"Er zijn voor mensen in hun laatste levensfase"

21 november 2019

In januari start vrijwilligster Luciënne Heckers met een cursus palliatieve zorg. Vijf bijeenkomsten waarin zij verwacht een hoop te leren en voldoende handvaten mee te krijgen om mensen in hun laatste levensfase als vrijwilligster te kunnen en mogen begeleiden. In haar baan als schoonmaakster bij de HAGO kwam ze in een verzorgingstehuis veel in aanraking met dementerende mensen in hun laatste levensfase. Het raakte haar toen ze zag hoeveel van deze mensen er in die fase helemaal alleen voor staan. “Ik wil er zijn voor deze mensen, dat is het laatste wat ik voor hen kan doen.”

Een zwaar proces

Waar ze de tijd vandaan gaat halen is nog wel even een vraag. Haar waslijst aan vrijwilligerswerk bij Radar beslaat een hele werkweek en daarnaast vangt ze ook regelmatig haar kleinkinderen in de leeftijd van één tot acht jaar op. En deze cursus is niet zomaar een cursus. Ze weet uit persoonlijke ervaring dat het begeleiden van stervende mensen een zwaar proces is. “Ik was het maatje van een jonge vrouw die samenwoonde met haar man. Beiden een verstandelijke beperking. Tegenover hen woonde de moeder van de man die ziekelijk werd. Ik ging met haar naar het ziekenhuis, we dronken samen koffie, keken samen tv en regelde nog 1000 en 1 dingen voor haar. Haar gezondheidstoestand ging echter steeds verder achteruit en uiteindelijk was het voor haar niet meer draagbaar. Ze koos voor euthanasie. Daar heb ik veel moeite mee gehad maar uiteindelijk heb ik er vrede mee. Deze ervaring is voor mij ook een drijfveer om mij te verdiepen in palliatieve zorg.”

De smaak te pakken

Na een rotte periode in haar privéleven, waarbij ze zichzelf dwong om van de bank af te komen, besloot Luciënne om vrijwilligerswerk te gaan doen. Het begon met de Radarband en dat smaakte naar meer. Eerst als maatje en vervolgens op Aambosveld in Heerlen. Daar kreeg ze pas echt de smaak te pakken toen ze in de ontmoetingsruimte met een groep ging werken. Creatieve activiteiten met de groep maar ook één op één gesprekken. Vervolgens viel ze in bij de kookgroep in Heerlen, en daar is zij, net als bij de Radarband, clubhoofd. En alsof ze dan nog niet genoeg omhanden heeft gaat ze vijf keer per jaar mee met de dagtochten die de afdeling Vrije Tijd organiseert. “Je komt nog eens ergens”, lacht ze, “Ik word altijd zo hartelijk door de deelnemers ontvangen. De dag kan dan al niet meer stuk. We zijn de hele dag onderweg met een groepje. Mijn armen hangen de hele dag vol en het is fijn om met andere vrijwilligers samen te werken. Je treft regelmatig dezelfde groep mensen en daar krijg je een leuke band mee. Weet je, vrijwilligerswerk is gewoon superleuk. Punt."

Reacties (5)

Luciënne, je bent een topper! Heel veel succes met de cursus palliatieve zorg.
Jane @ 25 november 2019
Nou ,die verdiend het zeker om in het zonnetje gezet te worden.
M hoogerwaard @ 25 november 2019
Lucienne wat fijn! Prachtig dat jouw verhaal, motivatie en tomeloze inzet verteld is. Bedankt voor alles wat je voor de mensen bij Radar doet. Je bent een mooi mens met gevoel voor mens en zorg. En nu ga je je nog meer verdiepen voor een mooi maar o zo noodzakelijk doel. Dank!
Eri @ 26 november 2019
Geweldig zus dat je zoveel voor de mensen betekent en voor de mensen gaat doen.
Trots op je. ❤️
Karin Heckers @ 30 november 2019
super je bent een topper en succes met de cursus palliatieve zorg.
alique cools @ 03 december 2019

Reactie toevoegen +