Interview met Riccardo

Robert: Welkom bij dit interview. Zou jij jezelf eens willen voorstellen?

Riccardo: Nou ik ben Riccardo Albert, ik ben 31 jaar en ik woon al 30 jaar in Hoensbroek. Wij wonen niet zo heel ver van de Aldenhof, het is twee straten verder naar achter dus met de voet kom ik hier altijd naartoe lopen.

Robert: Ik kom ook wel eens naar Hoensbroek, dat zou je niet zeggen van een Maastrichtenaar.

Riccardo: Weet je wat ik ben? Ik kom eigenlijk van oorsprong ook uit Maastricht. Ik ben een Sjeng!
Het enige wat eigenlijk het bijzonderste is aan Hoensbroek dat is natuurlijk Kasteel 
Hoensbroek zelf. Daar staat Hoensbroek ook bekend om.

Danny: Wat doe jij precies voor een dagbesteding?

Riccardo: Ik zit op Dagbesteding Aldenhof, dat is waar we nou zitten.
En ik doe hier animatie filmpjes maken voor het Clientenweb.
Dat doe ik niet alleen, ik doe eigenlijk ook hier binnen de maatschappij werken.
Ik doe papier prikken, maak tafels schoon, en dat soort dingen en natuurlijk ook voorlezen voor de kinderen. Dat heeft Angelique me toen aangeboden, omdat ze vindt dat ik een hele mooie vertelstem heb.

Robert: De eerste keer dat je voor de kleuters voorlas, hoe vond je dat?

Riccardo: Als je voor het eerst begint, is het natuurlijk even wennen maar ik was meteen erg tevreden dat ik dat mocht doen.

Robert: Ja, ik zag ook dat de meeste kinderen gewoon spannend mee luisteren en zo.

Riccardo: Ja soms zijn de kinderen wel eens druk. Dan letten ze niet op, maar soms luisteren ze wel, dat hangt natuurlijk af van wat er gaat komen.

Robert: Ik zag dat je geconcentreerd bleef lezen en dat is heel knap eigenlijk in zo’n drukke klas he?

Riccardo: Ja dat klopt. Ik ben geconcentreerd en ik lees ook goed en heb natuurlijk een goede leesstem. Als de kinderen willen zien hoe de plaatjes er uitzien, dan til ik het boek op en dan laat ik het zien.

Aanvulling van de juf: 
Het is leuk dat Riccardo wekelijks komt voorlezen, hij doet dit met veel enthousiasme en dit straalt hij ook uit naar de kinderen. De meerwaarde is dat de kinderen leren omgaan met verschillende doelgroepen en ook respect tonen naar anderen of mensen met een beperking.

Danny: Hoe ben je eigenlijk hier terecht gekomen?

Riccardo: Volgens mij had mijn moeder mij die dagbesteding laten zien.

Moeder Riccardo: Ik had laten uitzoeken wat de mogelijkheden waren, eigenlijk meer voor arbeidsmatige dagbesteding. Want ieder keer naar Maastricht met vervoer was lastig en toen brak corona uit.
Dat was allemaal hectisch he? We hebben met de manager gekeken hoe we het op een andere manier kunnen regelen, andere activiteiten doen, zo kwam het cliëntenweb in beeld.

Riccardo: Van Cliëntenweb kreeg ik een laptop. Met die laptop maak ik nog altijd animatie filmpjes.

Moeder Riccardo: En hij maakt wel eens schilderijen in opdracht.

Riccardo: Dat is waar.

Robert: Wat leuk. Krijg je ook complimenten?

Riccardo: Ik krijg heel veel complimenten… Er is nooit gezegd dat ik het slecht doe.

Moeder Ricardo: En je bescheidenheid is ook positief.

Danny: Maar zijn er ook opdrachten die je eigenlijk moeilijk vind?

Riccardo: Nou eigenlijk bijna niet. Ik heb nooit een dag wanneer ik het moeilijk vind.
Natuurlijk wel als ik een beetje moe ben.

Robert: Mogen de mensen kiezen welk verhaal er wordt voor gelezen?

Riccardo: Meestal zoekt de juf het verhaaltje op dat ik ga voorlezen. Ik neem ook wel eens mijn eigen boekjes mee om voor te lezen. Voor de kinderen is de kindertaal wel belangrijk.

Robert: De klassiekers zoals Sneeuwwitje, Assepoester of de Zeven dwergen.

Riccardo: Inderdaad.

Danny: Zijn de kinderen enthousiast over jou?

Riccardo: De kinderen zijn erg enthousiast, ja.
Meestal als ik klaar ben met voorlezen, willen ze meteen een knuffel geven.

