Rene Jansen vertelt over zijn werk

Julian:
Welkom bij het interview. Wilt u zichzelf voorstellen?

Rene:
Ik ben Rene Jansen. Ik ben 58 jaar geworden afgelopen november. Ik woon hier vanaf augustus 2020. En het bevalt mij hier heel erg goed.

Robert: 
Wat voor werk doet u?

Rene:
Ik ben werkzaam bij de WOZL. Het is een beschut werkplek in Heerlen op de Sourethweg.
Het is een werkplek voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt maar wel kunnen werken. Het is zeer gevarieerd. Ik werk met vitamine pillen. We krijgen de pillen van Duitsland geleverd. Als die aankomen worden ze uitgepakt uit doosjes. De pillen worden uit potjes  geschud en dan komen de pillen weer in andere potjes. Dat is heel leuk werk.

Robert:
Hoe lang werk u daar al?

Rene:
Vanaf 1 september 1983.

Robert:
Zo!

Julian:
Ja wij hebben begrepen dat u daar al 40 jaar werkt. Ben u ook nog van plan om een jubileum feest te geven?

Rene: Heb ik inmiddels al gedaan. Op 12 september heb ik een feestje gehouden voor alle collega’s en familie. En dat was leuk. Ik heb er foto’s van gemaakt op de telefoon. Kan ik je dadelijk ook nog laten zien.

Julian:
Ja, kijk, het ziet leuk uit.

Robert:
Krijgt u ook complimenten?

Rene:
Ja, de leidinggevende die komt altijd 's morgens vroeg. Die zegt dan: ‘Goeiemorgen allemaal!’ en schud die een hand. Dat is echt goed.

Robert:
En over de pilletjes die jullie inpakken. Weten jullie ook wat voor pilletjes het zijn?

Rene:
Dat zijn eigenlijk vitamine pillen. Hier hebben we centrum vitamine c en andere tabletten. Dat is in Duitsland een beetje het zelfde. Je kunt het eigenlijk vergelijken met pillen die hier ook te koop zijn alleen zijn deze pillen voor Duitsland.

Robert:
Was de WOZL vroeger Licom?

Rene:
Ja dat is ook Licom geweest. Dat heeft een naam verandering ondergaan.

Julian:
Wat vindt u nou vooral leuk aan het werk?

Rene:
Wat ik er vooral leuk aan vind is dat ik het werk kan doen wat ik in staat ben om te doen. Dat is dan eigenlijk heel simpel. Pillen uitschudden en uit doosjes pakken, dekseltjes er af doen of op potjes draaien. Sleefjes er op duwen. Dus het is allemaal makkelijk werk. Dus het is gewoon leuk. Ik ben visueel gehandicapt en kan minder zien dan anderen. Daardoor kan ik niet alles doen.
Ze kunnen bijvoorbeeld mij niet aan de machine zetten want dat gaat veel te vlug.
Mijn zicht is beperkt en het is tussen 12% en 20%.

Julian:
En mag u ook kiezen wat voor werk u doet of doet u altijd wel de zelfde taak?

Rene:
Er zijn eigenlijk voormensen die bepalen en die weten ook wat ik wel en niet kan.
Zelf kiezen zit er eigenlijk niet bij want dan kan iedereen zeggen: ‘Nee ik wil dat doen.
Of die meneer vind die vrouw leuk mag ik naast die vrouw zitten want die vind ik leuk.’
Dat kan niet en dan heeft een voorman dadelijk niets meer te zeggen.

En ik vind dat daarvoor heb je een voorman die het werk verdeeld. Ik kan me goed vinden met hun en als dat niet het geval zou zijn dan moet ik toch met ze werken. Ik kan het met iedereen goed vinden en dat is wel leuk. Er zijn wel werkoverleggen die plaats vinden om na te gaan wat iemand graag zou willen en dat kan wel.

Robert:
Is dat soms moeilijk of is het gewoon een soort plicht dat je soms ook ergens moet zitten bij iemand waar het misschien niet mee klikt?

Rene:
Ja zoals ik net zei ik heb geen ruzie met iemand. Dus ik heb niet de kans dat ik bij iemand kom te zitten met iemand dat ik niet fijn vindt. Het is wel zo dat je er op een gegeven moment mensen zal tegen komen die je niet liggen. Je moet toch met elkaar samenwerken en dan hoef je ook niet elkaar iets te zeggen.

Robert:
En het omgekeerde als je juist bij iemand gaat zitten die je heel leuk of aardig vind. Moet je toch jouw aandacht bij het werk houden?

Rene:
Ja, precies. Werk en privé moet los van elkaar zijn. Laat het toevallig zijn dat daar een vrouw is die ik inderdaad heel leuk vind, probeer ik ook mijn aandacht op mijn werk te houden.

Soms is het zo dat ik nog wel eens even moet nadenken over iets maar dan hou ik het voor mijzelf. Ik zal het niet vertellen op het werk. Er zijn wel situaties waarvan ik even naar buiten ga. Dan laat ik het werk even voor wat het is. Ik zeg tegen de jongens dat ik even naar buiten ga en ik kom zo terug.

