Interview met Monique Mommers

Ferry interviewt zijn begeleidster

Ferry: Bedankt dat je mee wilt doen aan het interview van het Cliëntenweb. Hoe lang werk je al bij Radar?

Monique: Nou dat zal ik je zeggen, vandaag  precies twee jaar.

Ferry: Hartstikke leuk! En bevalt het bij Radar of heb je al een beetje genoeg van ons?

Monique: Nee het bevalt heel erg goed. Het bevalt me zo goed dat ik misschien wel tot mijn 67e hier blijf werken. Ik vind Radar een hele fijne stichting om bij te werken. Ik heb in het verleden ook op andere plekken gewerkt. Ik ben blij met de expertise van de gedragskundigen. Ik vind ze heel kundig en daar bespreek ik ook regelmatig zaken mee. Voor de rest vind ik bepaalde systemen waar Radar mee werkt heel fijn, zoals het rooster en het ticketsysteem. Voor de rest als ik iets geregeld wil hebben dan vind ik dat het heel snel opgepakt wordt door medewerkers. Radar bevalt mij heel goed. Ik kan er heel veel uitdaging in vinden.

Ferry: Wat zou je nog anders van Radar willen zien?

Monique: Poeh, dat vind ik een lastige. Misschien nog wat meer expertise in psychiatrie. Daar krijgen we ook wel regelmatig mee te maken. De nadruk ligt vaak bij de verstandelijke beperking terwijl er ook nog wel een stukje psychiatrie naar boven komt. Ik zou hierin meer geschoold willen worden.

Ferry: Vertel eens wat over jezelf. Er zijn nog een hele hoop mensen die je nog niet kennen.

Monique: Ik ben 39. Ik heb twee dochters. Eentje is pas negen maanden geworden en ik woon in Maastricht. Mijn hobby is paardrijden.

Ferry: Doe je nog veel paardrijden?

Monique: Niet zoveel als toen mijn jongste dochter er nog niet was, omdat ik ook heel veel met haar bezig ben. Maar ik ga nog wel een paar keer per week paardrijden. Daar vind ik ontspanning in. Wandelen doe ik ook graag, ik loop veel. Maar werken vind ik ook leuk om te doen, ik werk graag.

Ferry: Hoe zie je jezelf over tien jaar? Zou je nog iets willen leren of bereiken?

Monique: Over tien jaar hoop ik nog op de Fibrillendonk te werken. Omdat ik het hier heel erg naar mijn zin heb. Over een paar jaar zijn de kinderen wat ouder, dan zou ik best wel weer willen studeren. Misschien verdiepen in dingen die met het werk te maken hebben. Zoals psychiatrie of autisme. Dat ik cliënten nog beter kan begeleiden.

Ferry: Ik begreep dat je paard rijd. Dat doe je graag. Wil je daar nog iets over vertellen?

Monique: Zoals ik al zei, paardrijden zorgt voor heel veel ontspanning. Misschien zou het leuk zijn als er binnen Radar ook een mogelijkheid zou komen voor cliënten om iets te doen met paarden. Paarden kunnen ook een stukje therapie bieden en dat is in de reguliere gezondheidszorg nog niet zo bekend. Maar veel onderzoeken hebben aangetoond dat je via paarden ook behandeling kan bieden.

Ferry: Hoe stel je je dat dan voor? Dat is natuurlijk een heel nieuw concept. Daar moet ook plaats zijn en is het ook wel mogelijk met mensen binnen radar.

Monique: Met de mensen binnen Radar is het wel mogelijk, maar er komt ook geld bij kijken. Dan moet je misschien wel mensen in dienst gaan nemen die zo een opleiding hebben gevolgd. Die ook natuurlijk een stel paarden hebben waar mee gewerkt kan worden.

Ferry: Stel dat Radar dit gaat invoeren, zou dat dan misschien wat voor jou zijn?

Monique: Jawel, dat zou ik fantastisch vinden. Mijn hobby is paarden en als Radar mij de kans zou bieden een opleiding te volgen en ermee aan het werk te gaan. Dat is wel een soort van droom hoor.

