Equipe RaveL; de beklimming van de Grand Ballon

03 juli 2019

Equipe RaveL is een wielrenteam dat bestaat uit sportieve cliënten en buddy's van Radar en Levanto. Elk jaar gaan zij een sportieve uitdaging aan. Dit jaar was er een trip naar de Vogezen gepland met als grootste uitdaging het beklimmen van de Grand Ballon. De hoogste en de moeilijkste berg om met je fiets omhoog te rijden in dit gebergte. Het werd afzien.

Je stapt op een racefiets, traint hard en op een dag is het zover. 40 kilometers over Franse wegen waarvan de eerste 21 kilometers je brengen op de top van de Grand Ballon. Pfff...zucht, steun, kraak, dat valt niet mee. Het is ook nog eens bloedwarm. De temperatuur geeft beneden aan de voet van de klim in het dorpje Uffholz 28 graden aan. De weg slingert de eerste kilometers door de groene bossen van de Vogezen maar die werken nu niet echt verkoelend. De zon staat hoog, de warmte blijft hangen tussen de bomen. De hele Equipe puft.

Jelle is er samen met Melvin vandoor gereden. Ben, Shanno en Joep volgen. Antwan is verstandig. Hij heeft de meeste ervaring van de deelnemers die snel klimmen. Eigen tempo en dan lukt het wel. Daarachter volgen de deelnemers en buddy’s die al lang door hadden dat je eigen tempo volgen de beste weg is om boven te komen.

Zonder buddy

Vijf kilometer verder; de volgauto is volgeladen. Voor enkele is het gewoon te warm en ze voelen zich niet lekker. Ze hebben het verstandige besluit durven te nemen om niet verder te gaan en ook ik… de schrijver van dit verhaaltje moet met benen die op slot staan instappen. Mijn spieren weigeren verder te trappen zonder helse pijn. Ik maak me echter meer zorgen hoe die jongens het van voren er van af brengen. Gaat het ze lukken zonder ondersteuning, zonder een buddy in de buurt? En ik verklap alvast dat ze dat prima lukt.

Op de top

De volgauto laadt ons uit op de top. Hier kunnen we van nut zijn als ze boven komen. Ongeduldig en met veel vragen is het wachten op de eersten; hoe is het onderweg met iedereen, is er genoeg te drinken, genoeg steun en ga maar door met vragen stellen. Even later verschijnen de eerste renners in de verte. Het zijn Jelle en Melvin, de laatste schreeuwt het uit. Emoties vliegen alle kanten uit, water over hen heen, drinken, een cola, Ice tea, alles. Als het maar koel en vochtig is. Een kwartier later volgt Ben. Hetzelfde ritueel, ook bij Shanno. De jongens zijn kapot, gesloopt en de zorgen over de rest van Equipe RaveL nemen toe. Als deze klasbakken het al zo moeilijk hebben hoe is het dan met de rest? Is het niet te zwaar met deze hitte? De twijfels nemen toe. Dan komt de volgbus omhoog en stappen enkele zwaar vermoeide gezichten uit. Deelnemers als zowel buddy’s. We vangen ze op. Heerlijk koele drankjes, het restaurant draait een topdag, zorgen ervoor dat de verhalen loskomen. De teleurstelling dat de berg vandaag te zwaar was maakt plaats voor trots, trots op wat wel bereikt is. Een enkele traan wordt gedroogd en de vele schouders zorgen voor steun.

Adrenaline

Antwan komt aan: “Ouwhoer, wat een klote berg” zijn de woorden van de man die de Mont Ventoux al 2 keer beklom vanuit Sault. “Deze is veel zwaarder.” Zijn hoofd is rood aangelopen. Zijn buddy neemt even een slok en draait terug om Bernd op te gaan halen. Boven is het 22 graden, aangenaam maar in volle inspanning is dat nauwelijks van belang. Een klein fris windje zorgt voor een ienie mienie verfrissing als de renners uit het bos komen. De kale top is nu te zien maar nog ver weg en het gemeenste gedeelte komt eraan. De berg is nu op zijn steilst. Chris is stug, ploetert voort en laat zich door niks en niemand van zijn plan om deze klus te klaren afhalen. Zwaar zeker, maar dat mag. Zijn trots is ingehouden maar niet minder als we hem toejuichen. Bernd komt boven en leunt over zijn stuur, een koude douche uit een bidon doet hem goed. Als hij van zijn fiets komt zit zijn lijf nog vol met adrenaline. Het lukt hem niet om even rustig te gaan zitten. Eerst moet hij zijn verhaal kwijt aan alles en iedereen die al op de top is. Daarna komt de rust en de lach op zijn gezicht terug.

Wereldprestatie

Mark is de laatste van de 8 deelnemers die uiteindelijk de Grand Ballon overwint. Onverzettelijk, zijn eigen tempo draaiend op de col en dan boven een sigaretje. Heerlijk hoe nuchter hij blijft onder zijn wereldprestatie. In zijn kielzog volgen de buddy’s die onderweg weer het uiterste uit de kan hebben gehaald. Natuurlijk om eerst zelf de berg omhoog te fietsen maar daarnaast praten, duwen, lachen en af en toe ook vloeken om die droom van die deelnemer mee helpen waar te maken.

Zondag 1 juli; een heleboel verhalen zijn die dag geschreven op de Grand Ballon. Sterke verhalen, verhalen vol met zweetdruppels, over spierpijn en even af moeten stappen, verhalen met eigen mooie gedachtes en heldendaden.

Walter Loozen - buddy Equipe RaveL

Lees hier meer over Equipe RaveL of ga naar hun FB pagina

Reacties (0)

Reactie toevoegen +