Wonen binnen Radar

Mariska Snel op weg naar steeds meer zelfstandigheid

Voor de eerste keer naar een woonvorm

Het verhuizen van thuis naar een woonvorm was heel erg spannend. Ik wilde dat wel heel graag. Een vriendin die ik van school kende woonde in een woonvorm. We zagen elkaar altijd bij de vrijdagavond disco. Zij is op een moment in een woonvorm gaan wonen en ik ben er een paar keer blijven slapen. Dat was eigenlijk heel leuk. Zo kwam het dat ik op mij 28e naar woonvorm Houthem ben gegaan. 

Alles delen, maar wel je eigen kamer

Ik kon me redelijk snel aanpassen, alleen mijn vader vond het jammer dat ik het huis uit ging. Maar omdat hij ziek was moest ik wel verhuizen. In Houthem woonden we met vijf mensen, een jongen en de rest allemaal vrouwen. Ik had daar een eigen kamer, was niet zo groot, klein eigenlijk. Maar ik kon wel alle spullen die ik had plaatsen. We moesten de badkamer, de wc, de keuken en de woonkamer delen. Ik leerde daar ook wel dingen, maar het meeste wist ik al van school, zoals aardappels schillen. En poetsen kende ik al, want dat moest ik vroeger thuis ook zelf doen. Dat had ik van mijn tante geleerd, waar ik 6 jaar heb gewoond, toen mijn moeder overleden was.

Eigen appartement

Na 1 jaar en 8 maanden ging woonvorm Houthem weg en ben ik verhuisd naar Amby op Heisterumhoeve. Daarna ben ik naar de Boschstraat gegaan, omdat ik nog wat meer zelfstandig wilde zijn. Na eerst op de groep gewoond te hebben, met weer gedeelde badkamer, wc en keuken, kwam ik uiteindelijk helemaal boven te wonen. Daar zat ik voor de eerste keer helemaal op mijzelf. Ik ging 1 keer per week in de groep eten en de rest van de dagen heb ik zelf gekookt op mijn eigen appartement en deed zelf poetsen. 

De laatste stap naar zelfstandigheid

In die tijd heb ik weer contact gezocht met mijn jeugdliefde Dave. Door hem heb ik eigenlijk heel veel geleerd en ben ik een groot stuk vooruit gegaan, zodat ik nu op de Fibrillendonk woon. Van Dave leerde ik hoe je zelf boodschappen moet doen. Als je bedenkt wat je moet kopen, moet je dat opschrijven. Wat op het lijstje staat moet je meenemen en niet iets anders nog.

Op woensdag krijg ik altijd begeleiding, daar leer ik nog hoe ik echt goed moet poetsen. Ik vind dat het moeilijkste om te doen, want ik vind dat niet zo leuk. Is niet mijn grote hobby. Zelf dingen maken is wel erg leuk, koken ook.

Nu ben ik zover, dat ik op weg ben naar ambulant begeleid wonen. Dat is de laatste stap naar echte zelfstandigheid. Ik ben eigenlijk al bijna ambulant, want ik krijg maar 1 keer per week begeleiding. Als er iets is kan ik nog altijd terugvallen op de begeleiding, bellen of appen.

In de Boschstraat mocht je alleen beesten houden die in een kooi zaten. Het fijnste hier in de Fibrillendonk, is dat je ook een ander huisdier mag hebben. Ik heb nu een kat en zijn naam is Angel.

Ik ben heel goed vooruit gegaan. Het is ook een van mijn grootste wensen: zelfstandig gaan wonen.

  Mariska Snel, oktober 2019


Reacties (0)

Reactie toevoegen +