Interview met Rob Meijs
Tolkie
Readspeaker
We willen dat iedereen onze website prettig kan gebruiken. Daarom bieden we twee tools aan waarmee je onze website kunt laten voorlezen, vertalen en aanpassen aan jouw voorkeuren. Heb je een voorkeur of loop je ergens tegenaan? Laat het ons weten via e-mail.
Mariska en Robert waren in gesprek met Rob Meijs. Hij is opgegroeid in Ransdaal. Rob Meijs had een hele leuke jeugd in het klein dorpje. Hij heeft op de LTS (lagere technische school) geleerd voor het vak als timmerman. Hij begon te werken in de bouw. Daarna ging hij voor 17 jaar werken in het bosbouw met cliënten van Mondriaan. Vervolgens was hij een tijd de tuinbaas bij buitenplaats Vaesharselt. Zes jaar geleden kwam Rob Meijs bij Athos werken. Eerst als vrijwilliger daarna als vaste kracht.
Mariska: Welkom bij het interview!
Rob: Dankjewel Mariska en Robert, leuk dat jullie mij willen interviewen. Dat vind ik bijzonder.
Robert: Wat voor werk doet u?
Rob: Ik begeleid mensen op Athos om leuke producten te maken. In ieder geval om een goede dag samen te hebben. Daarnaast ben ik bekend als “Rimboe Rob”. Dat is mijn artiesten naam, zal ik het zo noemen.
Als Rimboe Rob ben ik bezig met bushcraft. Bushcraft is een soort overleven in de natuur zoals de natuurvolken het doen. Overleven zonder dat je iets mee neemt naar het bos, dus geen rugzak die gevuld is met van alles en nog wat.
Je leert veel van de natuur. Je leert hoe je daar alle spullen kunt vinden om te eten of dingen te bouwen. En daar geef ik ook workshops erover.
Ik ben een paar keer op televisie geweest bij L1. Ook bij de landelijke televisie in programma’s zoals “Man bijt hond” en noem maar op.
Mariska: Hoe bent u op het idee gekomen om te leven in de natuur?
Rob: In het klein dorpje waar ik ben opgegroeid kwam ik heel vaak in de natuur. Toen hadden we geen mobieltjes dus je moest je altijd amuseren met wat er buiten was. Ik heb heel veel buiten gespeeld. Toen ik bij Mondriaan ben gaan werken in het bos toen dacht ik van wat is dit allemaal interessant hier buiten. Ik wilde toen meer weten over de bomen, de plantjes en de paddestoelen. En hoe kun je die gebruiken om te eten of als medicijn of als bouwmateriaal?
Mariska: En hoe oud was je?
Rob: Toen was ik zo rond de 30 jaar. Dus dat is zo’n 30 jaar geleden, ik ben nu 60 jaar.
Zo’n 30 jaar ben ik bezig met bushcraft en survival.
Robert: Hoe doe je het om jezelf te wassen en verzorgen in het bos?
Rob: Heel belangrijk hè, dat je jezelf goed verzorgt in het bos. Dan moet je gaan kijken hoe je regenwater kunt verzamelen of een riviertje vinden. Met een poel water kun je jezelf een beetje verzorgen. En daarvoor moet je weten hoe je iets kan gebruiken als je die tegenkomt. Wat kan je gebruiken om water op te vangen?
Robert: In het water zitten er ook beestjes, toch?
Rob: Ja, daar moet je allemaal op letten, je moet het water niet zomaar drinken. Je kunt je wel ermee wassen maar als je het gaat drinken moet je het eerst gaan koken. Je moet het water veilig maken.
Robert: Hoe help je mensen om een positieve kijk te krijgen op zichzelf in je werk?
Rob: Als mensen hier bij Athos komen dan proberen we altijd iets leuks te doen.
Iets maken en dat kan zijn met schilderen of houtbewerking. We zijn nu aan het vlechten dat is iets wat ik graag doe. We proberen de mensen ook te leren vlechten. Als dat dan lukt en als je dan ziet dat je met heel eenvoudig vlechtwerk leuke dingen kan maken dan helpt dat ook aan je geluk. Je vindt het fijn om iets moois te kunnen maken.
Met het werk wat wij doen -begeleiden- probeer ik altijd goed te kijken naar: wie wil wat doen, wie zit er voor me, wat wil die graag doen en wat kan iemand.
Robert: Bij Athos werken verschillende mensen uit verschillende doelgroepen.
Athos is een soort samensmelting van samenwerking. Op zichzelf is dat eigenlijk uniek.
