Innovatiewerkplaats

Eri Dritty

Zou u zich willen voorstellen?

Eri: Ik ben Eri Dritty. Ik ben vooral bezig met dagbesteding binnen Radar. Ik kijk wat er beter kan binnen de dagbesteding en wat allemaal nodig is. Ik probeer daar dan bij te helpen. Bijvoorbeeld als er vrije plekken zijn, dan probeer ik met een vacature iemand te vinden. 
Daarnaast werk ik bij de innovatiewerkplaats, omdat ik het ook leuk vind om met nieuwe ideeën bezig te zijn.
Ik ben heel erg creatief en binnen Radar ben ik vooral bezig met zaken die beter kunnen gaan.

Wat voor werk zou u doen als u niet voor Radar zou werken?

Eri: Ik werk nu al 8 jaar voor Radar. Ik droom al 20 jaar van een zorgboerderij. Met geiten, jongeren met problemen op gedrag. Want dat lijkt mij zo leuk om te doen. Maar daar komt niks van omdat ik ook leuke dingen voor Radar doe. Ik ben ook kok. Graag zou ik ook nog een restaurant erbij willen hebben. Dus dat zijn allemaal dingen die ik dan zou doen.

Wat hebben jullie met het innovatieteam bereikt, waarmee jullie cliënten hebben ondersteund?

Eri: Wij zijn gevraagd, door de directeur van Radar Monique Heffels. Wie zou het leuk vinden om in de innovatiewerkplaats deel te nemen. 
De innovatiewerkplaats is een samenwerking met MIK PIW. Dat is een kinderdagverblijf organisatie en een sociale werkplek. Die hadden dat al heel lang. Innovatiewerkplaats heet dat bij hun. Zij hebben besloten om dat samen te koppelen, zodat Radar ook mee kan gaan doen en meedenken. Dan kunnen onze cliënten daar voordeel van hebben, maar ook onze medewerkers. Wij willen dus betere oplossingen in de zorg kunnen vinden. Met MIK PIW zoeken we onderwerpen die interessant zijn voor ons allebei, daar werken wij dus aan samen en is dat heel leuk, zoals een onderwerp begrijpelijk communiceren.  In samenwerking met bijvoorbeeld Hogeschool Zuyd gaan wij kijken of er een oplossing kan komen. Wat wij belangrijk vinden is dat wij als ambassadeurs van de innovatiewerkplaats medewerkers vinden binnen Radar of MIK PIW die dan ook in de projecten mee kunnen doen. Medewerkers kunnen ook vragen stellen. Bijvoorbeeld of wij bekend zijn met Paro de zeehond.
Het wordt voor medewerkers makkelijker om dingen uit te zoeken of na te vragen. We gaan ook alles opslaan zodat we weten welke hulpmiddelen er al zijn. Mensen kunnen die dan lenen. Nieuwe hulpmiddelen kosten veel geld, dus dan is het heel leuk dat je met andere organisaties iets samen kunt delen. Wij zullen ons ook bij de locaties gaan voorstellen. 

En wat jij nu doet vind ik heel erg leuk, dat jij voor ons op social media gaat zorgen dat wij overal bekend worden. Dank je wel hiervoor.

Wat voor werk doet u nu binnen Radar?

Eri: Stukje dagbesteding, kijken wat zij nodig hebben. Ik zit ook in het groepje transformatie dagbesteding dus binnen Radar hebben wij wat nieuwe ontwikkelingen. Dat gaat te ver om nu allemaal te vertellen. Wij willen wel gaan kijken dat mensen met een beperking meer naar ontwikkelde projecten getrokken kunnen worden of meer in de wijk betrokken kunnen worden. Ik vind het heel erg leuk om daar aan mee te werken. 

Maar ik zet ook bijvoorbeeld als er wat nodig is een nieuwe locatie op. Ik zoek dan begeleiders die binnen het bedrijf aan de slag willen. Als dat rond is dan kunnen zij verder en dan ga ik door met een nieuwe opdracht, dus ik ben eigenlijk een projectwerker. Zo moet je dat zien. Ik spreek heel veel mensen binnen Radar. 