Na iets van vijf minuten kom ik gewoon terug dan heb ik even gedacht aan het een en ander waar ik aan moest denken en dan ga ik verder met mijn werk.

Robert:
Ja, wat goed. Hebben jullie ook wel eens een gezellige sfeer in de groep?

Rene:
Jawel op het werk is het een leuke sfeer onder mekaar. Ik merk het al aan de leidinggevende die iedere ochtend langskomt om goedemorgen te zeggen. Dat vind ik wel goed. Hij is ook gemakkelijk. Met verjaardagen en jubileums wordt er vaak getrakteerd. Dat had ik ook gedaan.  Hartstikke gezellig. Ik ga er graag met plezier naartoe. 
Als ik de laatste dag voor het weekend werk dan denk ik niet meteen:’Ik hoop dat het maandag is.’ vrijdag de laatste maak of donderdag de laatste maak dan denk ik meteen eerst aan het weekend. Als ik in het busje stap naar huis dan vergeet ik het werk en denk ik aan andere dingen.

Robert:
Maken jullie ook grapjes op het werk?

Rene:
Ja, dat wordt ook gedaan. We maken soms een beetje flauwekul.

Julian:
Wat leuk!

Robert:
Zijn er dingen die u niet leuk vindt aan het werk?

Rene:
Die zijn er ook wel eens geweest maar dat was een tijd geleden.
Ik heb ook op het DSM terrein in Geleen gewerkt. Dat was een dependance van een assemblage bedrijf uit Brunssum. We hadden daar een zo’n grote productie dat we op een gegeven moment drie locaties moesten hebben voor het bedrijf.
Ik zou eigenlijk met 21 mensen naar de locatie in Brunssum gaan werken. Toen zeiden ze tegen mij dat ik naar Geleen moest gaan werken. Dat hadden ze eigenlijk veel eerder moeten zeggen. Ik werd er een beetje boos van. Ik was een beetje overstuur en ik wou dat niet. 
Op een gegeven moment was ik daar en ik werd toch een beetje goed opgevangen. Iedereen was leuk en toen was het toch leuk om daar te werken. Ik had daar een jaar gewerkt. Het is toch allemaal goed gekomen.

Julian:
Wat doet u allemaal in uw vrije tijd?

Rene:
Ik woon hier en de bewoners zijn hartstikke leuk. En ga één keer per week zwemmen. Ik ga ook wel eens met de bus en trein overal naartoe. Dat is ook hartstikke leuk.
Ik amuseer me goed. Laatst ben ik bij een vrouw op bezoek geweest die was ook heel erg leuk.
De bedoeling is dat ik er wat vaker mee om te gaan.

Julian:
Dat klinkt goed.

Rene:
Ik luister ook graag naar muziek. Ik hou van een beetje country muziek, top 40 van de jaren 60, 70, 80, 90. Er is ook een beetje André Rieu muziek bijgekomen. En ook klassieke muziek. Ik kijk weleens zondag naar ‘Podium klassiek’ op Nederland 2. Dus ik luister naar heel veel verschillende muziek.

Julian:
Nou, klinkt leuk.

Robert:
Wat is het gekste of leukste wat u heeft meegemaakt op het werk?

Rene:
Ja dan moet ik eens even nadenken. Het is een beetje moeilijke vraag, maar nadenken is ook niet erg. Ze leveren soms potjes die van slechte kwaliteit zijn. Dan zitten er barstjes en deukjes in. En wat ik daar het gekke van vind, die worden gemaakt en soms vind je potjes die niet goed zijn. De meeste zijn goed maar dan is er weleens eentje die niet goed is.
Je zet dan zo’n pakje met potjes op tafel en in één keer gaat zo’n potje kapot.
Gelukkig hebben we potjes op voorraad in het magazijn.
Ik vind het een beetje gek dat we soms kapotte potjes krijgen, die eigenlijk niet kapot moeten zijn.

Robert:
Ja, wilt u misschien nog iets toevoegen aan het interview?

Rene:
Ja, wat ik wel nog vergeten was te zeggen. Het heeft eigenlijk een beetje met mijn privéleven te maken. Ik zit ook in een clubje van ‘Geloof en vriendschap’.  
‘Geloof en vriendschap’ heeft iets met kerk en God en Christus en Jezus en Jozef en al dat soort dingen te maken. Enne, ja daar zit ik eigenlijk ook bij. Ja en dat is ook een heel leuk clubje. Dat zijn allemaal eigenlijk mensen die het geloof interessant vinden.

Robert:
Ga je vaak heen?

Rene:
Ja. Ik ga elke zaterdagavond naar de kerk. En één keer in de maand ga ik zondags naar ‘Geloof en vriendschap’. Na de mis gaan we naar ‘De vlieger’ en daar doen we dan verschillende activiteiten. En dat is heel leuk.

Julian:
Nou leuk, gezellig. We zijn er wel zo’n beetje doorheen het interview. Hartelijk bedankt dat wij hier mochten zijn. En ik vond het heel leuk om van u te horen wat u allemaal doet qua werk en alles daar omheen.

Rene:
Leuk! Fijn dat jullie gekomen zijn.

Julian:
Graag gedaan.