Pascale werkt op een unieke plek

09 februari 2018

“Acht jaar geleden belde ik activiteitencentrum Den Hoof in Valkenburg met de vraag of ik hier vrijwilligerswerk kon doen. Na mijn ziekte was ik werkloos thuis komen te zitten. Stilzitten is niks voor mij en ik zocht een plek waar ik creatief bezig kon zijn met mensen, maar waar ook dieren waren. Sindsdien ben ik elke vrijdag op deze unieke plek te vinden.”

Afgekeurd door ziekte

Pascale Berets is van oorsprong doktersassistente, werkte bij het AZM en bij een diagnostisch centrum voordat ze ernstig ziek werd. Ze werd afgekeurd omdat haar ziekte niet te genezen is. Werken zit er niet meer in. Vandaag de dag voelt Pascale zich gezond en is ze razend enthousiast als ze vertelt over haar vrijwilligerswerk op AC Den Hoof. De combinatie van de mensen, de dieren en de mooie omgeving maken dit voor haar een unieke plek. “Op vrijdagmiddag prutsen we lekker wat. Knutselen, schilderen, spelletjes of waar de cliënten ook maar zin in hebben. Door de week hebben zij allemaal hun vaste taken maar op vrijdagmiddag is er na de lunch, voor degene die dat willen, tijd voor iets anders. En dat vinden de cliënten heerlijk.”

Cliënten bloeien op

Buiten op de kinderboerderij ondersteunt zij de cliënten met het verzorgen van de dieren, helpt ze mee in de plantenkast en bij klusjes. “Er is best veel werk voor de cliënten. Kinderen komen op bezoek op de kinderboerderij. Dat is zo leuk. De sfeer, de omgeving, de dieren en de begeleiding maken dat cliënten hier opbloeien en tot ontwikkeling komen. Zo was er een cliënt die met niemand contact had, niet sprak en erg onzeker. Hij kreeg dagbesteding bij AC Den Hoof. Hij verzorgde de konijnen en de cavia’s en begon langzaam aan contact te maken, kreeg meer zelfvertrouwen en begon te vertellen. Hoe het nu met hem is weet ik niet. Door het invoeren van het postcodebeginsel moest hij hier weer weg.”

Leren door te doen

De laatste jaren merkt ze wel dat er steeds minder tijd is voor persoonlijke aandacht van begeleiders voor hun cliënten. “Persoonlijke aandacht is gewoon belangrijk en nodig”, is haar stellige mening. Als doktersassistente leerde ze dat al en dat is niet veranderd. “De begeleiding heeft zoveel taken erbij gekregen dat dit ten koste gaat van de aandacht voor cliënten. Teveel administratieve rompslomp en dat zie ik overal in de zorg. En ja, als vrijwilliger vul je dat gat op.” Pascale neemt daarnaast ook extra taken op zich om de begeleiding wat werk uit handen te nemen. Zo ging ze aan de hand van stappenplannen een cliënt voorbereiden op een sollicitatiegesprek en leerde ze een cliënt goed zijn tanden te poetsen. De begeleiding adviseerde en hielp mee. “Zij zijn er altijd, ook voor mij. Als ik een situatie moeilijk vind, zoals het omgaan met iemand met autisme, kan ik altijd bij hen terecht. Ik ben geen theoriemens. Door te doen leer je, leer je aan te voelen wat een cliënt nodig heeft.”

Scholing is dan ook niet aan Pascale besteed. Dat heeft te maken met haar luiheid, geeft ze ronduit toe, maar zeker ook omdat ze in de weekenden graag thuis wil zijn voor haar gezin. Op de vrijdagen is ze echter kind aan huis op AC Den Hoof. Een unieke plek volgens Pascale, die in eeuwigheid moet blijven bestaan.

Reacties (0)

Reactie toevoegen +