Ferry: Wat vind je niet leuk aan je werk? Of waarvan zeg je, dat hoeft voor mij niet.

Monique: Wat ik niet leuk vind aan het werk……….. Poh………….

Ferry: Eigenlijk vind je alles leuk?

Monique: Ja dat is een lastige vraag. Ik zou het niet weten Ferry.

Ferry: Oké.  Zijn er nog dingen die je graag zou willen doen op je werk?

Monique: Als Corona achter de rug is, dat we weer spontaan een kop koffie kunnen drinken zonder te denken aan afstand houden. En dat er weer meer mensen binnen mogen.  Ja dat mis ik heel erg. En als iemand zich niet goed voelt dat je even je arm om de schouder legt.
En dat we weer de mogelijk hebben om ook eens iets leuks te doen met cliënten. Een stuk wandelen of een kop koffie of de stad in een broodje eten. Niet alleen met de serieuze dingen bezig zijn.

Ferry: Wat vind  je het leukste van je werk? Het allerleukste.

Monique: Het allerleukste vind ik als ik samen met een client een doel voor ogen heb. Iets wat een cliënt heel graag wil. Om samen aan de slag te gaan om dat doel te bereiken. Dat de cliënt daar heel blij mee is en dat we dat samen hebben kunnen regelen. Daar haal ik veel voldoening uit.
En wat ik leuk vond is dat we met Kerst een keer met alle mensen zijn gaan uit eten bij de Valk. Dat was ook heel erg leuk.
Ook hebben we die prijs gewonnen bij de Brusselse Poort. We hadden een high tea gewonnen. Dat zijn speciale en hele leuke momenten.

Ferry: Welke opleiding heb je gehad?

Monique: Ik heb Sociaal Pedagogische Hulpverlening gedaan. SPH.
De opleiding heet tegenwoordig Social Work.

Ferry: Wil je nog iets kwijt of heb ik nog iets niet gezegd?

Monique: Ik vind het goede vragen. Ik ben benieuwd wat jullie ervan gaan maken.

Ferry: Misschien wil Mariska nog iets vragen:

Mariska: Kan je privé en werk gescheiden houden?

Monique: Als ik thuis ben, probeer ik als ik vrije dagen heb niet mijn mailtjes te lezen of andere dingen. Dat probeer ik echt gescheiden te houden.

Mariska: En als je bijvoorbeeld iets mee maakt met een client, neem je dat dan mee naar huis of probeer je het een beetje van je af te zetten?

Monique: Ik heb een heel fijn team waar ik echt alles heel goed mee kan bespreken en mijn hart kan luchten.  Maar als er echt iets heftigs gebeurt, ja dat neem je toch mee naar huis. Daar ben je ook mens voor.

Mariska: Zit je er lang mee of is het ook zo weer weg?

Monique: Ja ik probeer dan toch mijn hoofd leeg te maken door paard te rijden of wandelen.

Mariska: Over paardrijden, kan je niet een brief schrijven naar Monique Heffels?

Monique: Ha ha ja wie weet. Kan ik doen ja.

Mariska: Misschien kan zij er wat mee doen en wat organiseren. Of Monique Hollanders of zo.

Monique: Ik ben er zelf natuurlijk nog niet in opgeleid dus dan kun je ook nog niks. Maar het zijn wel ideeën voor de toekomst ja.

Ferry: Mensen mogen wel op je paard?

Monique: Op mijn paard zou dit kunnen ja. Er komt wel veel bij kijken. Je kunt dat niet zonder opleiding gaan doen en stage lopen.  Dan pas kan je zelf gaan kijken wat de mogelijkheden zijn. Zolang mijn kinderen klein zijn, heb ik die ambitie nog niet. Over tien jaar zou ik dat wel een leuke aanvulling vinden op mijn werk.  Ja absoluut.

Ferry: Hopelijk heb je het leuk gevonden! Bedankt!

  Interview Ferry Essers

  Interview Mariska Snel

April 2021


Reacties (1)

ja ik wil intervieuwd worden als ik mij wensen heb bataalde baan heb dan mag je mij intervieuwen
frank heckmans @ 13 september 2021

Reactie toevoegen +