Riccardo: Ik werk niet alleen bij Aldenhof, maar ook bij Emmastaete en bij Stichting Pergamijn.
Bij Pergamijn doe ik muziek draaien. Wij hebben bij ons activiteitencentrum een eigen radio station.
Van twee tot vier maken wij dan radio. Wij zetten die ook nog in een soort carrousel.
Zo’n carrousel dat is eigenlijk een programma waarin je uitzendingen terug kan horen.
Wat we de dag hebben opgenomen, kan je terugluisteren. We spelen van alles en als er dan een verzoekje is kan je die altijd aanvragen. Dat is natuurlijk wel via de APP van Radio Pergamijn.

Robert: Wat is het gekste of juist het mooiste wat ze hebben aangevraagd?

Riccardo: Van alles eigenlijk, want we hebben wel eens iemand die vraagt twee nummertjes aan.
Maar het doel bij de radio maken is: je mag een nummertje kiezen dat je graag wilt horen. We hebben ook wel eens een Limburgse uitzending gedraaid. Daar zitten alleen maar Limburgse artiesten in.

Danny: Ja ik ben ook DJ van Koraal media. Je moet eigenlijk kiezen voor het publiek en niet voor je zelf.

Robert: Ja. Het is niet jouw afspeellijst dat klopt.

Moeder Riccardo: Je doet het voor de luisteraars.

Riccardo: Op maandag en vrijdag doe ik zelfstandigheidstrainingen met mam.
Zelfstandigheidstraining is helpen de was opruimen en ophangen. De vaatwasser uitruimen en ja, het huis schoonmaken en poetsen. Bedden opmaken. De boodschappenlijstjes maken voor de boodschappen te doen.

Danny: En wat vind je het allermoeilijkste?
 
Riccardo: Nou ik vind niet veel dingen moeilijk.
Ik vind het allemaal zo gemakkelijk wat ik zelfstandig doe. Mam legt mij dat natuurlijk uit.
Meestal doe ik mijn eigen kamer stofzuigen.

Danny: Dus jullie kunnen goed communiceren.

Riccardo: Ja we communiceren heel goed.

Moeder Riccardo: We schrijven veel op, we maken lijstjes en alles met potlood, want als het verandert dan kan Riccardo het uitgummen. En ook kijken wat op die dag kan.
Want is hij druk in het hoofd dan werkt het lichaam niet altijd mee.
Wat kan vandaag en wat kan niet. Hoe gaan we dat doen?
Dat is eigenlijk een beetje wat een zelfstandigheid academie vroeger deed.

Robert: Misschien wil je ook wat vertellen over wat je doet bij Emmastaete?

Riccardo: Dat is voorlezen voor de mensen die dementie hebben. Dat doe ik elke donderdag. 

Robert: Hoe ga je daar om met de mensen?
 
Riccardo: Eigenlijk best wel heel goed. Want daar zijn ook veel mensen met dementie, die kunnen heel goed luisteren.

Robert: Mensen met dementie praten vaak over vroeger.

Riccardo: Ja, dat klopt.

Danny: En als ze boos zijn dan moet je goed dingen vertellen over muziek of een film van vroeger.
Dan zijn ze misschien vrolijk.

Riccardo: Ja, wij hebben ook bij Emmastaete een boekje dat gaat over dingen wat je in je leven doet. Bijvoorbeeld: ga je wel eens op vakantie? Ga je wel eens vaker op weg? of dat soort dingen en dan praten we met de ouderen daarover.
We doen ook Oud Hollandse liedjes zingen.
Het is eigenlijk een boek en in dat boek staan allemaal liedjes van vroeger.
Van grootmoeders tijd.

Robert: Weet je ook veel van de muziek van vroeger?

Riccardo: Ik ken er wel heel veel, want vroeger heb ik ook een bandje gehad met liedjes uit grootmoeders tijd.

Danny: Maar wat is het eigenlijk: grootmoeders tijd?

Riccardo: Dat zijn liedjes die door de grootmoeders zijn verzonnen.
Dat zijn eigenlijk al hele oude liedjes. Zoals bijvoorbeeld liedjes die je al hoorde toen jouw oma nog jong was.

Robert: Hoor je ook mooie verhalen, bijvoorbeeld iemand die kapitein is geweest van een schip of zo iets?

Riccardo: Ik hoor wel eens verhalen van andere oudere mensen en ik hoor ook wel eens van iemand die wel eens een motor heeft gehad. En die heeft dat volgens mij nog. Die heeft vroeger motor gereden.

Danny: Lees je zelf ook nog een boek?
 
Riccardo: Nou ik heb thuis op mijn slaapkamer allemaal van die Disney boeken liggen.
Dan lees ik die ook wel eens hardop. Ik lees ook voor mezelf eigenlijk.

Moeder Riccardo: En bij de bieb. 

Riccardo: Het geeft me veel ontspanning als ik voorlees. Ik lees meestal voor het plezier.