Je neemt een stukje angst van het onbekende weg en je komt tot elkaar.
Rob: En dat is het mooie van Athos. Dat we met z’n allen bij elkaar aan een tafel zitten. Het maakt niet uit wat iemand heeft. Samen proberen we er iets leuks van te maken.
Robert: Hoe gaat het als het even teveel is voor iemand, als hun hoofd helemaal vol zit?
Rob: We proberen hier goed op te letten en aandacht hieraan te geven. Als iemand boos begint te worden, laten we die even naar buiten gaan om even af te koelen. Of even een gesprekje houden, en dan vragen wat er is of we iets voor je kunnen doen. Ik vind het belangrijk dat je voor iedereen probeert iets te kunnen doen. Daar is begeleiding voor, om erop te letten dat jij een leuke dag hebt. Dat lukt niet altijd maar wij doen ons best. We hebben in ieder geval altijd aandacht voor de mensen.
Robert: Hoe heb je over bushcraften geleerd?
Rob: Hoofdzakelijk heb ik dat helemaal zelf geleerd. Je leest boeken om erachter te komen hoe het allemaal gaat. In boeken kun je het lezen, maar je moet het ook kunnen doen. Dus ik heb heel veel boeken gelezen en daarna buiten uitproberen en veel oefenen totdat het lukt.
Robert: Je zal vast niet meer bang zijn voor spinnen en slakken?
Rob: Nee, helemaal niet, ze zijn geweldig.
Mariska: Zijn er ook dingen wat je kunt eten in de natuur?
Rob: Ja, je kan planten en paddenstoelen eten.
Robert: Niet allemaal toch?
Rob: Niet allemaal. Je moet goed opletten wat je plukt en wat je eet. En dat kun je dus leren, je kunt boeken lezen waarin staat welke giftig zijn of welke juist heerlijk zijn om te maken. Zo kun je dan een heleboel plantjes en paddenstoelen ontdekken die je wel kunt eten.
Mariska: En brandnetels?
Rob: Brandnetels zijn heerlijk. Die kun je heel gemakkelijk eten buiten en het staat er bijna het hele jaar. Paardebloemen zijn ook heerlijk. Buiten vind je ook rucola, dat is een soort sla.
Mariska: En gras?
Rob: Gras is iets meer voor koeien hè! hahaha.
Robert: Het is zeker veel werk om naar eten te zoeken, toch?
Rob: Ja, maar je wordt er wel steeds beter in in het zoeken. Je weet hoe het eruit ziet en als je dit langer doet dan ga je de dingen ook sneller herkennen.
Robert: En wat doe je om jezelf te beschermen tegen regen?
Rob: Nou altijd zorgen voor goede kleding. Je kleding is als het ware je eerste tent. Het kan je lekker warm houden en beschut je van de wind en regen. En ik neem altijd een stuk zeil mee. Dat kan ik tussen de bomen spannen en daar kan ik onder zitten als een soort afdak en dan blijf ik ook droog. Onder dat afdakje kan ik ook slapen.
Mariska: En wat doe je als je vlees wil eten?
Rob: Het is beter als je vlees meeneemt want als je buiten iets wil vangen om te eten ja dan ben je aan het jagen. En jagen is moeilijk. Dat moet je liever niet willen. Vissen is wat makkelijker om te doen. Hier hebben we niet zoveel herten en ik zou een hert niet willen afschieten. Dus als ik naar buiten ga en ik weet dat ik een dagje of twee, drie buiten wil blijven neem ik ook iets mee om te kunnen eten. Want het is moeilijk om buiten alles te vinden om te kunnen eten.
Mariska: Heb je ook wel eens vis gevangen?
Rob: Ja ja visje vangen en dan lekker opeten. Visje op het vuurtje.
Robert: Maar hoe doet u dat dan met de graatjes in de vis?
Rob: Je maak de vis schoon. Zoetwaterkreeftjes zijn ook lekker, heerlijk!
Robert: Lijk mij wel leuk als je ook de wilde dieren ziet lopen in het bos. Dan kun je naar ze kijken in hun omgeving. Ze zijn ook wezens die met ons begaan zijn.
Rob: Ja, heel veel respect voor de dieren. Het is prachtig om naar ze te kijken als ze buiten zijn.
En zeker 's nachts, want dan hoor je ze overal om je heen. In het bos hoor je de beestjes zoals muisjes en vogeltjes rammelen.
Mariska: En bent u dan niet bang?
Rob: Nee. Ik ben niet bang.
Binnenkort volgt deel 2 van dit interview...