"Ik trok gewoon de stoute schoenen aan"

14 september 2018

Ze voelde zich geïsoleerd nadat ze door een ziekte in de WGA terechtkwam. De sociale contacten miste ze en dus werd het tijd om daar iets aan te gaan doen. Op internet vond Angelique Waltmans de pagina www.vrijwilligers.nl en al gauw was de juiste vrijwilligersvacature gevonden. Om de hoek, op loopafstand lag Steunpunt De Pastorij. Daar zocht Radar een vrijwilliger.

Het zou nog 1,5 week duren voordat ze op gesprek kon, maar dat duurde haar te lang. Angelique Waltmans maakte er meteen werk van en trok de stoute schoenen aan en ging op gesprek. Ze had geen ervaring met de doelgroep of met de zorg. Ze had gewerkt in de detailhandel en later als boekhouder. Ze was zich ervan bewust dat ze misschien wel helemaal niet de vaardigheden bezat om met deze groep mensen aan de slag te gaan.

Een gezellige middag doorbrengen

In Steunpunt de Pastorij in Nuth is zij nu, sinds 2014, twee middagen in de week te vinden. Op maandag- en vrijdagmiddag ondersteunt ze cliënten van Radar en Cicero. Een gemixte groep van ouderen uit de gemeente Nuth en cliënten van Radar die samen een gezellige middag doorbrengen met spelletjes spelen, handwerken of wat de dag verder brengt. Een gemixte doelgroep die prima met elkaar overweg kan. Er is een duidelijke klik aanwezig. Dat ervaarde Angelique zelf ook op de eerste dag toen ze begon met haar vrijwilligerswerk. “Bij de eerste kennismaking vertelde zij mij meteen hun persoonlijk verhaal en waar zij zoal mee bezig waren op de dagbesteding.”

Angelique helpt daarnaast ook bij feestjes in Steunpunt de Pastorij en ze helpt, samen met cliënten van Radar, soms mee bij Tafeltje Dekje. Mensen uit de wijk, maar ook cliënten van Radar en Cicero, komen dan in de middag een warme maaltijd eten in het wijkcentrum. “Een typische Limburgse traditie, dat warm eten in de middag. Ik eet wel eens een visje in de middag maar verder moet je mij niet aankomen met warm eten zo vroeg op de dag”.

"Nee, dat moeten ze zelf doen"

Soms moet ze wel eens verstek laten gaan. Haar ziek zijn bezorgt haar soms ondraaglijke pijn en als zelfs de pijnstillers niet meer helpen, is ze niet aanwezig op het Steunpunt. Daar is van te voren goed over gepraat. De contacten die ze heeft met de aanwezige professionals ervaart zij sowieso als goed. Al was het wel even wennen toen ze door Cicero medewerkers erop aangesproken werd niet te zorgzaam willen zijn. “Nee, dat moeten ze zelf doen”, werd er geroepen. “Bij Radar ging die wind een paar jaar geleden ook waaien en daar had ik wel even moeite mee. Als de mensen hier komen is dat een dagje uit voor ze, ik wil ze een leuke dag bezorgen, samen lachen en samen leuke dingen doen.”

Workshops

Daarnaast is Angelique bijna op elke bijeenkomst te vinden die door de afdeling vrijwilligerswerk van Radar wordt georganiseerd. Kennismaken met al die andere vrijwilligers, luisteren naar hun verhalen en deelnemen aan workshops. “Ik ben nieuwsgierig genoeg, het helpt mij om om te gaan met de doelgroep, ik krijg veel feedback en dat is fijn. En daarnaast krijg ik genoeg handvaten van collega’s hoe ik zou kunnen handelen en dat is soms erg verhelderend.”

Reacties (0)

Reactie toevoegen +