"De beste knutseljuf en zij verveelt zich"

28 november 2017

Mia was er niet erg blij mee. Eigenlijk was ze een beetje boos op haar kleindochter Kim die de stoute schoenen had aangetrokken om zomaar bij activiteitencentrum (AC) de Rozengaard binnen te stappen en haar oma als vrijwilligster aan te melden. “Ze is de beste knutseljuffrouw in de omgeving en zij verveelt zich”. Zo promootte Kim, die zelf ambulant begeleidster en werkzaam is in woonvorm Aambosveld, haar oma die net gestopt was als vrijwilligster bij de kleutergroepen van een basisschool in Brunssum.

Jarenlange ervaring als knutseljuffrouw

Mia Herings is 86 jaar oud. Boos is zij allang niet meer op haar kleindochter, dat was al vlug over na de eerste kennismaking met AC De Rozengaard en de cliënten. “Ik heb heel mijn werkzame leven op basisscholen gewerkt als knutseljuffrouw, van groep 1 tot en met groep 8. Ook heb ik op een LOM school, tegenwoordig heet dat MLK school, gewerkt. Op die scholen was ik altijd de juffrouw, stond ik boven de groep. Hier speelt dat geen rol en dat vind ik erg prettig.”

Ik leef hier elke week naar toe

Mia straalt als ze vertelt over haar vrijwilligerswerk. Elke donderdag van 11.00 tot 12.00 uur knutselt ze, samen met haar overbuurman Jac, met een kleine groep cliënten. Ze worden vaak al buiten voor de deur opgewacht. “Ik kan eigenlijk moeilijk onder woorden brengen hoe leuk ik dit vind. Ik leef hier elk week naar toe. Thuis ben ik een paar avonden per week bezig met de voorbereidingen. Het is voor mij ook ontspanning. Ik ben dagelijks in de weer om mijn zieke man te verzorgen. Het is dan fijn om even iets anders om handen te hebben.”

Haar overbuurman Jac had ze al gauw overgehaald om met haar mee te gaan. Ze werkt graag één op één maar dat is een probleem als je graag iedereen wilt helpen. Dan komt ze zichzelf wel eens tegen. De helpende handen van Jac zijn dan ook erg welkom. Jac: “Mia begint vaak met één cliënt aan het werkstuk en dan neem ik het over. Zij kan dan met de volgende cliënt verder. Of ik word geroepen om de schaar aan te geven of ergens een spijker uit te trekken.”

Op zoek naar ontwikkelingsmogelijkheden

Als juffrouw is Mia altijd bezig geweest met de ontwikkeling van kinderen en ook nu is ze op zoek naar ontwikkelingsmogelijkheden bij cliënten. Wat haar bijvoorbeeld opviel was dat er bij het knutselen veel gekliederd werd. Ze ging op zoek naar een werkwijze waarbij dat verleden tijd zou worden. Zo verdeelde zij een tekening van een hond in verschillende vlakken. Die vlakken werden dan één voor één ingekleurd en vervolgens weer aan elkaar vastgemaakt. Dan pas zagen de cliënten de hond voor hun ogen verschijnen. “En wat zijn ze trots als het klaar is. Dit geeft zoveel voldoening, de tijd en de aandacht die ik aan hen mag geven. Ik krijg hier energie van. We lachen heel wat af met elkaar. Als ik het nog eens mocht overdoen, dan zou ik er niet meer voor kiezen om als juffrouw voor de klas te gaan staan. Dan zou ik kiezen om met deze mensen te mogen werken.”

Eén grote familie

v.l.n.r. Mia, Kim en Jac

De werkstukken krijgen allemaal een plaats op AC de Rozengaard. Macrameeën, werken met papier-maché of met karton. Momenteel is de groep bezig met het inkleuren en verven van zwarte pieten. Het gaat er vooral om dat de cliënten het leuk vinden wat ze doen. “Voor mij is het een grote familie”, zegt Mia. Jac knikt en Kim straalt van trots om haar oma. Wat zeg nu zelf, het is heel bijzonder, een oma die op haar 86ste nog begint met vrijwilligerswerk.

Reacties (1)

Ha Kim, van harte proficiat met zo'n oma. Super!
Frans Wilms @ 04 december 2017

Reactie toevoegen +