Ellen woont al 35 jaar ambulant

Robert: Kun je iets over je zelf vertellen?
Ellen: Ja, ik ben éénenzestig jaar, ik ben getrouwd. Vijfentwintig juni zijn we dertig jaar getrouwd. 
Ik woon in Maastricht en krijg ambulante begeleiding. 
Ik werk twee dagen op de MTB en op de donderdagmiddag werk ik op Scharwijerveld. De rest van de week ben ik vrij.

Erwin: Wat vind je leuk om te doen in je vrije tijd?
Ellen: In mijn vrije tijd doe ik vrijwilligerswerk en puzzelen, muziek luisteren, diamond painting en wandelen.

Erwin: Je verveelt je niet?
Ellen: Nee. Ik verveel me absoluut niet. En ik zit in de Centrale Cliëntenraad. Op de MTB zit ik ook in de ondernemingsraad. Dus ik heb genoeg te doen. Ik moet voor de ondernemingsraad veel lezen en naar veiligheidsfilmpjes kijken en vragen beantwoorden.

Robert: Wat voor ondersteuning krijg je van Radar?
Ellen: Ik heb een ambulante begeleidster van Radar. Ik woon zelfstandig en zij komt dan één keer in de maand bij mij langs. 
Zij regelt veel voor mij. We kijken samen naar de post als ik die niet snapt. Ze gaat met mij mee naar gesprekken. Dat heeft ze gedaan toen ik begon op Scharwijerveld.
Of als het nodig is gaat ze met mij mee op gesprek bij de MTB. Dus als er iets is dan spreken we af. We zien elkaar niet zo vaak als we niks moeten bespreken.

Robert: Vind je het moeilijk als je vragen hebt om die uit te stellen totdat je begeleidster langskomt?
Ellen: Nee, we bellen ook nog met elkaar. Als ik ergens mee zit, kan ik haar dingen vragen.

Erwin: Hoe ervaar je eigenlijk de ambulante begeleiding?
Ellen: Ja, heel erg fijn. Ik kan goed met haar opschieten en ze is heel erg lief. Zij regelt voor mij het vrijwilligerswerk en ze gaat mee naar gesprekken. Ze doet heel veel voor mij.

Robert: Hoe lang word je al ambulant begeleid?
Ellen: Het is al ongeveer tien jaar.

Robert: En heb je voorheen ook nog ergens gewoond?
Ellen: Ik heb acht en half jaar op gezinsvervangend tehuis Daalhof gewoond. Ik ben van thuis uit naar Daalhof gaan wonen.

Erwin: Heb je werk?
Ellen: Ik werk bij de MTB. In juli werk ik al zevenendertig jaar op de MTB.

Robert: Hoeveel uur werk je op de MTB?
Ellen: ik werk maandag acht uur en dinsdag acht uur.

Robert: Dus de hele dag?
Ellen: Ja, twee hele dagen en de rest ik ben gewoon vrij. Op donderdag middag werk ik met mensen met dementie. 

Robert:Wat moet je zelf regelen als je ambulant woont?
Ellen: Ik moet zelf koken, de boodschappen doen, de was doen, het huis schoonmaken. Ik heb mijn eigen huis. Mijn schoonzus komt één keer per twee weken mij helpen. De rest van de taken doe ik zelf. 

Robert: Goh, best veel verplichtingen! 
Ellen: Het zijn geen verplichtingen, dat zijn de dingen die je moet doen. Mijn man doet meestal de boodschappen omdat ik twee dagen moet werken. 

Robert: Heb je ook kennissen? 
Ellen: Ja, ik heb twee zussen nog, maar die wonen alle twee ver weg. We hebben veel contact. We zien elkaar niet regelmatig. Dit jaar hebben we elkaar vaker gezien. Voor de rest heb ik nog heel veel vrienden. Ik heb zeven petekinderen waarvan ik heel veel houd.  

Robert: En heb je ook contact met jouw buren?
Ellen: Ja, ik heb heel veel contact met mijn buren.

