Even voorstellen : de receptie- medewerkers deel 1

Sylvia

Chantal: Stel jezelf eens voor! Wie ben je?

Sylvia: Ik ben Sylvia. En ik werk hier sinds bijna 2 jaar aan de receptie. Ik heb thuis een man, een kok, en ik heb een zoon van 22 jaar, en ik werk in totaliteit denk ik al 25 misschien al bijna 28 jaar bij recepties, en al een lange tijd hier bij Radar, wat ik ontzettend leuk vind.

Chantal: Wat doe je graag in je vrije tijd?

Sylvia: Ik ga heel graag uit eten. Ik vind het leuk om met vriendinnen iets gezelligs te doen. We hebben een grote vriendenclub, daar vind ik het leuk om samen etentjes te verzorgen. Wij hebben nu pas een Spaanse avond gehad, gewoon leuk gezellig. Dingen met mijn familie vind ik heel leuk en ik doe ook graag af en toe eens iets leuks met mijn zoon. Eigenlijk zijn we allemaal heel erg druk bezig met van alles. Gewoon leuke activiteiten, als er iets te doen is, dan vind ik dat altijd wel leuk.

Chantal:  Wat maakt jouw werk leuk?

Sylvia: Er is altijd wel iets anders wat bij de receptie te beleven is. Je hebt met cliënten te maken, je hebt eigenlijk met zoveel verschillende mensen te maken. En dat vind ik eigenlijk het leuke aan de receptie. De receptie is heel afwisselend, heel druk, met name mensen in de hal, met mensen aan de telefoon, een stukje Servicedesk, mensen die problemen hebben... En met name dat niet elke dag hetzelfde is, vind ik super leuk. En hoe drukker, hoe liever.

Chantal: Wat wil je graag nog leren voor de toekomst voor je werk of voor jezelf?

Sylvia: Wat ik soms moet leren, dat is dat ik af en toe ook ‘nee’ kan en mag zeggen. Dat doe ik soms te weinig. Ik ben ook iemand die altijd maar zegt: "Och ja, kom maar hier." En af en toe moet ik mijn grenzen kunnen aangeven. En dat is wel iets wat ik soms een beetje beter moet leren.

Chantal: Heb je nog iets bijzonders meegemaakt tijdens je werk?

Sylvia: Ja, we hebben een centrale hal en sinds we bureau Jeugdzorg hier hebben, hebben we wel eens wat incidenten. Dat mensen wat minder vriendelijk tegen je zijn en dat kan gebeuren he. Ik heb een keer een ruzie meegemaakt en daar was een klein kind bij, dus dat vond ik minder leuk, met name voor dat kindje. En aan de andere kant hebben we ook wel eens een zwerver op de bank gehad, die lag te slapen, die eigenlijk hier niet thuis hoorde …
Maar goed, als je het op de juiste manier aanpakt, dus je geeft iemand een kop koffie of je stelt hem gerust, dan loopt dat meestal wel goed af. Dat soort kleine dingen, maar op een gegeven moment wordt dat een beetje normaal in je werk.

Chantal: Wat je hebt meegemaakt, neem je dat mee naar huis of kun je het van je af zetten?

Sylvia: Nee, ik neem het wel eerst mee naar huis, maar dat is natuurlijk ook het fijne van thuis, omdat je het dan thuis kunt bespreken. En daarna kan ik het eigenlijk altijd wel loslaten.

Chantal: Ok. En voor de rest? Met collega’s?

Sylvia: Ik heb eerst een tijdje even alleen gezeten. Op dit moment heb ik heel leuke collega’s, die natuurlijk al heel lang hier werken. Dus het was voor mij in het begin heel erg zoeken om mijn weg hier te vinden. Ik vind het ook leuk he dat jullie (Cliëntenweb) hier nu ook zitten, dat we ook wat contacten met jullie hebben. En ik ben een mensenmens, ik vind het altijd wel leuk om niet alleen maar door een receptie op de werkvloer te zitten, maar met name vind ik het ook leuk om te weten, wat doen jullie? 
En een beetje affiniteit met de mensen hebben, dat vind ik wel leuk. Of het nu in de keuken is, bij jullie eens een kijkje gaan nemen, of bij de administratie, of eens bij een woonvorm eens ga kijken, dat vind ik wel leuk. Het is niet alleen maar het werk aan de receptie, maar het is ook leuk om te weten wat de achtergronden vaak zijn van mensen. Dus ik werk hier met plezier. Ik denk dat dat het allerbelangrijkste is!

