kan voorkomen.

Kim: Maar misschien kan iemand van jullie vertellen hoe wij dan een dag beginnen.

Bianca: Nou we beginnen met te vragen hoe je dag er voor staat. Hoe het met je is. Hoe je gevoelens zijn, zit je goed in je vel, heb je geen probleempjes.  Op maandag hebben we ook een kringgesprek. En dan kan je ook zeggen wat je in het weekend gedaan hebt. 

Robert: En is het verplicht?

Bianca: Nou eigenlijk is dat wel leuk om zo de dag te beginnen. En om te vragen hoe het met je gaat en zo. Niet iedereen zit goed in z'n vel of is een beetje ziekjes.

Kim: Soms delen mensen hele leuke dingen en soms ook minder leuke dingen. Je mag ook altijd vragen voor een apart gesprekje. Soms vind je het fijner om even alleen met begeleiding te praten dat kan ook. En daarna gaan we de taken verdelen. We proberen altijd de taken een beetje eerlijk te verdelen. Dan schrijven we altijd op wat voor taken zijn er allemaal vandaag en wie wil wat doen? En als je dus een keer niet zo heel erg lekker in je vel zit, dan moet je misschien niet kiezen voor die wc poetsen maar vind je het juist fijn om gewoon de koffie te zetten dat kan.

Robert: Ja maar het helpt ook wel om juist de wc's wel te doen. Dan heb je afleiding, maar ik denk dat een gesprek tussen vier ogen dan beter helpt eigenlijk.

Kim: Ja en we proberen dat voor iedereen een beetje op maat te doen. Want de een wil heel graag een apart gesprekje en de ander zegt juist nou laat mij die grote zaal maar vegen en dweilen dat is een grote zaal dan ben ik lekker bezig en dan heb ik afleiding.  

Robert: Oh ja en als iemand bijvoorbeeld een boos gevoel krijgt, kan die dan even uit de groep om even bij te komen?

Bianca: Je kan even naar buiten gaan bijvoorbeeld ja.

Kim: Ja zeker.  En sinds een aantal maanden werken we ook met thema’s. Dat hebben jullie ook een beetje zelf aangegeven. Jullie hadden heel veel vragen over bijvoorbeeld hoe ga je om met elkaar. Niet iedereen is beste vrienden met elkaar maar hoe ga je daar nou mee om als iemand dan vervelend doet. Moet ik dan wat terug zeggen of ga ik ook ruzie maken of ga ik juist weg lopen? Hoe ga je om met elkaar, hoe kun je opkomen voor je zelf? Persoonlijke hygiëne hebben we het over gehad. En dementie, want als je met ouderen werkt dan kom je dat toch wat meer tegen. Hoe gaat dat dan en wat moet ik dan eigenlijk zeggen en die mevrouw doet zo raar en wat betekent dat dan?
Een voorbeeld hiervan is een situatie die zich hier op straat voordeed, voor ons gebouw. De cliënten gingen hier heel goed mee om. Er waren (wijk)agenten bij betrokken en zij zijn uiteindelijk ook in ons gebouw geweest. Samen met de desbetreffende persoon (demente man met schizofrenie) en zijn familie. Mijn collega Karin was er toevallig ook op dat moment en samen hebben we de situatie deels overgenomen. Wat we gezien hebben van onze eigen cliënten zijn we ervan overtuigd dat het (uitvoerig) bespreken van deze thema's en hoe je om kunt gaan met bepaalde situaties heel leerzaam is voor de cliënten. Cliënten hebben op hun manier ondersteund en het was duidelijk te merken dat het hun niet langer afschrikt en ze geleerd hebben om hier beter/anders mee om te gaan. 

Voor de thema's maken we nu meer tijd. Dan kunnen er ook vragen worden gesteld en filmpjes worden bekeken als dat kan. Dat gaat super goed en is hartstikke leuk.

Bianca: Er is veel afwisseling. Je gaat naar buiten toe en leert mensen kennen. Dit werk past supergoed bij mij.
 

Kim:  Ja dus ook als er iemand is die zegt bijvoorbeeld ik wil in een restaurant werken dan gaan wij kijken of er een plek ergens is bij een restaurant. Er is iemand die werkt nu bij Tash en dat is gewoon echt een restaurant hier in de stad.
Maar het kan eigenlijk van alles zijn. Bijvoorbeeld bij de bakker. Dan gaan we kijken welke bakker met ons samen wil werken. We leren jou dingen en de bakker zodat je daar ook kunt werken.  
Wij starten altijd hier met de hele groep. Meestal hebben we met de hele groep pauze en op het einde van de dag zijn we ook weer bij elkaar en tussendoor gaat iedereen een beetje alle kanten op. 

Robert: Oh maar als je bij een bakkerij gaat werken dan moet die baas eerst weten wie daar daar komt werken en welke beperking de cliënt heeft en hoe hij daarmee om gaat. 

Kim: Ja zo pakken we het inderdaad aan. We gaan dan daar naartoe en vragen of ze het leuk vinden als er iemand bij komt. zou je het leuk vinden als hier nog iemand erbij komt die wat dingetjes kan leren maar die jou ook iets uit handen kan nemen. Dat de bakker ook iets aan jou heeft natuurlijk. En dan gaan we gewoon samen kennismaken met de bakker en dan gaan we kijken wat vind je dan leuk wat wil je eigenlijk?

