Boekaniers: ze leefden van roven op zee

Ferry Essers vertelt je vanalles erover

Boekaniers waren rond 1600 tot 1780 actief in het Atlantische en Caraïbische en Mediterrane  gebied. Ze waren uitermate actief. Boekaniers zijn eigenlijk een soort samenwerkende piratenbendes. Ze leefden van zeeroven en kapingen en louche handel.

Veel mensen dachten altijd dat ze illegaal waren, maar wist u dat ze kaperbrieven hadden van de Engelse en Franse overheid om te roven en kapen? Ze waren zo succesvol dat ze de Spaanse overheid uiteindelijk op de knieën dwong.

Ze waren een echte plaag in die tijd voor de Spanjaarden. De Spanjaarden werden er wanhopig van. Vergeet niet dat in die tijden de Engelsen, Fransen en Spanjaarden constant met elkaar in oorlog waren.

Een boekanier was bewapend met een deeg, een soort kromzwaard en pistolen. Ook hadden ze een dolk, een soort mes, dat in die tijd vaak gebruikt werd om te vechten. Daarnaast hadden ook een musket, een soort geweer, maar dat werd niet vaak gebruikt.

Een kort leven...

De meeste boekaniers hadden een kort leven. Ze sneuvelden al snel binnen zeven jaar. Er waren ook uitzonderingen. Sommige die van boekaniers werden oud, maar die groep was maar erg klein. De meeste boekaniers kwamen al snel om in de oorlogen die ze voerden.

Hun graf zag er zo uit: ze werden gewoon op een plank gelegd en in zee geworpen. Zo’n graf noemden ze een zeemansgraf. Je moet niet vergeten dat aan boord van schepen in die tijd een uitermate barbaars regime was. Met name op de koopvaardijschepen en marineschepen was het regime het ergst. De straffen waren aan boord van de schepen zo wreed dat zelfs de overheden in 1770 ingrepen.

Vreselijke straffen

Een van die straffen was kielhalen. Dan werd je aan je benen en armen aan touwen vast gemaakten werd je in zee gegooid. Daarna werd je van de ene kant van het schip naar de andere kant gehesen. Je zal denken, wat maakt dat water nou uit? Nou, als je steeds onder water naar de andere kant gehesen werd door de sloep werd je helemaal gesloopt.

Ze hadden ook andere straffen, zoals geslagen worden met een zweep en/of opgehangen worden aan de mast van het schip. Daarom kiezen veel zee lieden liever een leven als boekanier. 

Ook al was hun leven dan waarschijnlijk maar kort. Het leven in boekaniers schepen was een stuk minder wreed voor ze. Omdat de meeste boekaniers al snel omkwamen aan boord, hadden ze steeds nieuwe mensen nodig. Nieuwe mensen werden aan land gevonden of gevangen genomen op zee. Wist je ook dat in die tijd veel Afrikaanse slaven boekaniers waren? Ze werden vaak bevrijd van slavenschepen. Die slaven kozen vaak voor een boekaniers leven.

De boekaniers waren zo sterk dat ze soms ook aan land aanvielen. Uiteindelijk sloten de Fransen, de Engelsen en Spanjaarden vrede met elkaar en werden de boekaniers voor hen allemaal een probleem.

In alle drie de landen gingen de legers achter ze aan en zo ontstonden alleen maar piratenbendes. De laatste piratenbendes werden verslagen in 1800. 

De verschillen tussen piraten en boekaniers waren klein, maar er waren verschillen. Zo waren piraten allemaal bendes op zee en boekaniers waren beter georganiseerd. Toen de landen vrede sloten, verdwenen ook de kaperbrieven. Veel boekaniers werden toen piraten. Dat begon ongeveer in 1780. Toen heeft het nog ongeveer twintig jaar geduurd voordat de piraten verslagen werden.

Dit was mijn artikel vond je het leuk dan duim omhoog!

  Ferry Essers februari 2021

  Erwin Hoenjet tekstbewerking


Reacties (0)

Reactie toevoegen +