Carmen werkt al 25 jaar bij Commaxx - deel 3
Tolkie
Readspeaker
We willen dat iedereen onze website prettig kan gebruiken. Daarom bieden we twee tools aan waarmee je onze website kunt laten voorlezen, vertalen en aanpassen aan jouw voorkeuren. Heb je een voorkeur of loop je ergens tegenaan? Laat het ons weten via e-mail.
Carmen Smeets werkt al 25 jaar bij Commaxx. Dat is een hele tijd.
Ze was er een van de eerste medewerkers. In die tijd is er veel veranderd.
Cliëntenweb ging op bezoek bij Commaxx. We werden goed ontvangen door Carmen en Bert, de directeur. Guus, de werkbegeleider van Carmen was er ook.
Danny en Julian hadden wel wat vragen.
Hieronder lees je deel 3, het laatste deel van het interview.
Julian:
Heb je in die vijfentwintig jaar nou ook een keer iets heel leuks meegemaakt of iets heel geks?
Carmen:
Eigenlijk niet zo.
Bert:
Iets geks niet? Maar ook niet iets leuks? Het is altijd leuk, haha…
Carmen:
Ja.
Guus:
Wat was een keer weg Carmen?
Carmen:
De emmer. Een keer hadden ze de emmer weggezet.
Bert:
Ja hadden de collega’s stiekem de emmer gepikt.
Carmen:
Ja die kon ik niet vinden, de emmer. Toen hadden de collega’s de emmer ergens verstopt.
De week daarna stond die ergens in een hoekje op kantoor.
Guus:
En het was een speciale emmer he? Wat stond er op allemaal?
Carmen:
Er stond mijn naam op. En een dolfijn.
Bert:
En ook neemt ze mij wel eens op de hak.
Julian:
Oh echt?
Bert:
Ja, dat ze ook richting andere collega’s dan zegt: “Bert heeft er een rotzooi van gemaakt op z’n kantoor. Dan moet ik eens hard met hem praten. Dan moet die op het matje komen."
Carmen:
Ja, haha… Maar ik ben nog nooit met slechte zin hier naar binnen gekomen. Nog nooit!
Mascha:
En ook niet weggaan met slechte zin?
Bert:
Dat is nog belangrijker haha!
Carmen:
Nee ik kom met goeie zin binnen en ik ga met goeie zin weer.
Danny:
Dat is een goed teken.
Bert:
En dat is ook fijn voor ons hè, dat we hier mensen hebben rondlopen met goeie zin.
Ja dat draag je ook over op andere hè.
Julian:
Zeker, nee dat is ook zo natuurlijk ja.
Carmen:
Niet de hele dag met lange gezichten.
Bert:
Nee daar houden we niet van, van lange gezichten.
Danny:
Hey Carmen, daar moeten andere mensen van leren van hoe jij doet op jouw werk.
Bert:
Zo is dat.
Danny:
En niet iedereen die kan dat.
Bert:
Nee dat is ook een kwaliteit he. Ja dat ben ik met je eens.
Bert:
Ik vind wel dat jullie dat interview goed doen, mag ik dat zeggen?
Julian:
Fijn om te horen!
Danny:
Wat zou jij graag nog willen leren?
Carmen:
Wat ik graag zou willen leren? Ik ken hier alles.
Bert:
Na vijfentwintigjaar weet je het wel natuurlijk he? Toch Carmen?
Carmen:
Ik hoef niks te verbeteren. Alleen heb ik nu twee nieuwe poetslijsten gekregen met kleurtjes.
Guus:
Waarvoor zijn die kleurtjes?
Carmen:
Dat ik ze moet omdraaien.
Twee weken die kant en twee weken de andere kant.
Danny:
Zijn er nog andere belangrijke dingen in je werk?
Bert:
Dat je gewoon collega’s hebt toch?
Dat je mee mag doen, net als iedereen. Mensen praten ook met je.
Carmen:
Ja.
Guus:
Dat is ook een belangrijk onderdeel van het werk. We noemen dat met een duur woord het ‘sociaal aspect’.
Maar dat is super belangrijk. In het dialect zegen ze: “De mos onder de luu komme” (Je moet onder de mensen komen).
En Carmen komt op alle kantoren.
Want ze doet overal vuilniszakken en het oude papier weg halen.
Dus dan kan ze ook met iedereen even kletsen.
Bert:
Als we bezoek hebben dan komt ze wel eens erbij. Dan komt ze vertellen wat ze hier doet.
Julian:
We willen jullie hartelijk danken voor dit interview.
Ja fijn dat jullie mee willen doen.
Lees hier ook deel 1 en deel 2 van het interview.
Wil je meer weten over het bedrijf:
Klik dan hier
