Stop pesten!

Johanneke Bangma doet een oproep

Hoi! Mijn naam is Johanneke en dit is mijn eigen verhaal over wat pesten met je doet!! 

Naar aanleiding van het boek en de film SPIJT van Carry Slee!!! Waar een jongen gepest werd en dit tot ernstige gevolgen geleid heeft, ben ik gaan nadenken over mijn eigen pestverleden. 

Ik hoop dat kinderen/mensen gaan beseffen wat ze een slachtoffer aandoen met mijn verhaal!!

Zoveel mensen worden dagelijks getreiterd en in elkaar geslagen.

En waarom wordt je uitgekozen als pispaaltje?? 

Dat is iets wat ik me jaaaren heb afgevraagd... 

WAAROM moesten ze MIJ Altijd hebben???

Omdat je "ANDERS" bent dan de rest...Bullshit!!

Iedereen is "SPECIAAL" op zijn of haar eigen manier!!

Het pesten begon al op de basisschool en op het speciaal onderwijs de Twine.

Op de basisschool bleek het niveau voor mij te hoog te zijn. Hierdoor moest ik elke keer nablijven om mijn opdrachten af te maken. Ik heb mezelf een keer opgesloten razend en huilend in de wc omdat ik ALWEER moest na blijven in de klas tijdens de pauzes.

Het begon met kleine dingetjes. Mijn moeder deed elke dag m’n haar leuk en ook dat was iets waar kinderen jaloers op waren denk ik. Dan had ik een hoofddoekje om en 2 vlechtjes riepen ze Pippi langkous. 

Gelukkig hebben mijn ouders me overgeplaatst naar speciaal onderwijs.

Daar, na een tijdje vond een meisje dat ze mij belachelijk kon maken met alles. Altijd begon ze mij te treiteren met hele suffe onnozele dingetjes.

Ik woonde toen in Ee (Friesland), opgegroeid in een boerderij. Ook daar werden er vaak stomme opmerkingen gemaakt die me onwijs pijn deden, maar je denkt: laat ik er maar niet op reageren of op in gaan anders maak je het jezelf nog lastiger… 

Toen ik op de middelbare school zat begon het hele erge pesten.

In de eerste klas moesten ze me meteen al hebben. Ik was verlegen, heel erg op mezelf. Als we pauze hadden of tussenuurtjes had ik altijd een boek bij me om lekker te kunnen lezen. Wanneer ik al mijn opdrachten klaar had in de klas pakte ik ook mijn boek en sloot mezelf af in de klas ermee.

Je denkt elke dag: gewoon naar school gaan en je er niks van aantrekken!

Ze bonden bv. mijn tas aan de tafel waaraan ik werkte en als ik dan opstond trok ik alles omver.  Ze dachten leuk te zijn door tampons aan mijn tas te knopen, zodat ik voor gek liep. En iedereen die het zag ging lachen. 

Ik ben een aantal keren bij de conrector geweest om het te zeggen maar die deed er weinig aan… In de bovenbouw 3e en 4e klas dat was echt verschrikkelijk!!

Allemaal meiden in m’n klas. Heel leuk, ze pikten mij er meteen uit als pispaaltje. Het begon met kleine dingen en uiteindelijk een enorme confronterende tekening van mij op een schoolbord, toen ben ik echt zo boos geworden en jankend de klas uitgerend. 

De conrector kwam achter me aan gerend, omdat ik al bij mijn fiets was om naar huis te gaan. Ik trok het toen echt niet meer. Razend en huilen, huilen, huilen. Kort met haar gepraat, daarna mocht ik naar huis gaan.

Zij is toen naar onze klas gegaan en heeft de klas enorm toegesproken. Dat hielp wel iets maar uiteindelijk begonnen ze toch weer te treiteren.

Je denkt altijd dat het aan jou ligt, dat jij inderdaad lelijk en stom bent en er niet uitziet. Je gaat geloven dat niks goed aan je is en je een vreselijk lelijke meid bent omdat ik toen een bril en beugel had...

Maar uiteindelijk heeft het er voor gezorgd dat ik NU ik 29 ben:

Nog altijd heel negatief

Onzeker, Bang, Verlegen ben.

Geen zelfvertrouwen heb.

Niet van mezelf houden kan.

Heel snel in de aanval ga.

Altijd met stekels en een muur leef.

Mijn begeleidster waar ik nu woon zei tegen me : "Johanneke je bent geen cactus, maar een egeltje. Als er iets gebeurt zet je je stekeltjes op.”

Woorden doen zoveel meer pijn dan blauwe plekken!!!!

Die dingen hebben me voor de rest van m’n leven getekend. Als het tattoos waren die woorden, dan zou ik er onder zitten. Gelukkig zie je het niet aan mij, maar wel aan mijn verdedigingsmuur die ik altijd optrek als iemand te dichtbij komt.

Ik reageer ook heel lauw op complimentjes omdat ik niet weet wat ik ermee moet, dus praat ik snel over iets anders dan.

In relaties of vriendschappen heb ik nog altijd heel veel moeite mensen te vertrouwen of mensen die ik net leer kennen te vertrouwen.

Nu ben ik 29 en nog durf ik niet met mijn diploma's visagie make-up, nagelstyliste, mensen opmaken of als nageslyliste aan het werk te gaan. Te bang dat ik nog steeds niet goed genoeg ben, te onzeker, faalangstig en vooral negatief over mezelf denk.

Ik werk tijdelijk bij Talent in het groen, nu 2 jaar ongeveer, en ik merk daar dat ik nog steeds gewapend rond loop. Iemand hoeft maar iets te zeggen en ik word woest. Ik trek me alles ontzettend persoonlijk aan en denk altijd dat als er geroddeld wordt, ze het over mij hebben, allemaal het gevolg van het pesten.

Het heeft me sterker en harder gemaakt voor de rest van mijn leven, ik sta veel sterker nu in mijn schoenen dan toen. Nu kan ik er over praten. Maar vooral schrijven helpt me erg goed, daar kan ik alle shit van me afschrijven.

"Ik ben Johanneke en ik kan het " is mijn levensmotto.

Ik hoop dat ik hiermee bereik dat kinderen ophouden met pesten, want er wordt zo vaak een kind gepest, elke dag wel. Misschien wel meerdere keren op een dag, zoals de jongen Jochem uit SPIJT. Geschreven door Carry Slee.

  grafische vormgeving Robert van Deyl

Tekst Johanneke Bangma, december 2018


Reacties (5)

Hoi Johanneke. Ik ben vroeger ook veel gepest geworden dus ik weet hoe jij je voelt. Mooi geschreven. En ik heb dat boek ook gelezen
Anouk wijnen @ 17 december 2018
Lieve johanneke. Ik ken jou als een lieve spontane en knappe meid dus no worries????
Niels @ 17 oktober 2019
Ik ken je al vanaf dat je klein wa. Je bent bent een lieve, prachtige meid. Een sterke vrouw! Die stekeltjes die mogen er zijn, die zijn altijd handig en zullen altijd handig blijven maar wees lief voor jezelf want dat verdien jij echt! En als anderen je niet leuk vinden dan is dat hun probleem, want leuk, dat ben jij echt wel!
Margriet @ 25 november 2019
**Slik**

Maar waarom... waarom waren we het pispaaltje....

????

C@rin @ 01 december 2019
Pispaaltje ben je als je anders bent dan de rest....vreselijk dat men je zo kapot kan maken met woorden...
Johanneke @ 02 december 2019

Reactie toevoegen +