Chantal:  En de vraag waar ik mee wil afsluiten: waar zie je jezelf over vijf jaar?

Sylvia: Heel eerlijk gezegd: ik vind dit wat ik doe, super leuk. Ik ben inmiddels 55 jaar. Ik heb mijn plekje gevonden en ik heb niet echt een doel wat ik over vijf jaar wil. Ik hoop gewoon dat ik dan nog hier ben en nog steeds die leuke baan kan uitoefenen die ik nu heb. Dat is eigenlijk mijn doel wel.

Chantal:  Dankjewel voor jouw tijd, ondanks de drukke schema’s!
Sylvia: Heel graag gedaan! 

Daisy

Julian: Nou hartelijk welkom bij dit interview. Kunt u uzelf eens voorstellen?

Daisy:  Ik ben Daisy en ik werk bij de receptie van Radar. Ik werk al meer dan dertig jaar daar.

Julian: Dit is een wat persoonlijker vraag, maar wat doet u allemaal voor activiteiten in uw vrije tijd?

Daisy: Nou ik heb twee kleinkinderen en mijn zoon en met hen doe ik heel veel activiteiten mee. Zelf knutsel en hobby ik graag thuis. Ik ben altijd heel creatief bezig.

Julian: Oké leuk! Kunt u vertellen wat voor werk u doet?

Daisy: Ik werk bij de receptie. De receptie is natuurlijk de balie waar jullie allemaal aankomen. 
Wij verdelen de toegangspasjes, wij nemen de telefoon aan. Daarnaast reageren we op meldingen van medewerkers van Radar. We zorgen ook voor bestellingen als dat nodig is. 
We doen veel administratief werk naast mensen helpen die aan de balie komen. Het is een heel gevarieerd en leuk werk.

Julian Klinkt goed! Kan u misschien vertellen wat het werk zo leuk maakt voor u en uw collega's?

Daisy: We vinden het fijn om jullie iedere dag te zien op kantoor. Jullie zijn de mensen waarvoor we werken. En we vinden het heel erg leuk om te zien hoe jullie groeien en wat jullie doen.
En daar mogen wij een onderdeeltje van zijn en dat is heel fijn. 
Het afwisseling in de werkzaamheden is ook hartstikke leuk. 

Julian: Kijk eens aan! U vertelde dat u dit werk met heel veel plezier doet. Heeft u voor u zelf nog dingen waarvan u zegt, dat zou ik ook wel leuk vinden qua werk of vrije tijd wat u misschien nog eens zou willen bereiken? Kan u daar iets over vertellen misschien?

Daisy: Ik vind het werk dat ik nu heb eigenlijk veel te leuk om wat anders te gaan zoeken. Dus ik vind het eigenlijk wel goed zo. Het werk past helemaal bij mij.

Julian: Hoe ziet een werkdag van jullie eruit?

Daisy: 's Morgens alles openen en klaarzetten, alles opstarten en dan zodra de klok half negen slaat dan gaat de telefoon meteen ook af.
En dan beginnen we met alle taakjes die we die hele dag moeten doen, en alle telefoontjes afhandelen, alle meldingen, de mensen die aan de balie komen helpen en dat gaat dan door tot vijf uur.
Na vijf uur mogen we alles weer opruimen en dan zijn we blij dat we naar huis mogen, want het is toch een lange dag van halfnegen tot vijf.

Julian: Ja en is ook wel eens te veel voor jullie? Ik vraag het toch maar. Het is niet zo dat jullie het ook wel eens als te veel kunnen ervaren? Of zijn er ook wel eens mensen die te makkelijk jullie dingen laten doen?

Daisy: Nee als je het met plezier doet dan doe je gewoon alles. En dat doe ik heel graag dus ja we vinden het niet lastig en nooit te veel.

Julian: Nou gelukkig. Krijgen jullie ook wel eens leuke reacties van mensen hier in het gebouw? Van bezoekers die zeggen: "Nou wat leuk en fijn dat jullie ons helpen." Gebeurt dat ook wel eens?

Daisy: Ja dat gebeurt ook vaak gelukkig. Dan weten we dat we goed zitten en  dat we het goed doen.

Julian:  Hoe veel jaar deed u dit werk ook al weer?

Daisy: Over de dertig jaar.

