Prins Rolam I Maastricht 2018

Interview door Chantal Kieboom en Mariska Snel

Chantal: Ik ben sowieso trots erop dat u tijd voor ons hebt willen maken, in het drukke schema dat u hebt. Dank u wel daarvoor!

Prins Rolam I: Graag gedaan.

Chantal: Maar ik ben ook supertrots, u komt van Sint Pieter, en wie weet zullen we elkaar daar ooit wel treffen…

Prins Rolam I: Je weet nooit hè.

Chantal: Het interview is hoofdzaak nu, laat het op u afkomen. Het wordt niet te lastig...

Prins Rolam I: Gelukkig.

Chantal: U hoeft zich geen zorgen te maken.

Prins Rolam I: Ik vind het fijn dat je me een beetje gerust stelt.

Mariska: Welkom bij het interview.

Prins Rolam I: Dank je.

Mariska: Hoe lang bent u al bij de Tempeleers?

Zwaar gegrinnik op de achtergrond…..

Prins Rolam I: Uhm…twee en een halve week…

Mariska: Ahhhh....

Prins Rolam I: Dat is nog niet zo erg lang hè. Als prins ben je meestal niet een Tempeleer, iemand van buiten de sjieke club van Heren Tempeleers. Ze proberen altijd een verrassing naar het volk te presenteren met de nieuwe prins. Dus zodoende ben ik pas heel kort in het gezelschap van deze heren.

Chantal: Hebt u altijd prins willen worden?

Prins Rolam I: Ik ben vroeger al eens prins geweest bij de fanfare, dat vond ik toen heel erg sjiek om te mogen doen. Zeker nu ik als stadsprins rond mag gaan is dat natuurlijk heel erg sjiek om te mogen doen. Alles te mogen meemaken wat er bij komt kijken. Dus ik ben er wel heel erg trots op.

Chantal: Wat ging er door u heen toen ze u vroegen om prins te worden, hebt u daar lang over moeten nadenken?

Prins Rolam I: Ik heb daar helemaal niet lang over na hoeven denken. In het begin werd ik er heel eventjes stil van, verrast dat ze met die vraag bij ons terecht waren gekomen. Niet alleen bij mij maar ook bij mijn prinses Suzan. We vonden dat allebei heel erg sjiek dat we de vraag hebben gekregen om Maastricht voor te gaan met de vastelaovend dit jaar.

Mariska: Hebt u dat ook goed geheim kunnen houden?

Prins Rolam I: Volgens mij  is dat redelijk goed gelukt, want op zondag waren er toch een hele boel mensen verbaasd dat ik onder het mombakkes uitkwam en op de Markt stond te zwaaien, dat ik onder dat masker uitkwam.

Mariska: Was u ook zenuwachtig?

Prins Rolam I: Van te voren ben je wel een beetje zenuwachtig, maar als je dan vanaf het station op die wagen onder dat masker staat, mensen staan te zwaaien en zeggen hé, dat is John, dat is Hub, iedereen denkt de grote onbekende te herkennen, dan ben je blij als je op de Markt onder dat mombakkes uit mag en gewoon lekker Rolam mag zijn.

Mariska: Hoe voelde dat?

Prins Rolam I: Heel sjiek! Je had de spanning in de optocht ernaar toe, maar het was heel mooi weer, strakblauwe lucht, met heel veel mensen op de Markt. Zo vol heb ik de Markt nog nooit gezien. Dan is het extra sjiek als je daar als prins tevoorschijn mag komen.

Chantal: Hoe leeft u toe naar de Carnaval?

Prins Rolam I: Deze weken zijn natuurlijk allemaal nieuw voor mij. We doen heel veel bezoekjes, bij buurtverenigingen, bejaarden tehuizen, bij kinderen op school. Hele leuke dingen die ik voor de eerste keer allemaal mee mag maken. Dat is voor mij wel heel erg bijzonder om al die leuke dingen die met vastelaovend te maken hebben te mogen zien, wat er allemaal gebeurt in Maastricht.

Chantal: Wat wilt u het volk van Maastricht, maar ook cliënten met een beperking meegeven deze dagen?

Prins Rolam I: Ik hoop vooral dat de mensen het gezellig met elkaar hebben. Elkaar gaan opzoeken, in de plezierige tijd van vastelaovend en naar elkaar de verbinding leggen, ook naar mensen die ze niet kennnen. Dat ze daar ook een plezierige tijd mee kunnen hebben en misschien nog wel vrienden blijven tot na de vastelaovend.

Mariska: U bent ook naar Hand aon hand Ping Ping geweest. Hoe voelt het om tussen mensen met een beperking te staan?

Prins Rolam I: Voor mij is dat normaal. Mijn mama werkt op de Maasgouwschool.

Mariska: Bij de Bemelergrubbe. Ik werk zelf 1 dag per week bij de Bemelergrubbe, daarnaast.

