ACT theater is klaar voor “Rouw met een knipoog”

Robert:
Wie ben je?

Tim: 
Ik ben Tim en ik werk bij toneel.

Martijn: 
Ik ben Martijn en ik werk bij toneel.

Mariska: 
Hoe zijn jullie op het idee gekomen om dit toneelstuk te gaan maken?

Martijn: 
Volgens mij was het een opdracht.

Tim: 
Ja dat moesten wij als opdracht doen. Wij hebben dat samen met Mandy, Esther, Gerrie en Inge bedacht. We hebben het toneel allemaal samen voorbereid. Ik moest vaak aan mijn moeder denken. Zij is overleden en dat vind ik natuurlijk jammer.

Martijn: 
Mijn opa is overleden.

Tim: 
In het begin was het moeilijk om te beginnen met repeteren maar nu lukt dat beter. We zetten de tafels en stoelen klaar, bloemen, planten en alles wat erbij hoort. En dan beginnen we te spelen.

Robert: 
Is het ook een soort verwerking, dat toneelstuk?

Tim: 
Best wel. En bij jou dan, Martijn?

Martijn: 
Nou, ik voel het echt niet meer ik ben er echt overheen gegroeid.

Robert: 
Ik denk dat jullie deze vraag misschien niet zullen willen antwoorden. Hoe zit de voorstelling in elkaar?

Tim: 
We staan achter het gordijn en als we dan beginnen dan komen we eerst samen en doen ons verhaal. Daarna gaan we weer achter het gordijn en dan komt eerst de ene. Die doet dan zijn verhaal.
En dan komt weer de volgende. En dan gaat het weer door.

Mariska:
Hoe vaak repeteren jullie?

Tim: 
Nou drie dagen per week. We repeteren op woensdag, donderdag en vrijdag.

Mariska: 
Hoe laat beginnen en stoppen jullie met repeteren?

Tim: 
Van half tien tot half drie.

Robert:
Wie begeleidt jullie?

Tim: 
Nu nog Mandy, Esther en Inge. Mandy gaat ons helaas verlaten. 

Mariska:
Maken jullie het decor zelf?

Tim: 
We maken het niet zelf. We doen het samen. Wij schilderen als er iets geschilderd moet worden.

Robert:
Mogen jullie ook meebeslissen over het decor? 

Tim:
Jazeker mogen we mee beslissen. Natuurlijk.

Robert: 
Hoe vind je het om een theatershow te maken over verlies?

Tim: 
Ja, best moeilijk hoor. Want als ik iemand kwijt ben, nou man, dan ben ik helemaal over de rooie.
Dan ben ik chagrijnig en dan ben ik aan het huilen weet je, en dat vind ik niet leuk.

Gerrie: 
Maar je doet het goed.

Tim: 
Ja.

Mariska: 
En dat is heel knap hoe jullie dat zo kunnen doen. Vinden jullie het spannend om te doen?

Martijn: 
Een beetje wel.

Tim: 
Best wel.

Robert:
Oefenen jullie heel veel?

Tim: 
Ja op woensdag, donderdag en vrijdag.

Martijn: 
En ik ben op de vrijdag niet hier.

Mariska: 
Zijn er veel kaarten verkocht?

Tim:
Nou voor zover ik weet wel. Het is uitverkocht.

Mandy:
Er zijn 300 kaarten verkocht. Er is zelfs een wachtlijst. 

Tim: 
Nou, hoor je dat?

Mariska: 
Dat is veel!

Tim: 
Jezus Maria zeg, nou.

Martijn: 
Veel mensen.

Tim: 
Veel mensen dat klopt.

Robert: 
Hebben jullie nog muziek mogen uitkiezen?

Martijn: 
Dat hebben we zelf beslist. Met de hele groep.

Mariska:
Dus iedereen heeft een eigen stuk zeg maar.

Tim:
Ja.

Mariska:
En jij heb andere muziek dan hem.

Tim: 
Kijk ik heb bijvoorbeeld een deel dat ik op vakantie ging en dat we met de boot gingen en over mijn moeder, hoe het is gegaan en zo.

Mariska:
Oefen je ook thuis?

Tim:
Nou, thuis heb ik weer andere dingen. Dan moet ik mijn was doen en koken. En dan hebben we dit en dan hebben we dat. Dus dan heb ik het best wel druk thuis.

Robert:
Hoe lang zijn jullie al aan het repeteren?

Tim:
Vanaf Oktober.