Robert: Maar broodjes in de oven doen dan moet je vroeg opstaan denk ik he?

Kim: Bij de meeste bakkers wel he. We proberen eigenlijk altijd zo breed mogelijk te denken.

Robert: Zowel dat de client leert en de eigenaar ook en de anderen medewerkers ook he.

Kim: Ja precies. En we proberen dus te kijken naar wat iemand wel kan en niet wat iemand niet kan.

Robert: Prima.

Erwin: Dus de positieve kanten belichten ja.

Kim: Juist precies dat is voor ons belangrijk en dat we dus ook altijd met elke samenwerking dat niet alleen degene waar wij voor werken er iets aan heeft maar dat wij er ook iets voor terug krijgen. Want met kerst krijgen cliënten bij Sevagram tegenwoordig ook echt kerstpakket. Ze hebben daar een vrijwilligerscontract. Dus ze krijgen ook net als alle andere personeelsleden een kerstpakket met de kerst. En bij Your Little Family een houten op maat gemaakte kerstbal met naam gekregen. Daarbij is ook een workshop georganiseerd.

Erwin: Jullie worden niet vergeten.

Kim: Nee, dat noemen ze dan wederkerigheid dat dat dan twee kanten op gaat. Wij werken niet gratis, wij willen wel graag gewaardeerd worden en daar ook iets voor terug krijgen. Dus eigenlijk wordt wel altijd iets voor ons nog geregeld op het eind van het jaar. Als waardering voor het werk.

Robert: Ik ben al meteen bijvoorbeeld aan een plaatselijke boer aan het denken. Voor aardappelen, sla en groenten bijvoorbeeld, maar jullie kunnen nog niet koken.

Kim: Nee, maar dat zouden we dan bijvoorbeeld weer met het soepcafe kunnen combineren, want die hebben eigenlijk altijd groenten nodig. Zo proberen we dan ook weer dingetjes te combineren met elkaar.

Robert: Net een echt bedrijf.

Kim: Net een echt bedrijf inderdaad. Een beetje meer aandacht ja.

Erwin: Hebben jullie ook een vakantieperiode dat jullie niet hoeven te werken of is het gewoon continu het hele jaar door?

Bianca: We hebben een verlofkaart. En dan kan je zelf kiezen wanneer je vakantie hebt.

Robert: En jullie zoeken nog graag nieuwe mensen?

Kim: Ja dat klopt. We wilden ook graag laten zien wat we allemaal doen. En dat we nu veel meer doen dan een tijd geleden. Er is heel veel mogelijk. Als er mensen zijn die dat leuk vinden, die kunnen altijd aansluiten. Er kan altijd nog iemand bij.

Bianca: Je kan eens komen als je een keertje tijd hebt, dan kan je kijken hoe het hier gaat.

Robert: Zoeken jullie ook vrijwilligers nog?

Kim: Vrijwilligers kan ook altijd inderdaad, ja. En de mensen die hier komen werken, daar verwachten we wel een beetje zelfstandigheid van. Dus je moet wel een beetje zelfstandig kunnen werken. Daar gaat altijd wel een begeleider mee, of een vrijwilliger. Maar het moet niet zo zijn, dat je altijd alleen maar hulp nodig hebt. Dat je na een paar keer voordoen, daarna het zelf kan. Nieuwe dingen leren we je, maar uiteindelijk kun je het zelf.

Robert: Krijgen de mensen hier ook een goede band met oudere mensen? Is er een mooie band ontstaan eigenlijk?

Kim: Ik denk het wel, ja.  De mensen die we nu hebben leren kennen bij de boodschappenservice, daar gaat een deel van ook mee wandelen op vrijdag. Dus die komen tegenwoordig ook al wat makkelijker binnen waaien om wat te vertellen of te vragen. Dus langzaam begint er wat meer contacten te ontstaan met de buren. En wij gebruiken dit gebouw niet alleen. Hier zit in ieder geval ook de scouting en de harmonie. Af en toe zit de Evangelische Kerk hier. We zijn steeds meer aan het uitbreiden en aan het groeien.

Erwin: Hoe lang bestaan jullie al eigenlijk?

Kim: In maart 2023 is Voor Elkaar Valkenburg gestart als nieuwe werkplek. Het grotendeel van de groep heeft voorheen bij de Kindervallei gewerkt. Helaas is deze samenwerking toen gestopt mede door Corona. We zijn tijdens de Coronaperiode naar 't Anker verhuisd, hier hebben we een alternatief programma gevolgd, gezien alle regels rondom Corona. 

Tijdens deze periode zijn we in gesprek gegaan met de groep, wat waren dingen die wij leuk vonden en wat juist niet?

Uit deze gesprekken kwam met name naar voren dat het gewaardeerd voelen en in de maatschappij erbij horen gemist werd. Wij zijn op zoek gegaan naar een gebouw wat centraal ligt in Valkenburg. Vanuit hier werden er verschillende samenwerkingen opgestart en zijn nog steeds aan het groeien. Het doel is dat er gekeken wordt naar de persoon, welke interesse en behoefte heeft deze persoon. Zo is eigenlijk alles ontstaan. 

Erwin: Bedankt voor alles. Voor de ontvangst en de uitleg.

Kim: Nou graag gedaan!

Bianca: Graag gedaan.