Wielly van Meegen

Een interview door Chantal Kieboom

Op 26 maart 1971 werd Wielly van Meegen, nu inmiddels bekend als zanger D’r Wielly, geboren in Hoensbroek. Wat velen niet wisten en hij zelf ook niet, was dat hij op dat moment al de muziek in zijn bloed had zitten.

Zijn opa, Paul van Meegen, was namelijk muziekleraar en heeft o.a. aan Sjef Diederen gitaarlessen gegeven. Zijn oom, Men van Meegen, was samen met Bruno Majchrek zeer succesvol bij de Regento stars en tenslotte heeft zijn moeder, Jeanny van Meegen-Lucassen, in het verleden verschillende optredens verzorgd met haar accordeon.

Desondanks heeft het tot het jaar 2005 geduurd voordat D’r Wielly de stap genomen heeft om echt op het podium te gaan zingen. Met hulp en adviezen van bekende Limburgse artiesten zoals Sjef Diederen, De Nondejuukes en Marleen Mols resulteerde dit in februari 2006 al tot zijn 1e cd-single genaamd ‘Zieëven Zung’ . Tevens ging op dat moment zijn eigen website www.wiellyvanmeegen.nl van start. 

Chantal: Is dit wat je altijd heb willen doen toen je jong was, zingen?

Wielly: Eigenlijk wel ja, maar het heeft wel heel lang geduurd voor dat ik uiteindelijk die stap heb durven nemen om het te gaan doen. ik was nooit iemand om in het middelpunt van de belangstelling te staan, ik was meer iemand van de achtergrond. En ja als je begint met zingen dan weet je dat je op de voorgrond komt te staan en niet meer zo op de achtergrond. Het was toch wel een stapje om te nemen om vol in de picture te staan, dus dat heeft inderdaad dus eventjes geduurd.

Chantal: Is het lastig om je zang carrière en je privé leven te splitsen?

Wielly: Nee dat is helemaal niet lastig! Mijn vrouw en ik hebben altijd onderling afgesproken dat je niet altijd naar feestjes en verjaardagen kunt gaan. De mensen weten dat gewoon maar als ik het zo bekijk is het toch wel meestal zo dat ik naar feestjes of verjaardagen kan gaan of later kom. Dat gaat eigenlijk dus wel gewoon goed en is dus makkelijk om gescheiden te houden.

Chantal: Toen je begon met zingen en je kreeg een zoon, hoe heb je dat kunnen combineren de eerste periodes?

Wielly: Dat was in het begin inderdaad toch wat moeilijker ja, omdat dan een kindje ter wereld komt en dan gaat natuurlijk je hele wereld (zeer ten positieve natuurlijk) veranderen. En dan moet je dat toch een beetje schematisch te werk gaan, en echt met een dubbele agenda, om te kijken hoe we het gaan regelen. In het begin is het inderdaad wat moeilijk geweest, maar daar moet je ook aan wennen natuurlijk en daarna gaat het toch van zelf. Je weet dat in het begin heel veel mensen op bezoek komen, want ze willen natuurlijk allemaal het baby’tje zien en in het begin is het inderdaad wat moeilijk geweest maar op den duur word dat toch wat minder die bezoekjes en dan gaat het eigenlijk weer gewoon vanzelf. 

Chantal: Je bent een tijdje uit de roulatie geweest, wat doet dat met je zangcarrière?