Robert: Heb je nog meer wensen van je ambulante begeleiding?
Ellen: Op dit moment ben ik heel blij met mijn eigen huis. En ik ben ook blij dat ik twee dagen werk en vrijwilligerswerk kan doen. Ik zal waarschijnlijk een andere plek krijgen waar ik ook vrijwilligerswerk kan gaan doen. Voor de rest wil ik ook graag op vakantie gaan en profiteren dat ik nu nog kan doen.

Robert: Kun je andere mensen aanraden om ambulant te gaan wonen?
Ellen: Ja dat zou ik zeker aanraden, als je een eigen appartement zou krijgen, zou ik dat zeker aanraden.

Robert: Waar moeten ze aan denken? Wat is belangrijk als je ambulant wilt gaan wonen?
Ellen: Je moet wel zelfstandig kunnen wonen, als je hulp nodig hebt, moet je dat aangeven. Het is natuurlijk fijner om zelfstandig te wonen. Je kunt doen en laten wat je zelf wilt. Ik heb acht jaar in een gezinsvervangend tehuis gewoond. Ik ben daarna met mijn man samen gaan wonen. We zijn daarna getrouwd en wonen nog altijd samen. Degene die kunnen, zou ik zeker aanraden om ambulant te gaan wonen.

Erwin: Werkt je man ook?
Ellen: Nee, mijn man is met pensioen. Hij is al 67 jaar en heeft vroeger wel gewerkt. Nu werkt die bij ons in de tuin en gaat hij wandelen met ons hondje. 

Robert: Hoe heb je je man ontmoet ?
Ellen: Die heb ik in het gezinsvervangend tehuis leren kennen. Ik zat op Herculeshof en hij zat op Planetenhof (Daalhof). En in februari 1991 zijn we samen gaan wonen buiten het gezinsvervangend tehuis.

Robert: Volgens mij is het ook een soort bevrijding om van een woonvorm naar zelfstandig gaan wonen. 
Ellen: Ja, en ik heb geleerd om op eigen benen te staan. Dat heeft mij zeker goed gedaan.

Robert: Wat heeft geholpen om zelfstandiger te worden denk je ?
Ellen: Door de begeleiding die je krijgt. En door de anderen te leren kennen. Ook hoe jij instaat om te groeien in je zelfstandigheid. Je leert koken en boodschappen doen. Alles moet je dan leren.

Robert: En moet je elke dag koken?
Ellen: Ja

Robert: Ik vind dat wel heel knap dat je elke dag kookt.
Ellen: Ja mijn man kookt ook. Als ik laat thuis kom, heeft hij meestal al gekookt.

Robert: Leer je ook met je ambulante begeleider om beter in je vel te voelen?
Ellen: Daar kun je het met je begeleidster over hebben.

Erwin: Heb je een vaste begeleidster, of steeds verschillende mensen?
Ellen: Nee, ik heb een vaste begeleidster.

Robert: Als de begeleider zegt van ik kan niet op de afgesproken tijd. Of ze is ziek en kan niet met jou afspreken.
Ellen: Ja dan overleggen we dat. Als ze ziek is dan is ze ziek. Dan komt ze even niet. Wij kunnen heel veel zelf, dus dat is geen probleem.

Robert: Als er iets gebeurt, iets ernstigs, en het kan niet wachten. Kan je dan ook ergens terecht?
Ellen: Ja, ik heb vrienden waar ik aan kan kloppen en ik heb familie waar ik mee kan praten. Absoluut. Ik kan ook met mijn begeleiding bespreken maar na vijf uur heeft ze ook rust nodig.

Robert: Moet je ook zelf je rekeningen bijhouden?
Ellen: Ja dat doe ik zelf. Het is een gewoonte geworden om veel zelf te regelen. Ik woon al ongeveer 35 jaar ambulant.

Robert: Heb je nog leuke anekdotes of leuke herinneringen die je met ons wilt delen?
Ellen: Ja, ik heb een hele fijne tijd gehad. En dat ik heel veel heb geleerd. Heel fijne vrienden leren kennen en een goed contact met mijn buren. Het is heel fijn dat ik al deze mensen heb leren kennen en mijn leven in Maastricht heb opgebouwd.