Robert ging wandelen met de wandelclub!

Marjo Houkes

Robert:
Welkom bij dit interview.
Marjo:
Dankjewel.
Robert:
Hoe heet je?
Marjo:
Ik heet Marjo Houkes
Robert:
Hoe lang ben je vrijwilliger?
Marjo:
Ik doe dit al vijftien jaar.
Robert:
Zo! Hoe is dat zo gekomen?
Marjo:
Het is eigenlijk gekomen omdat mijn dochter meedeed met de activiteiten van Radar Vrije Tijd. En zo ben ik er vanzelf ingerold.
Robert:
Ja, er zit me wel iets van m’n hart. Ik heb gehoord, van je dochter, dat ze er niet meer is.
Marjo:
Ja dat klopt.
Robert:
Zal ik even verder gaan met de volgende vraag? Mogen jullie zelf de route bepalen?
Marjo:
Ja zeker. We bepalen dat samen met de cliënten. Als de cliënten die kant op willen, gaan we die kant op. Het wandelen duurt in totaal een uurtje. We houden de tijd in de gaten.
Robert:
Wat was de reden om u deel te nemen aan de wandelclub?
Marjo:
Ik ben er vijftien jaar terug ingerold. De reden was dan ook in verband met mijn dochter. Zij zat op de wandelclub en ze hadden te weinig vrijwilligers. En zodoende zijn mijn man en ik ingestroomd.
Robert:
Ja. Zijn ook vriendschappen ontstaan?
Marjo:
Vriendschappen, natuurlijk. Het zijn allemaal vriendjes en vriendinnetjes van ons geworden.
Robert:
Hoe vaak ga je op pad met de wandelclub?
Marjo:
Ik ga twee keer per maand mee.
Robert:
Heb je nog momenten waar je aan terug denkt?
Marjo:
Ja de momenten dat toen mijn dochter nog erbij liep. Ja, dat is toch altijd moeilijk. Maar wij gaan gewoon door. We gaan door.
Robert:
Ik kende uw dochter toen ze vroeger werkte bij Ambark. Ze was een vrolijke meid.
Marjo:
Ja. Dat klopt.
Robert:
Waar zijn jullie allemaal geweest met de wandelclub?
Marjo:
Wij zijn met de wandelclub begonnen in Voerendaal, Op het Veldje, een hartstikke leuke locatie. Daarna zijn we hier gekomen. We hebben we eerst beneden in de kelder gezeten, omdat er cliënten waren met rollator en moeilijkheden hadden met traplopen. We zitten hier nou echt in een hele leuke ruimte. We beginnen met een kop koffie en koekje. Dan gaan we een uurtje wandelen. Als we terug komen is er altijd wat lekkers met frisdrank.
Robert:
Nou, deze vraag is natuurlijk een heel goede vraag. Zoeken jullie nog mensen voor deze club?
Marjo:
Cliënten zijn altijd welkom. We zijn met zeven of acht vrijwilligers als ik me niet vergis.
Robert:
En de laatste vraag hoef ik waarschijnlijk niet te stellen. Is het gezellig met de mensen?
Marjo:
Ja super! Super! Ik kan het iedereen aanbevelen.
Robert:
Houden jullie ook rekening mee met het tempo van sommige mensen?
Marjo:
Jazeker. Jazeker. We hebben de groep gesplitst. Want er zijn ook cliënten die er vanaf het begin zijn en ouder worden. Bij de poort gaan we altijd splitsen. De groep die langzamer loopt neemt een kleinere route dan de groep die sneller loopt.
Robert:
Dankjewel voor het interview.
Marjo:
Alsjeblieft. Graag gedaan.