Wielly: Ja, dat is op zich toch wel moeilijk want je ligt een tijd eruit. In 2012 is het eigenlijk al begonnen met mijn gezondheid. Het ging wat slechter,  omdat ik steeds zwaarder werd, steeds meer klachten kreeg en het zwaarder worden was niet puur van het eten. Ik heb dus ook een slaapziekte, al 15 jaar lang. Ik slaap 23 minuten per nacht diepe slaap. Dat wil zeggen dat iemand die normaal slaapt normaal 90 minuten diepe slaap heeft en dan uitgerust is ’s morgens. Ik heb dat eigenlijk in 4 nachten en mijn lichaam krijgt daar door ‘s nachts te weinig rust, mijn vetten verbranden niet geheel en dan kom je van zelf bij. Ik ben bij 3 diëtistes geweest en in het ziekenhuis zeiden ze dat ik naar 10 diëtistes kon gaan, maar dat dit allemaal geen zin zou hebben! Het lag namelijk aan mijn slaapziekte en ze zouden me wel eventueel kunnen helpen met een maagband of een maagverkleining. Vervolgens hebben ze mij eens binnenste buiten gekeerd in Heerlen en zeiden ze dat een maagband eigenlijk het minst risicovolle voor mij was, dus gingen we vol voor een maag band In 2012 heb ik dus die maagband gekregen en het is echt kommer en kwel geweest. Op het einde was ik minimaal 4 keer per dag aan het overgeven en dat was echt geen lolletje! Ik ben vervolgens in Leuven terecht gekomen, waar ze mij ook helemaal op nieuw binnenste buiten gekeerd en niet gekeken hebben wat Heerlen allemaal zei, Ze zijn dus gewoon met een schone lei begonnen en zijn toch tot de conclusie gekomen dat de maagband echt om medische gronden eruit moest. Ze hebben mij vervolgens open gesneden en de dokter zag daar een maagband, die hij nog nooit had gezien. Hij zei letterlijk: ”ik weet niet wat ze in Heerlen precies gewild en bedoeld hebben met de maag band van jou, maar dat was 1 grote puin hoop!” Ze hebben mij dus de maagverkleining gemaakt en deze heb ik sinds mei 2016 de maagband en het gaat hartstikke goed! Ik heb in het begin 1 keer moeten overgeven, omdat je natuurlijk er aan moet wennen aan de nieuwe dingen. We zitten nu hier in begin januari en ik ben tot nu toe 28 kilo kwijt dus het gaat fantastisch! Nu moet ik toch wel zeggen, om op jouw vraag terug te komen, als de gezondheid achteruit gaat en je moet daardoor helaas af en toe optredens afzeggen dan worden de optredens van zelf minder. Waarom? Als je een aantal keren afzegt, dan hebben die organisaties ook zo iets van ja die jong die zegt vaker af, daar heb je niks aan. Ik heb tot 2015 eigenlijk in de malle molen gezeten met mijn maagband en dit jaar heb ik dan die maagverkleining gehad, dus ben ik er sowieso weer een aantal maanden uit geweest. Nu ben ik beetje bij beetje weer bezig om weer wat optredens te krijgen en dat is tot nu toe ook gelukt. Ik heb nu ook al weer een paar optredens gehad, maar ik heb helaas de pech gehad dat oktober 2016 mijn vader overleden is, waardoor ik ook optredens heb moeten afzeggen. Het eerste optreden daarna is ook weer wat moeilijk geweest, mijn vader ging namelijk vaker mee naar optredens en dat is dan toch even moeilijk geweest. Hier moet je echter ook weer door heen en daardoor sta ik nu weer helemaal klaar om te beginnen in het nieuwe jaar. Het jaar 2017 moet voor mij een jaar worden met ook wat nieuwe muzikale projecten en daar ben ik weer helemaal klaar voor!

Chantal: Wat zou het met je doen als je helemaal niet meer zou kunnen zingen?

Wielly: Als ik niet meer zou kunnen zingen zou dus normaal gesproken betekenen dat er misschien, ik noem maar een voorbeeld, iets met mijn gezondheid zou zijn qua keelproblemen of stemproblemen. Dat zou natuurlijk niet leuk zijn, want dan zou ik weer gezondheidsproblemen hebben. Daarnaast heb ik natuurlijk veel lol in het zingen. Ik heb destijds die stap toen genomen, omdat ik het hartstikke leuk vond en nog steeds vind! Als ik zie dat de mensen plezier hebben, dan kun je als artiest niks beters hebben. Daarnaast vraag ik me af wat de wereld zou zijn zonder muziek. Ik zou het op dit moment eigenlijk niet weten. Ik kan het me ook niet voorstellen….. Ik wil toch nog wel een aantal jaren blijven doorgaan ik ben toch nog “vrij jong” met 45 jaar. Ik zie nog zangers en zangeressen van 65 jaar, dus wat dat betref kan ik nog wel 20 jaar vooruit! 

Chantal: Wat is het raarste of het gekste wat je ooit van een fan gekregen hebt?  

Wielly: Ik heb nog niet echt iets raars of geks gekregen van een fan, maar ik heb wel eens een keer iets raars meegemaakt. Tijdens een optreden was er een meisje die bij me kwam en mij de hele tijd op mijn kont bleef slaan. Dit gebeurde tijdens het zingen en dan word je wel een beetje afgeleid ja. Ik kon er achteraf wel om lachen, maar op dat moment ben je toch eventjes afgeleid. Dat is eigenlijk een van de raarste dingen die ik ooit heb meegemaakt. 

Chantal: Wat doet het met je om op te treden voor mensen met een beperking zo als radar bij voorbeeld?          

Wielly: De eerste keer is het even wennen. Het is een publiek dat zeer dankbaar is en dat ook uit.  Ze komen bij je staan, ze knuffelen je, ze kussen je en zingen ook heel graag door de microfoon mee. Dat is in het begin heel vreemd, omdat je dat nooit heb meegemaakt, maar daarna denk je : dit is eigenlijk zo’n dankbaar publiek dat zou ik altijd wel willen.  Daarnaast is het ook heel leuk en heel warm om de reacties van deze mensen te zien en te krijgen. Je ziet gewoon het plezier en de beleving,  het springen en dansen, het bij je komen staan en mee willen doen, door de microfoon willen zingen….Ja wat wil je nog meer als artiest dan dat ze zo er in zitten, dat vind ik geweldig! Daar krijg ik ook kippenvel van, kijk maar hier (Wielly laat het kippenvel op zijn armen zien, als hij het er alleen al over heeft). 

Chantal: Bedankt dat je, ondanks je drukke schema, toch tijd heb willen maken voor de cliëntenwebsite om dit interview te doen!

Wielly: Heel graag gedaan Chantal!!! 

  reportage Chantal Kieboom  04-01-2017


Reacties (0)

Reactie toevoegen +