Tour de France
Tolkie
Readspeaker
We willen dat iedereen onze website prettig kan gebruiken. Daarom bieden we twee tools aan waarmee je onze website kunt laten voorlezen, vertalen en aanpassen aan jouw voorkeuren. Heb je een voorkeur of loop je ergens tegenaan? Laat het ons weten via e-mail.
Roy weet heel veel over de Tour de France en volgt het altijd.
Hij schrijft voor het Cliëntenweb een verhaal erover.
Al van jongs af aan heb ik de Tour de France van mijn ouders meegekregen. Ik was een jaar of 4 of 5. Ik vond dit ook al sjiek en fascinerend om naar te kijken op de TV.
Ik had ook vroeger van die speelgoed wielrennertjes. Daar speelde ik mee en deed de finish na op de tafel. Welke heeft gewonnen en met welke banden breedte heeft hij gewonnen? Dan vroeg ik mijn vader erbij hoeveel het was en ermee scheelde.
Zelf weet ik bijna alle renners in het wielerpeloton.
Van vroeger en nu, ik heb bovendien een divers geheugen met de renners.
Ook heb ik de Tour start meegemaakt, in Wittem bij de bocht bij de kerk.
Dat was in juli 2006. De finish was in Valkenburg. Het was toen snikheet, ruim 33 tot 36 graden die dag.
Bij de Tourkaravaan hebben we een gele Tourtrui gekocht en bij de rijdende kraam een sleutelhanger en magneetbordjes van de drie truien (geel, bolletjes en groen). Deze heb ik nog altijd.
De Amerikaanse wielrenner Lance Armstrong won tussen 1999 en 2005 zeven keer de Tour, waardoor hij recordhouder was. Al snel bleek echter dat hij daarna na 2005 doping had gebruikt, waarna al zijn Tourzeges van hem zijn afgenomen. Nooit heeft een renner er zo dichtbij gezeten om zeven Tourzeges in de wacht te slepen. Hierna komen de wielrenners die vijf keer, drie, twee en 1 keer de Tour de France hebben gewonnen.
De Tour is altijd in de eerste week of in de tweede week van juli.
Het viel vroeger en nu ook nog in mijn zomervakantie.
Ze hebben in de Tour 4 truien:
- de Gele klassementstrui
- de Groene Puntentrui voor de sprinters,
- de Bolletjes trui voor de bergen
- de Witte trui voor beste jongeren onder de 27 jaar.
Vroeger was er nog geen witte trui, die is er later bijgekomen.
En je hebt nog de rode rugnummers voor de strijdlust van die dag.
Er zijn in de Tour de France ook tijdritten. Vroeger waren het nog meerdere, verspreid over drie weken. Zo zijn er klimtijdritten en ploegentijdritten. Bij die laatsten wordt geprobeerd om met alle zeven renners heel over de streep te komen en de beste tijd neer te zetten als ploeg. Bovendien zijn er ook bergpunten te verdienen bovenop een berg.
Ik kijk ook graag naar de talkshows op TV. Zo is er de Avondetappe, een programma waar de dag van de rit besproken en geanalyseerd wordt en er gasten aan tafel zitten. Mart Smeets heeft dit heel lang gepresenteerd en nu is het een vrouwelijk iemand, Dione de Graaff. Herman van der Zandt spreekt de renners op locatie bij de hotels.
De parcoursen in de Tour zijn vaak prachtig. Vaak wordt er gestart in thuisland Frankrijk, maar soms ook in het buitenland (Monaco, Londen, Utrecht, Den Bosch en dit jaar Baskenland).
Er ontstaan heel vaak kopgroepen die dan wegrijden en het misschien halen tot aan de finish.
Ik vind de Tour ieder jaar weer opnieuw een belevenis om naar te kijken.
Vroeger hebben Jan Janssen (1968) en Joop Zoetemelk (jaren ’80) als Nederlanders de Tour gewonnen, maar dat was ver voor mijn tijd. Daarna is het niet meer voorgekomen dat een Nederlander won. Dit zou weer eens leuk zijn als ik het misschien nog eens meemaak.
Tom Dumoulin had ambities om ook de Tour te winnen. Ze zagen in hem de eerste Tourwinnaar maar helaas.... Hij won wel de Ronde van Italië in 2017.
Ook rijdt in rode Skoda auto een Tourbaas mee.
Hij geeft bij kilometer 0 het 'sein meester' met zijn vlag bovenop de auto.
De wielrenners blijven dan netjes achter de rode auto. Daarna mogen ze weg. En rijden ze als peloton alleen.
Ook heb ik zo mijn favoriete wielrenners, en ik doe mee met mijn vader mee aan een Tourspel.
Dit doe ik al ruim 10 jaar. Je geeft 12 keuzerenners door voor 3 weken lang. Je kunt er prijsjes mee winnen. Zo is mijn vader vorig jaar vijfde geëindigd. Heel knap.
Het is voortdurend gokken ieder jaar opnieuw. Soms gok je goed, en soms niet, of er vallen renners af met valpartijen. Er is iemand zo hard gevallen in een afdaling in de bergen of Franse Pyreneeën dat hij is overleden. Met zijn hoofd tegen een steen gekomen en was opslag dood.
Dit was toen wat voor de wielersport en de Tour, dit drama is 28 jaar geleden gebeurd.
Wielrennen blijft een gevaarlijke sport.
Dit is mijn verhaal over de Tour de France.