Ger

Robert: 
Hoe heet je?
Ger:
Ger.
Robert: 
Doe je dit al lang?
Ger:
Ja ik ben al één jaar bij de wandelclub.
Robert: 
Hoe wist je dat deze wandelclub er was?
Ger: 
Ik had hiervan gehoord van vrienden.
Robert:
Mogen jullie ook de route zelf bepalen?
Ger:
Nee, we hebben een kleine wandelclub en een grote groep. Je mag kiezen.
Robert:
Welke groep kies jij meestal?
Ger:
Ik heb meestal de kleine. Je kan een keuze maken dus.
Robert:
Zijn er ook vriendschappen ontstaan?
Ger: 
Ja, vriendschappen. Vrienden maak je toch zelf.
Robert: 
Is het altijd gezellig?
Ger:
Ja heel gezellig. Het is leuk. Ik kom graag hier naartoe.
Robert:
Doe je elke maand mee met de wandelclub?
Ger: 
Ja, maar als ik niet kan dan meld ik me af. Dat kan eens voorkomen.
Robert: 
Heb je nog momenten waar je aan terugdenkt?
Ger: 
Ja, de hele mooie wandelingen. Het is gezellig hier.
Robert:
Waar hebben jullie gewandeld?
Ger: 
Wij lopen normaal hier in de buurt, in Welten.
Robert: 
Zoeken jullie nog mensen voor de groep?
Ger:
Alle mensen zijn welkom die graag willen komen wandelen. Dus dat is geen probleem.
Robert: 
Is het gezellig met de vrijwilligers?
Ger:
Ja. Heel gezellig. Het is leuk.
Robert:
Wil je ons nog iets meer vertellen over de wandelclub of iets anders.
Ger:
Ik zit wel ook op een sportclub op woensdag!
Robert:
O ja? En hoe vaak doe je sporten?
Ger:
Iedere woensdag ga ik sporten. Je kunt van alles doen. Je kan badmintonnen, je kan sjoelen, je kan voetballen. Je kan bijna alles daar doen. Dat is leuk.
Robert:
Leuk!  Misschien is het ook leuk voor Cliëntenweb om daar te gaan interviewen. Dankjewel.

Elice Rutjens

Robert:
Welkom bij dit interview. Hoe heet je?
Elice:
Ik heet Elice Rutjens
Robert:
Ben je lang lid van de wandelclub?
Elice:
Ja. Al heel lang.
Robert:
Hoe wist je dat deze club er was?
Elice:
Dat heeft Tilly (mijn zus) opgezocht.
Robert:
Hoe bepalen jullie de route?
Elice:
Als het heel erg warm is dan gaan wij meestel tussen bomen wandelen.
Robert: 
Wat was de reden om deel te nemen aan de wandelclub?
Elice:  
Gewoon voor de gezelligheid.
Robert:
Zijn er ook vriendschappen ontstaan?
Elice: 
Ja, heel veel.
Robert: 
Doe je elke maand mee met de wandelclub?
Elice: 
Als het even kan wel.
Robert: 
Heb je momenten waar je nog terug aan denkt?
Elice: 
Ja, dat dat hier een leuke groep is en ze pakken zich allemaal bij elkaar.
Robert: 
Zoeken jullie nog mensen voor deze club?
Elice: 
Ik denk het wel.
Robert: 
Kun je het iedereen aanraden?
Elice: 
Ja zeker! Ik kan de wandelclub aan iedereen aanraden.
Robert: 
Dankjewel.

Clara Heyltjens

Robert:
Hoe heet je?
Clara:
Ik ben Clara Heyltjens.
Robert:
Ben je al langer lid van de wandelclub?
Clara:
Nou, toch een tijdje.
Robert:
Mogen jullie ook zelf weten waar jullie gaan lopen?
Clara:
Ow dat weet ik niet.
Robert:
Nee, ok. Doe je elke maand mee met de wandelclub?
Clara:
Om de viertien dagen.
Robert:
O ja. Zijn er nog momenten waar je aan terug denkt?
Clara:
Ik denk het.
Robert:
Is het wel gezellig bij jullie?
Clara:
Ja, het is gezellig.
Robert:
Ok, dank je wel.
Clara:
Alsjeblieft.