Dank je wel voor dit interview.  

Jouelle Kemp

Zou u zich willen voorstellen?

Jouelle: Ik ben Jouelle Kemp. Ik werk al 23 jaar bij Radar waarvan de laatste jaren ook bij kinderopvangcentrum Knoevelhöfke. Daar ben ik gespecialiseerd begeleider.  Daar help ik de collega’s om naast het begeleiden van de kinderen ook te helpen met andere problemen. Sinds 1 mei vorig jaar ben ik betrokken bij de innovatie werkplaats. Ik heb eigenlijk gewoon gereageerd op een oproep van internet niet wetende wat ik kon verwachten. Ik was een van de vier die gereageerd hadden en ik werd meteen uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. 

Wat heeft u voor taken?

Jouelle: Ik ben gespecialiseerd begeleider. In de vakanties help ik mee in de groepen op de woonvorm. Maar ik sta niet standaard ingedeeld op de groep. Ik doe heel veel coördineren. Regelen op locatie omdat de manager ook niet altijd aanwezig is. Dat was vroeger wel maar nu niet meer. Dan worden wij ingeschakeld om elke keer zelf dingen op te pakken. Zijn er problemen eerst zelf proberen op te lossen voordat je gaat bellen voor hulp. Ik ben ook nog verantwoordelijk voor de planning. Is er nog iets in het rooster dan komen mijn collega’s mij hierover vragen. 

Wat voor werk zou u doen als u niet bij het innovatieteam zou werken?

Jouelle:  Het innovatieteam is nu maar vier uur in de week voor mij. Dan denk ik gewoon dat ik meer zou werken op het kinderdagverblijf. Hoewel ik eigenlijk altijd al open sta voor als er iets nieuws is omdat ik er al best wel lang werk. Als er een leuk clubje of iets anders zou komen dan zou ik hier ook mee beginnen. 

Wat houd het innnovatie team in?

Jouelle: Op dit moment werken wij samen met een andere organisatie. Radar en MIK PIW (dat is een organisatie waar kinderopvang en BSO onder vallen). Die zijn daar al heel langer mee bezig. Wij sluiten ons hierbij aan. Dat er ook mensen zijn die denken ik heb een goed idee ik zou hier best wel over willen praten. Kan dit of kan dit niet. Dat ze ons weten te vinden en dat wij hier samen over kunnen denken. Wij hopen eigenlijk op ideeën binnen radar. Ik heb ook een scholing gevolgd. Dat gaat Eri niet doen, zij gaat echt de contacten onderhouden met de andere organisaties. Zodat wij een naam krijgen binnen Radar.

Heeft u dan nog specifieke taken.

Jouelle:  En wij gaan ons echt richten op het leertraject. Binnen dat leertraject moeten wij wel een opdracht uitvoeren. Dus een idee wat iemand heeft of wat wij zelf bedenken. Dat moet ik gaan onderzoeken. Is dat haalbaar binnen Radar? Levert het Radar wat op? En uiteindelijk moet ik dat binnen een half jaar presenteren.

Natalie: Col

Silko: Zou u zich even kunnen voorstellen?

Natalie: Ik ben Natalie, ik werk sinds een anderhalf jaar bij Radar en ben manager van woonvormen in Kerkrade. Ik werk met heel veel plezier binnen Radar. Ik heb heel leuke teams. Dus daar ben ik ook heel blij mee.

Silko: Fijn om te horen, leuk ! En dan nu voor de innovatiewerkplaats. Want dat is natuurlijk echt wat anders. En ja de meeste cliënten zijn er nog niet bekend mee. Wat doe je daar eigenlijk?

Natalie:
Als ambassadeur dadelijk he, daar is nu een opleiding bij. Daar wordt vrij veel tijd voor gevraagd. Maar het is eigenlijk wel heel leuk. En ben altijd iemand geweest die creatief bezig is….

Silko: Ja leuk

Natalie: En ook robot Ivy, als ik dat zie, en ik zie wat voor ondersteuning dat kan geven aan de cliënten.

