Rouwclown Ippi stelt zich voor

Een interview van Anouk Wijnen

Anouk: Welkom bij dit interview. Wat is jouw werk binnen Radar?

Ippi: Ik werk binnen Radar al 25 jaar als begeleider. Daarnaast ben ik bij Radar contactclown, samen met Madelief Corsius. Nu ben ik me eigenlijk als clown gaan specialiseren in het rouwclownen. Rouwclownen wil zeggen dat ik mensen die verdriet hebben, die iemand verloren hebben, een familielid, of een huisdier of een goede vriend, probeer te helpen om samen dat verdriet te dragen. Weer de zon in het leven te kunnen zien, aan leuke, positieve dingen denken en niet alleen maar aan verdriet.

Anouk: Wat wilde je ons vertellen?

Ippi: Ik wil graag laten weten aan de cliënten dat ik er ben. Dat de cliënten weten: ik heb verdriet, mijn vader is pas overleden, of mijn moeder is pas overleden. Ik weet helemaal niet goed wat ik daarmee moet. De begeleiding die weet het eigenlijk ook niet zo, want die hebben het ook niet meegemaakt, of ze weten niet hoe ze ermee om moeten gaan, of zijn er misschien een beetje bang voor. Begeleiding kan dan met mij via de mail contact opnemen. Dan ga ik kijken of ik ze kan helpen. Het is wel heel belangrijk dat er een echte vraag is. Zoals: ik loop vast in mijn rouwproces, ik kan niet verder, ik blijf verdriet houden, Ik wil daar graag iets mee doen. Dan krijg ik daar een mailtje over en dan maak ik een afspraak. In zo’n gesprek gaan we kijken wat je nodig hebt. Wil je er gewoon over praten? Wil je daar een „ik mis je boek” van maken? Dan kun je met foto’s en verhalen laten zien wie overleden is, wat het met je doet, welk verdriet je hebt en welke problemen je daardoor krijgt. Samen kijken we dan hoe we dat verdriet een plekje geven. Kunnen we samen iets doen zodat het niet meer zo zwaar is. Dat het niet meer de hele tijd in je hoofd speelt, dat je altijd maar tranen hebt, altijd denkt: maar ik heb verdriet, maar, maar….Die sfeer probeer ik te doorbreken.

Anouk: Ja, ik snap het wel.

Hoe ga je dan zoiets aanpakken?

Ippi: Dat is heel verschillend. Dat ligt ook een beetje aan de hulpvraag. Is het iemand die pas overleden is? Of is het een situatie dat iemand na een paar jaar toch nog heel veel last blijkt te hebben? Het kan ook zijn dat je weet dat je vader of moeder gaat overlijden en dat je het heel moeilijk vindt om daarmee om te gaan. Het is dus niet alleen nadat iemand overleden is, maar ook ervoor, dan kan ik iemand helpen met dat verdriet om te gaan. Hoe zou je afscheid willen nemen? Ik kan ook helpen tijdens de uitvaartdienst. Bijvoorbeeld als iemand zegt: ik wil heel graag een gedicht voorlezen, maar ik durf dat niet. In zo’n situatie zeg ik: dan ga ik met je mee en als het jou niet lukt, dan doe ik het voor je, of we doen het samen. Ik kan ook helpen om samen een muziekstuk uit te zoeken. Het kan heel breed zijn, heel verschillend.

Anouk: Natuurlijk kan je ook helpen bij een bloemstuk.

Ippi: Een bloemstuk, misschien zelfs een bloemstuk zelf maken, ik wil die bloemen erin, ik wil het op die manier….dan help ik daarbij. Dan kunnen we het samen vormgeven. Juist omdat ik dat als clown doe, doe ik dat altijd met een lach. Geen hele grote grappen en grollen. Ik heb ook geen hele grote schoenen aan en een hele grote rode neus, nee, ik heb een klein rood neusje. Daarbij een zwart jasje, zwarte rok of iets wat bij het moment past. Tijdens de uitvaart zelf kan ik ook op de achtergrond aanwezig zijn. Maar als ik zie dat je het moeilijk krijgt, dan kom ik even bij je zitten.