Julian: Dertig jaar? Jeetje wat leuk! In die dertig jaar dan zullen jullie en u vooral toch ook wel een keer echt iets hebben meegemaakt. Iets geks of iets leuks of misschien iets wat minder leuk is wat u is bijgebleven?  Kan u daar iets over vertellen?

Daisy: Daar moet ik even over na denken dat is echt een hele onverwachte vraag! 
Ja het meeste wat mij bijblijft is het Sinterklaasfeest wat we hier gehouden hebben in het hoofdkantoor. In de kantine met de cliënten als pietjes. De cliënten werkten ook allemaal heel vrolijk mee en dat is zo mooi om te zien. Dat moet ik echt wel zeggen dat zijn de piekmomenten.

Julian: Dat klinkt wel heel leuk.

Daisy: Ja dat is ook wel heel leuk geweest. Jammer dat het niet meer op kantoor wordt georganiseerd.

Julian: Ik zit is even te denken of ik nog een vraag heb. U hebt eigenlijk alles al heel mooi verteld.

Daisy: Dankjewel.

Julian: Ik leer er ook weer van. Als we langs de receptie lopen denk ik wel eens zou het werk wat eentonig zijn. Maar nu weet ik dat het toch een best afwisselende werk is.
Daarom vind ik het heel leuk dat we dit met jullie hebben mogen doen en ook dat mensen jullie wat beter leren kennen en wij ook.
Nou hartelijk bedankt voor dit interview.

Daisy: Mag ik jou ook een complimentje geven?

Julian: Ja dat mag!

Daisy: Wat stel jij de vragen goed en wat luister jij goed.

Julian: Nou gelukkig. Graag gedaan. Dank u wel.

Daisy: Alsjeblieft.

Nick

Julian: Welkom bij het interview zou jij jezelf willen voorstellen?

Nick: Ja ik ben Nick. Ik ben 28 jaar en ik kom uit Maastricht. Ik werk bij de receptie van Radar.

Robert: Wat doe je graag in je vrije tijd?

Nick: Ik maak zelf muziek. Elektronische muziek, dat vind ik altijd heel leuk om te doen. 

Robert: En wat voor richting gaat die elektronische muziek uit?

Nick: Eigenlijk meer de hardere dansmuziek. Bijvoorbeeld techno of hardcore, die kant.

Robert: Ah dat ruwe?

Nick: Ja, maar ook af en toe eens jaren tachtig-achtig dus heel divers.

Robert: Ik ben gek op elektronische muziek, daarom vraag ik dat. Om niet verder af te dwalen wat nog meer?

Nick: Verder vind ik het leuk om een dag weg te gaan. Naar België bijvoorbeeld. Even weg van het huis.

Robert: Gewoon dagtripjes of stappen?

Nick: Dagtripjes ja, samen met vrienden of familie.

Julian: Kan jij vertellen wat jij hier doet?

Nick: Ja ik werk bij de receptie. Sinds januari nu.  Ik pak de telefoon op als we telefoon krijgen. Ik help de mensen die binnen komen, maakt niet uit wie. Medewerkers of externen, mensen van andere bedrijven die binnen komen die begeleid ik naar de juiste plek waar ze naartoe moeten.
Ook aan de telefoon zorg ik ervoor dat mensen terecht komen waar ze moeten zijn. Maar eigenlijk hele diverse vragen.

Julian: Ah nou dat klinkt interessant ja.

Robert: Wat maakt je werk leuk?

Nick: Wat het leuk maakt is wat ik al zei is dat het heel divers is dat maakt het voor mij heel leuk. Elke dag is anders. Elk uur is anders. Altijd iets anders te doen ja. Mensen helpen vind ik leuk. En als mensen dan terecht komen waar ze moeten zijn, die stap die ik dan net extra zet dat ik ze kan helpen en dat mensen daar blij mee zijn, dan voel ik me ook goed.

Julian: Zou jij nog graag wat willen leren voor in de toekomst of zou jij ook nog iets anders willen doen qua werk of zijn er dan nog dingen die je hier eerst zou willen leren? Kan jij daar iets over vertellen?

Nick: Ik heb niet perse iets nu voor ogen. Maar ik zou nog wel meer ervaring hier in willen op doen al receptionist.

Robert: Zou je ook in de kantine of bij Cliëntenweb of misschien op de kantoren van Radar of bij een van de bedrijven die hier ook een plek hebben, zou je daar ook wel willen kijken?