Gerrie:
En hoe zit het met jullie kostuums?

Tim:
Ja we hebben best veel kostuums hoor.

Mariska:
Maken jullie die zelf?

Tim:
Nee die kopen we of die huren we ergens.

Martijn:
We kijken wat de voorstelling wordt en dan kijken we wat erbij past.

Mariska:
Zijn jullie zenuwachtig voor de voorstelling?

Tim:
Bij mij is het zo, ik heb wel eens last met de scenes. Dan weet ik niet welke scene we krijgen en welke scene er komt.

Mariska:
Maar dat komt wel heel goed.

Tim:
Jawel.

Mariska:
Gewoon alles goed op je laten afkomen en dan komt alles goed.

Tim:
Ja dat snap ik wel.

Robert:
Ik heb muziek gespeeld bij een muziekgroep.

Tim: 
En wat speelde je dan?

Robert:
Zingen of keyboard. En ik denk bij toneel is het net zoals bij zingen. Als je veel oefent dan gaat het vanzelf. Of is het bij het toneel toch anders?

Martijn:
De meeste hebben het al meteen door en anders is het een beetje meer oefenen om dat bij te krijgen.

Tim:
Ja.

Martijn:
Dus dat is verschillend.

Gerrie:
Het voordeel is dat het de verhalen van de cliënten zelf zijn. Het is niet iets wat je moet leren. Kijk als je een toneelstuk heb dan moet je een rol gaan leren. Dan ben jij de bakker en jij de tandarts en jij bent de muzikant. Maar nu spelen zij zichzelf, het is geen rol. Zij vertellen hun verhaal. Dus dat is het grote verschil met een ander toneelstuk. En muziek speelt een heel belangrijke rol. Elke scene heeft zijn eigen muziek.

Robert:
Zijn er mensen die het geluid en het licht regelen?

Tim:
Het geluid doet Marco en de techniek Ludo. 

Gerrie:
Zij worden ingehuurd en zorgen die avond voor het decor, bouw en het licht.

Robert:
Hoe lang ben je al bij het theater?

Tim:
Vanaf het begin toen Rene mij erbij vroeg.

Gerrie:
En jij Martijn?

Martijn:
Ik ben er later bij gekomen.

Gerrie:
Is dat jou eerste voorstelling, tweede voorstelling of derde voorstelling?

Martijn:
Tweede voorstelling.

Gerrie:
En bij jou Tim?

Tim:
Nou bij mij zijn dat er nog wel meer wat ik heb meegedaan.
Ik heb meegedaan met “de vier seizoenen” en nu deze voorstelling.
Dus dat word volgens mij de derde als het goed is.

Gerrie:
Hebben jullie ook een generale repetitie?

Tim:
Voordat we toneel gaan spelen komen we 's middags altijd binnen. Dan gaan we naar boven en dan doen we ons voorbereiden. En dan beginnen we met de generale repetitie.

Gerrie:
Dat is het spannendst toch?

Tim en Martijn:
Ja.

Mariska:
Gaan er ook wel eens wat dingetjes fout?

Tim:
Ja.

Martijn:
Dat is een keer gebeurd. Iemand moest met een autootje tegen mij aanbotsen maar dat deed die niet. Toen heb ik het tegen hem aangebotst. Zo heb ik het opgelost. Ik plaats van hij want hij had het vergeten dus toen heb ik het gedaan.

Gerrie:
Op zich gaat het niet vaak verkeerd.

Martijn:
Nee.

Mariska:
En goed alles onthouden.

Tim:
Ik hoorde iedere keer ja, dat doen we nog een keer en anders doen we het nog een keer.
Jongens we gaan nog een keer doen. Achter elkaar door.

Mariska:
Hi hi hi.

Martijn:
Dat is oefenen toch Tim?

Tim:
Jawel.

Robert:
We hebben jullie een keer zien optreden in Kerkrade. Bij Rolduc?

Mariska:
Ja!

Tim:
We hebben daar gespeeld. Dat heb je nog goed onthouden!

Robert:
Dat was best goed gemaakt.

Tim:
Ja. En we hebben ook in het bejaardenhuis in Maastricht gespeeld. En andere plekken.

Gerrie:
Dus jullie spelen ook ergens anders dan alleen hier.

Mariska:
Willen jullie nog iets toevoegen aan het interview?

Tim en Martijn: 
Nee.

Robert:
Wij hebben geen vragen meer. Dankjewel voor dit mooie interview.