Prins Rolam I: Ja. Vroeger toen ik klein was ging ik vaker bij mijn moeder in de klas kijken en zag die kinderen. Ik ben er ook al vaker vastelaovend gaan vieren. Dus ik weet gewoon van kleins af aan dat iedereen kan genieten met vastelaovend en dat iedereen gewoon een hele sjieke, plezierige tijd samen kan hebben. Dus ik vond het sjiek om tussen al die mensen bij Hand aon hand Ping Ping lekker samen Carnaval te vieren.

Chantal: Ik zag u inderdaad op de foto met Peter Vrehen. Een man in een rolstoel die ijvert voor toegankelijkheid voor rolstoel gebruikers. Wat vind u ervan dat deze man die zelf zoveel fysieke beperkingen heeft, zoveel voor elkaar heeft gekregen?

Prins Rolam I: Dat is alleen maar sjiek, dat is een grote chapeau voor Peter, dat hij zich daar zo voor inzet en zoveel gedaan krijgt!

Chantal: Gaat u zich dadelijk, na deze vastelaovend aansluiten bij deze groep Tempeleers?

Prins Rolam I: Nou, daar moet ik nog eens even goed over….…

Het hele gezelschap wordt luidruchtig….er wordt op de tafel getrommeld.....

Chantal: Wat doet het met u als u bij zieken op bezoek gaat en u ziet de lach op hun gezicht en de twinkeling in hun ogen?

Prins Rolam I: Dat zijn een van de mooiste momenten die je als stadsprins mag meemaken. Samen feesten en veel plezier hebben is leuk, maar als je bij mensen thuis mag komen die gewoon niet in staat zijn om zelf Carnaval te gaan vieren, en je mag even als stadsprins met een aantal Tempeleers, en soms Kachelpiepers, gewoon een half uurtje bij die mevrouw of meneer thuis zijn, gewoon even praten, dat is heel erg sjiek om te mogen doen. Zoals je zegt, de twinkeling in de ogen zien, hoe blij ze zijn, dat is heel erg sjiek.

Mariska: Als u bij zieke mensen komt, wordt u dan ook emotioneel?

Prins Rolam I: Ja, soms is dat ook lastig voor mij. In die zin zie je wat de entree van een stadsprins in die huiskamer doet. Dat doet mij ook wat, ik ben ook maar een mens hè. Je ziet emoties bij de zieken en dan ben je ook blij dat je zelf gezond bent.

Chantal: Ik had netjes officieel de uitnodiging gestuurd naar u om hier te komen. Moest u er lang over nadenken om hier te komen?

Prins Rolam I: Daar heb ik helemaal niet over na hoeven denken. Ik vond het leuk dat ik mocht komen.

Chantal: Daanke!

Mariska: U kwam hier binnen en zag allemaal mensen staan, wat doet dat met u?

Prins Rolam I: Sjiek dat ik zo ontvangen wordt, allemaal mensen in de hal en die beginnen dan ook nog te klappen! Zo’n ontvangst krijg ik niet overal, het is voor mij extra sjiek als je op deze manier ontvangen wordt. Dat hebben jullie goed gedaan!

Chantal: De eer is dit keer aan Mieke Nievergeld, zij heeft veel geregeld en ook allemaal mensen opgetrommeld.

Prins Rolam I: Dat heeft ze goed gedaan. Dat doe jij normaal toch ook?

Chantal: Ja, ik had het wel voor elkaar gebokst gekregen..

Prins Rolam I: Daar was ik niet bang voor.

Mariska: Wat vond uw familie ervan dat u prins werd?

Prins Rolam I: Heel sjiek, ze waren allemaal supertrots, zowel mijn papa als mama, broers en andere familie, heel trots om,(fluisterend) een stadsprins in de familie te hebben. Dat is toch wel een hele grote eer in Maastricht.

Chantal: Het prinsenbal, al die oud-prinsen te zien, is dat gevoel te omschrijven bij uw entree?

Prins Rolam I: Je moet je voorstellen Chantal, voor het feest heb je nog een apart zaaltje met alle oud-prinsen en -prinsessen. Het is heel bijzonder als je in dat stukje historie van de Maastrichter vastelaovend mag binnenkomen. Dat zijn echt feestbeesten, daar wordt heel veel lol en plezier onder elkaar gemaakt. Dan moeten we daarna netjes in een rij gaan staan en de grote balzaal in. Dat is wel heel sjiek als je dan tussen al die oud stadsprinsen en -prinsessen mag gaan dansen. Heel erg sjiek om te mogen meemaken.

Chantal: Dank u wel voor uw tijd.

Mariska: Dank u wel voor het interview.

Prins Rolam I: Graag gedaan!

Na het interview was er een hele grote verrassing.....lees het HIER..

  interview Chantal Kieboom

  interview Mariska Snel, februari 2018


Reacties (1)

En alweer een super interview van beide reporters.
Walter @ 14 februari 2018

Reactie toevoegen +