Er zijn dus heel veel mogelijkheden: ervoor, tijdens, na het overlijden, tijdens de uitvaart en de jaren daarna als je zegt goh, ik zit eigenlijk nog met rouwverwerking. Je weet niet hoe je dat moet doen en de begeleiding weet het ook even niet. Dan kunnen ze mij vragen.

Anouk: Dat is wel mooi werk!

Ippi: Dat is heel mooi werk. Het is heel erg dankbaar en ik heb ervaren dat heel veel mensen dat ook heel fijn vinden omdat dat toch iets anders is. Net even o ja, die clown heeft dat voor mij gedaan en met die clown hebben we dat gedaan. Dat is dan juist je herinnering die maakt dat het niet meer zo zwaar is. Dan denk je wel aan die persoon die overleden is, maar dan is daar ook een beetje dat lachje erbij. Dat geeft dan die mooie herinnering. 

Anouk: Mensen krijgen dan weer de kracht om door te gaan met leven.

Ippi: Dat in de eerste plaats. Hoe ga je verder leven zonder diegene die overleden is. Wat voor gevolgen heeft dat voor jou. Kun je daardoor niet meer naar huis? Was het je laatste ouder, heb je daarom geen thuis meer? Verlies je daardoor de rest van je familie? Verlies je daardoor een activiteit die je altijd met je moeder of vader deed? Stel dat je elke week samen ging zwemmen en dat valt in een keer weg? Zou je dan nog willen zwemmen, of zou je liever wat anders gaan doen? Dat zijn allemaal vragen waar we samen naar kunnen gaan kijken en uitzoeken, wat kunnen we, en wat wil jij vooral?

Het gaat altijd om de persoon die tegenover mij zit. Wat wil jij, waar zit het verdriet, hoe is het verdriet en hoe kan ik daarbij helpen. Dat is heel belangrijk.

Anouk: Help je ook mensen buiten Radar?

Ippi: Ik help ook wel eens mensen buiten Radar. Niet zo heel veel. De rouwclown is eigenlijk heel erg nieuw. Mensen zijn er toch een beetje huiverig voor. Clownen op het kerkhof. Pas als ze het eens ervaren en gezien hebben, merken ze dat het toch wel heel erg mooi is. Gelukkig zijn de tijden ook een beetje aan het veranderen. Het gaat niet meer zo strak als vroeger allemaal. Er wordt tegenwoordig meer aan de mensen zelf overgelaten, hoe zij bepaalde dingen willen. Daar kan dan de rouwclown ook een deel van zijn. Als contactclown van Radar wil ik dit stukje een beetje speciaal gaan maken. Ik wil laten weten: Radar heeft dit ook in huis en ik kan heel veel cliënten hiermee helpen. Het kan ook een huisdier zijn dat overleden is, daar kun je ook verdriet van hebben.

Anouk: Ja, zeker weten.

Ippi: Of een baan die je verloren hebt, of dat je zelf heel erg ziek bent en daar heel verdrietig onder bent. Ik blijf toch die contactclown. Daarnaast probeer ik dat stukje rouwverwerking en verdriet verwerking extra aandacht te geven als clown.

Anouk: Heb je nog andere dingen die je wilt vertellen?

Ippi: Als mensen mijn hulp willen, kunnen ze dat het beste via de begeleiding vragen. Die kan dan met het hoofd of gedragskundige overleggen. Er moet wel toestemming zijn. Ik mag niet zomaar naar iedereen toegaan. Het moet een opdracht zijn. Meestal wordt daar helemaal niet moeilijk over gedaan, want als ik iemand kan helpen dan moeten we dat gewoon doen.

Anouk: Heel mooi dat je dat zo doet!

Ippi: Ik vind het heel erg mooi om te doen. Het geeft heel veel voldoening en het is heel fijn om te zien dat mensen, als ik geweest ben, gewoon weer lekker verder kunnen. Ik heb vaak daarna nog contact met de begeleiding, dan vraag ik hoe het is. Ik krijg heel vaak te horen: „Ja, het gaat eigenlijk hartstikke goed!” Dat is heel fijn, dan denk ik yes, het is me weer gelukt, we hebben het samen weer gedaan om dat verdriet een plekje te geven.

Anouk: Dank je wel voor het gesprekje.

Ippi: Graag gedaan!

  Interview Anouk Wijnen november 2017


Reacties (0)

Reactie toevoegen +