Silko: Ja leuk, zeker leuk. Misschien een heel lastige vraag, wat zou je eigenlijk doen als je niet bij Radar zou werken?

Natalie: Als ik niet bij Radar zou werken? Dan zou ik denk ik nog altijd in het bedrijfsleven zitten. Ook een manager functie maar dan in een andere sector waarschijnlijk.

Silko: Ja leuk, wat zou bij de innovatie plek nog anders kunnen of meer kunnen voor de cliënten binnen Radar?

Natalie: Ik denk dat er heel veel mogelijkheden zijn, ik denk echt dat we nog in de kinderschoenen staan en dat we nog lang niet weten wat er allemaal mogelijk is, en wat er allemaal al bestaat aan ondersteuning mogelijkheden. Of aan beter organiseren. Ja en dat is toch wel iets waar ik mijn tanden in kan gaan zetten. Dus ik denk dat we nu bij het beginpunt staan van een omkeer, en die omkeer moeten we vooral even goed eerst neer kunnen zetten en startend maken. En dan kunnen we kijken.

Silko: Jazeker. Kunnen cliënten zelf ook contact opnemen met de innovatie werkplaats?

Natalie:  Ik denk het wel

Silko: Ja dat had ik ook zo begrepen

Natalie: Vooral om cliënten zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen. En dat kan met bepaalde technologische ondersteuning. Maar dat kan ook met het anders organiseren van de dag indeling, dus er zijn best wel heel veel mogelijkheden daar in.

Silko: Is er ook een taak verdeling onder jullie? Dat iedereen z’n eigen taak of specialiteit heeft?

Natalie: We hebben wel allemaal ons doel bepaald, iedereen heeft dat specifiek voor zich gericht op een functie. Joelle heeft een hele andere insteek gekozen dan ik heb gekozen. We gaan dan echt kijken hoe we aan de slag gaan, hoe we dat binnen Radar kunnen implementeren.

Thea: Verkoeyen

Danny: Vertel eens over uzelf.

Thea: Mijn naam is Thea Verkoeijen. Ik werk bijna twintig jaar voor Radar op heel veel verschillende functies. In 2004 heb ik het Cliëntloket opgezet. De laatste zeven jaar heb ik gewerkt in een samenwerkingsverband in Heerlen waar Radar ook in zat als kwaliteitsmedewerker en vooral trainer voor positieve gezondheid en methodisch werken. Nu Heerlen Stand-By niet meer bestaat, ben ik weer hier op het Maasdomein te vinden.

Danny: Waarom werkt u hier bij dit bedrijf en waarom heeft u hier voor gekozen?

Thea: Ik heb een achtergrond in het bedrijfsleven. Ik heb gewerkt in heel verschillende functies, administratief en technisch. En daar werd ik niet zo blij van. Ik dacht: "Waar gaat dit eigenlijk allemaal over?" Dus heb ik me een beetje geschoold in hoe de zorg eruit ziet. En dat vond ik vele malen interessanter.
Toen heb ik gesolliciteerd bij Radar om administratief bezig te zijn.
De afgelopen jaren heeft dat allerlei richtingen gekregen. Binnen Heerlen Stand-By heb ik bijvoorbeeld ook met cliënten gesprekken gevoerd over hoe ze kwaliteit van zorg hebben ervaren.
Dus eigenlijk is mijn werk steeds veranderd. Mijn aandachtspunt is breder geworden. Van alleen administratie en processen naar mét en vóór mensen bezig zijn. Nu is dat vernieuwing en positieve gezondheid. Dan ben ik vooral met collega’s bezig: hoe kunnen mijn collega’s in de zorg het werk makkelijker en anders of beter organiseren.

Danny: Wat zijn uw sterke kanten binnen dit bedrijf?

Thea: Ik zie heel veel goeie dingen binnen Radar maar er loopt nog veel langs elkaar heen. Ik wil me er wel sterk voor maken om dingen wat meer met elkaar te verbinden.

Danny: Wat kan er volgens u nog veranderen binnen dit bedrijf?

