Radar bij Thomas Regout

Werken in een fabriek

Het cliëntenweb op bezoek bij Thomas Regout. Zij interviewden Marion en begeleider Richard Smeets.

Robert: Sinds wanneer zijn jullie hier aan het werk?

Marion: Sinds 18 januari 2018. Toen zijn we overgeplaatst van de MTB naar hier. In het begin was ik helemaal alleen. Toen hebben we collega’s gevraagd om mee naar Thomas Regout te gaan.

Robert: Hoe is het om in een echte fabriek te werken?

Marion: Gezellig.

Robert: Wat is er gezellig aan?

Marion: Collega’s om je heen.

Richard: We hebben de afspraak met het bedrijf om hier per dag tussen de 10-12 mensen te laten werken. De meesten werken op deze plek, maar we zijn ook bezig om te kijken of ze in de fabriek kunnen werken.

Chantal: Is er ook een samenwerkingsverband met de fabriek zelf?

Richard: Ja. Wij doen ook reïntegratietrajecten en arbeids-fit trajecten vanuit het UWV en vanuit de gemeente. Wij kijken: wat kunnen mensen en wat willen mensen.

Robert: Dus het is niet alleen voor mensen met een beperking?

Richard: Alle andere achtergronden zijn hier ook welkom. We hebben ook mensen van het Leger des Heils en Levanto, dat sluit heel goed aan.

Chantal: Hoe komt het dat jullie bij Thomas Regout werken en niet ergens anders?

Richard: Toen we bij de MTB werkten hadden we heel veel Thomas Regout werk. Omdat de MTB toen een huurverhoging van de vloeroppervlakte vroeg, zijn we andere mogelijkheden gaan bekijken.

In principe zitten we hier gratis. Het past ook bij onze doelstelling: zo dicht mogelijk bij het bedrijfsleven aansluiten. Dat is een veel groter pluspunt dan weer een aparte groep te creëren.

Chantal: Moeten jullie iets afkrijgen op een bepaalde tijd of kunnen jullie op eigen tempo werken?

Richard: We werken met werkorders, daar staat een einddatum op. Wij bepalen in overleg met het bedrijf wat we aankunnen. Op maandag worden de orders verdeeld en de volgende week donderdag moeten die klaar zijn. Dus we hebben 10-12 werkdagen om iets af te maken. We weten hoeveel producten we per week of per dag kunnen maken. We verwerken hier ongeveer 250 verschillende producten. Van ieder product weten we hoeveel we er per dag kunnen maken.

Chantal: Komt het ook wel voor dat een klant iets eerder wil hebben?

Richard: Ja. Dan moet het bedrijf de keuze maken. Dan vragen we wat voorrang moet hebben.

Marion: Ja, deze week kregen we lollies om in te pakken. Dat waren 75 dozen en dat moest allemaal af.

Richard: Ja, dat moet voor donderdag om 4 uur af zijn, vrijdagmorgen om 8 uur staat de vrachtwagen klaar. Dan moet het ingepakt zijn op de pallet. Dus dat is gas geven!

Chantal: Geeft dat dan geen druk op de cliënten?

Richard: Ja, daar moet ik heel eerlijk in zijn, maar het ligt ook vaak aan de begeleiding. Als begeleiding begint te stressen beginnen de cliënten ook te stressen. Meestal kunnen we van te voren aangeven of we het redden of niet. We weten wat een cliënt gemiddeld maakt en daar haal ik nog 10% vanaf.

Robert: Doe je iedere dag hetzelfde of is dat verschillend?

Richard: We kijken naar het aanbod dat het bedrijf heeft, dat is elke week verschillend. Daarna gaan we met cliënten in gesprek: wat zou jij kunnen, wat zou jij willen. Sommigen kiezen elke dag voor hetzelfde werk, anderen willen iedere dag iets anders doen.

Robert: Hoe is het contact met rest van de mensen die hier werken?

Richard: Het contact is goed. Ze betrekken ons in het werk. We krijgen kerstpakketten, als er in het gebouw vlaai is krijgen wij dat ook. De volgende stap is kijken of we bij de personeelsvereniging kunnen aansluiten. Dat wil ik volgend jaar gaan bekijken om ook daar te integreren. 

We hebben eerder hier gewerkt, toen waren we een groep apart. Nu hebben we T-shirts, veiligheidsschoenen en hesjes van het bedrijf.

Robert: Dus nu horen jullie er echt bij.

Richard: Ja, je hoort mensen zeggen: ik werk bij Thomas Regout en niet: ik ga naar de dagbesteding.

Chantal: Hoe reageren stagiaires als ze hier binnen komen?

Richard: Het gekke is: stagiaires reageren niet op de doelgroep, maar wel op de werkplek. Ze denken: ik moet in een fabriek gaan werken, terwijl ik een pedagogische opleiding aan het doen ben. Maar dat klopt niet, want je ondersteunt de mensen bij hun werk.

Chantal: Hoe zien jullie jezelf over 2 jaar?

Richard: Mijn doel is om op iedere afdeling mensen te laten werken. In de keuken, in de facilitaire dienst, in de huishoudelijke dienst, met een heftruck rijden, achterin de fabriek werken, eigenlijk van alles. Dat is mijn streven. Of we dat gaan halen is een andere zaak. Voor de cliënten: heel veel vinden het gezellig waar we nu zitten en moeten op een andere plek in de fabriek vaak alleen werken, dat moet je natuurlijk ook willen.

Onze reporters Chantal en Robert met bezoekershesjes en veiligheidsschoenen.

Een kijkje op de werkplek? Bekijk HIER een 1 minuut video, gemaakt door Elke Slangen

  Interview Chantal Kieboom

  fotografie/video Elke Slangen

  interview Robert van Deyl

November 2018


Reacties (0)

Reactie toevoegen +