Van woonvorm naar zelfstandig wonen

Henry Verbroekken deed het!

Kriebels….

Henry: Meer dan 2 jaar geleden begon de leiding te porren: Henry, je hebt hier best weinig begeleiding nodig. Hoe zou je het vinden om zelfstandig te gaan wonen?

Ja, goed daarover nagedacht en toen krabbelde ik toch nog terug; een jaar later nog eens de vraag. Toch een beetje eng, want je bent inderdaad in een keer vogelvrij. Je zit gewoon tussen de normale mensen in dan. Ik had echt wel wat kriebels: zal ik, zal ik niet?

Maar nu achteraf gezien, had ik het al veel eerder moeten doen. Ik ben nu een stuk relaxter, een stuk meer gewoon mezelf geworden. In de woonvorm voelde het af en toe alsof ik op mijn tenen moest lopen. Omdat je met zoveel andere mensen op een klein clustertje woont, is dat best lastig. Dan moet je iedereen tevreden houden en toch ook je eigen plan kunnen trekken.

Robert: Een heel goed verhaal; Vind je het moeilijk om alle rekeningen bij te houden en te betalen?

Zelf je geld beheren...

Henry: Ik ben meer op de kleintjes moeten gaan letten. Je hebt je eigen verzekeringen die je moet afsluiten; je eigen water, gas en licht. Je eigen huur betalen en daar allemaal op tijd mee wezen.

Soms is het wel even lastig inderdaad als je niet weet wanneer je loon gestort wordt en er ook nog andere dingen afgeboekt worden. Gelukkig ben ik financieel compleet zelfstandig. Dat was ik eigenlijk al vanaf de eerste maanden dat ik in de woonvorm woonde. Mijn moeder zei tegen mij: „Henry, hier is je pinpas, gebruik hem wijselijk.”

Daarna heeft ook de rechter besloten dat ik zelfstandig kon functioneren. Dat was dus al in de woonvorm.

10 jaar in de woonvorm...

Ik heb 10 jaar met plezier in de woonvorm gewoond. Toch vroeg ik me wel af waarom ik daar nog steeds woonde. Achteraf gezien, laatst bij het koffie uurtje was het helemaal vreemd. Ik was in de woonvorm en dacht wat doe ik hier? Ik heb helemaal geen binding meer met deze mensen.

Robert: Wat deed je samen met die mensen behalve wonen?

Henry: Ik had mijn eigen douche en toilet. Ook kookte ik voor mezelf. Ik was er op een gegeven moment zoals ik het zelf benoem, alleen om de begeleiding lastig te vallen, als er iets nodig was. Meestal had ik niets nodig.

Elke: Hoeveel uur begeleiding krijg je nu nog?

Henry: Eens in de 2 weken een half uurtje als het nodig is. Soms kan een afspraak niet doorgaan. Dan vragen ze of ik veel te vertellen heb? Waarop ik zeg: Nee, het loopt eigenlijk zoals het loopt. Klaar! Er is niets dat accuut behandeld zou moeten worden.

Robert: Dus je leeft nu eigenlijk heel prettig.

Henry: Ja! Ik ben ook in een leuke buurt gezet. Het huisje, daar kon ik wel wat mee. Een lekker grote tuin, daar ben ik echt op vooruit gegaan. Ik wilde ook een extra kamer helemaal alleen voor mijn hobby, zodat ik die daar kon neerzetten en kon afsluiten voor de kat. Want tsja…katten en modelbanen gaan niet goed samen….

Robert: Heb je al plannen om iets met die tuin te gaan doen?

Henry: Het is grotendeels betegeld, maar ik heb het behoorlijk moeten opknappen.Ik had nog een post op fb gezet, wie er bamboe wilde hebben. Moesten ze alleen nog even zelf uitspitten. Bamboe, die dwars door de hele tuin gaat. Ja, niemand reageerde, dus moest ik het maar zelf eruit spitten. Verder stond er nog veel onkruid. Dat heb ik nu allemaal onder controle. Nu kunnen de planten er mooi in.

Volgend jaar ga ik mijn moestuintje beginnen daar, zodat ik mijn kruiden kan planten. Ik heb al een peperplant gekregen op mijn housewarming. En geloof me: die plant doet het weelderig, die is goed bezig! Volgend jaar ga ik oogsten, zodra hij pepers heeft. En ik laat jullie het resultaat proeven, ik maak er sambal van.

Robert: Als er iets is, kun je dan bij een hoofdgebouw terecht, of hoeft dat niet meer?

Henry: Bij Radar is het nu zo geregeld dat je eerst je bij netwerk moet aankloppen. Als er echt accuut iets is, val ik sowieso terug op de buren, met name mijn bovenbuurvrouw.

Elke: Wat is jullie relatie?

Henry: Ze is mijn buurvrouw en voor de rest niet zo veel. Ze heeft niets met Radar te maken. 

Mijn huisje heeft ook een kelder. Alles is wat compacter, maar op een slimmere manier ingedeeld.

De keuken is ook wijselijk groter. Daar kan ik veel meer mee. Een beetje keuken met keukenblad heb ik wel nodig voor mijn culinaire aspiraties.

Mijn hobby: modelbaan, ben ik opnieuw aan het opzetten. Het was een klus om die daar te krijgen. Nu moet ik hem terug in elkaar steken. Ik kan nu de fouten eruit halen die ik in het verleden gemaakt heb. Dat is wel het leuke eraan. Voor de rest loopt het gewoon zoals het loopt.

Overwinning...

Het voelt als een overwinning. Achteraf gezien had ik dat veel eerder moeten doen.

  tekst en foto's Henry Verbroekken

  interview Elke Slangen

  interview Robert van Deyl

januari 2020


Reacties (0)

Reactie toevoegen +