Thea: Ik denk beter samenwerken op nog meer vlakken. We zullen dingen anders moeten gaan organiseren omdat we de komende jaren niet dezelfde zorg kunnen blijven leveren, zoals Monique Heffels dat ook wel verteld heeft in haar filmpje. Hoe kunnen we onze cliënten en familie en naasten ook meenemen in waar we naartoe moeten bewegen? Kunnen we sommige manieren van werken een beetje aanpassen binnen de wetgeving? Kunnen we meer gebruikmaken van ondersteunende apps of digitale dingen om toch ondersteuning en zorg te kunnen blijven leveren? We hebben minder mensen straks door de vergrijzing. Dat is ook een landelijk probleem in de zorg, dat hebben wij niet alleen binnen Radar. Dus daar hebben we een opgave.

Danny: Oké wat heeft u tot nu toe bereikt?

Thea: Ja goh, dan moet je eigenlijk jezelf op je schouder gaan kloppen dat past niet zo bij mij. Maar ik denk wel dat ik veel mensen heb geïnspireerd om na te denken om zichzelf nét zo belangrijk te vinden als de zorg voor een ander. Want heel veel collega’s van ons vallen vaak ziek uit omdat ze heel hard lopen voor onze 
cliënten en zichzelf daarbij vergeten.
Ik denk graag in oplossingen. Daar heb ik wel heel veel mee bereikt de afgelopen jaren.
Meer gerichte oplossingen voor wat kan wél, inplaats van wat kan allemaal niet.

Danny: Heeft u een moeilijke situatie meegemaakt binnen het bedrijf en zou u dit willen delen?

Thea: Ik denk een kleine acht jaar geleden, toen kwam de verandering van de AWBZ naar de WMO en de wet langdurige zorg. Ik was op dat moment indicatie medewerker en mijn baan hield op. Dat vond ik eigenlijk helemaal niet leuk want ik had het hier naar mijn zin. Ik ben toen een cursus voor WMO consulent gaan doen en ben als WMO raadgever gaan werken. Dat heb ik twee en een half jaar gedaan. Maar ik dacht alweer die processen en logische systemen, en iedereen moet daar weer alles over vinden. Ik vond dat niet zo bij mij passen. Een meer mens gerichte organisatie past beter bij mij. En toen ben ik binnen Heerlen Stand_by begonnen. Dat beviel me heel erg goed. Heb ik heel veel van geleerd. Van alle collega’s, maar ook heel veel cliënten gezien. Toen werd daar helaas de stekker uitgetrokken. Dat maakte me toch wel een paar weken boos en teleurgesteld. Ik dacht, waar wordt ik nu blij van, wat zou ik willen doen? Ik had wel ideeën om hier binnen Radar nog iets te kunnen betekenen. En ja, gelukkig mag ik nu aan de slag met positieve gezondheid binnen Radar: trainingen geven en kijken hoe dingen anders te organiseren waar we nu hoge nood aan hebben. Er gebeuren altijd dingen in je leven die niet leuk zijn of die moeilijk zijn. Maar ik denk dat de kracht van ons allemaal zit in de momenten dat we kunnen kijken: wat kan wel, en waar worden we zelf blij van?

Danny: Wat zijn de toekomstplannen voor het bedrijf?

Thea: De toekomstplannen voor het bedrijf als het aan mij ligt? In elk geval gewoon zaken meer verbinden. 
Ik hoop op een mooie stevige toekomst voor Radar. Manieren vinden om de ondersteuning te kunnen blijven leveren als we de mensen niet hebben. Dat we dan andere hulpmiddelen hebben om toch onze cliënten te blijven ondersteunen, dat hoop ik.

Danny: En de laatste vraag hoe ziet u zichzelf binnen vijf tot tien jaar?

Thea: Dan werk ik niet meer. Ik ga uitzoeken aan welke hobby ik de meeste tijd wil besteden, en ga wat meer op vakantie! Misschien heb ik nog meer tijd voor mijn kleinkinderen, dat vind ik ook erg leuk. Ja ik weet het nog niet precies. Ga ik ik over nadenken haha!