Nick: Ja, misschien wel ja. Wie weet voor in de toekomst.

Robert: Hoe ziet je werkdag er ongeveer uit?

Nick: Ik kom 's ochtends hier binnen om half negen. En dan ga ik de telefoon aanzetten. Even zorgen dat alles klaar staat voor de receptie. Zodat mensen ons kunnen bereiken en vragen kunnen stellen. Dan ga ik zitten achter de receptie. Kijken of ik nog iets van gisteren kan inhalen wat er nog ligt van een collega bijvoorbeeld. En dan komen mensen binnen of ik krijg een telefoontje.

Robert: Dus je moet eigenlijk flexibel zijn in die baan?

Nick: Ja.

Robert: En als er iemand eerder belt dan half negen, dan zie je dat op de telefoon he?

Nick: Ja, alleen de lijn gaat pas om half negen open. Dan krijgen de mensen een bandje.

Julian: Ja dat ken ik ja haha! Ik heb wel eens gebeld.

Nick: Ik heb je wel eens aan de telefoon haha.

Julian: Ja meerder keren ja haha. Jij vertelde het al een beetje, maar is het werk voor jou ook afwisselend om te doen?

Nick: Ja vind ik wel ja. Wat ik al zeg elk uur is anders. Het ene moment ben ik medewerkers van Radar aan het helpen. Zoals bijvoorbeeld de weg laten zien aan iemand die nieuw is. En een ander moment ben ik bezig met cliënten die allerlei vragen hebben waar misschien spulletjes liggen of iets anders waar ik ze mee kan helpen. Ja er is altijd wel wat te doen dus. Heel divers.

Robert: Heb je ooit iets bijzonders meegemaakt tijdens je werk?

Nick: Iets bijzonders? Nou tot nu toe is het nog een korte tijd dat ik hier werk. Er zijn nog niet heel veel bijzondere momenten. Maar door die diversiteit, dat er altijd wat anders is dat maakt het voor mij alweer bijzonder. Altijd iets verassends.

Robert: Ah ja Dat vraag ik me af, als cliënten van Radar op het busje moeten wachten. Spreken jullie die dan ook wel aan van "Hoe is het" en zo of zitten ze dan maar op de bank te wachten op het busje of kunnen ze ook wel een beetje een babbeltje maken?

Nick: Ja soms komen ze wel even naar de balie en dan maken ze een praatje. Ja bijzonder moment. Elke dag is wel iets bijzonders. Het zijn voor mij meer kleinere dingen.

Julian: Oh dat kan ook al heel mooi zijn. Het hoeft ook niet altijd iets heel bijzonders te zijn wat je dan nooit meer vergeet of zo, maar ook juist de kleine dingen kunnen ook al heel mooi zijn natuurlijk.
Hoe ben je bij deze functie terecht gekomen?

Nick: Ja hiervoor heb ik ICT gedaan. Dus met computer werken eigenlijk. Ben ik steeds meer aan de voorkant gaan werken. Dus mensen gaan helpen, klanten begeleiden met vraagstukken of problemen. En dan snel oplossingen bedenken. En daarna ben ik eigenlijk veel meer muziek gaan maken. Als een hobby eigenlijk eerst. En nu doe ik het ernaast als hobby plus om het zo maar te zeggen. En past het veel meer bij mij om bij de receptie te gaan zitten. En mijn interesse in de IT is ook minder geworden met de jaren. Geen idee waarom.

Robert: Dat kan.

Nick: Ik ben steeds meer met klanten gaan werken. Het contact met mensen vond ik heel leuk. En ja, zo doende ben ik door gerold en is ook mijn interesse minder geworden in de IT. En ik vind het hier heel leuk om mensen te helpen ook cliënten. 

Robert: Ben je meer onder de mensen en het geeft meer voldoening. Bij wat je eerst deed was je meer op je zelf?

Nick: Ja, het geeft meer voldoening.  Ik zat de hele dag op dat scherm met de koptelefoon op. En ook alle collega's. Ja, het is veel leuker om gesprekken te hebben met elkaar en samen te werken ja.

Julian: Ja dat is ook gezelliger natuurlijk.

Nick: Dus vandaar dat ik dan hier ben begonnen.

Julian: Nou leuk om te horen ja.

Robert: Het was een goed interview.

Nick: Ik vond het heel leuk ja. Mooie vragen ook. Ik vond het heel leuk om te doen.