Bedevaart naar Lourdes

interview Henry Verbroekken en Bjorn Cremer

Lija van Eijkelenburg vertelt...

Waar ligt Lourdes eigenlijk?!

In Zuid-Frankrijk, de Pyreneeën, dan ben je zo in Spanje.

Voor de mensen die het niet weten: wat houdt een bedevaart in?

Dat kan ik je zeggen zoals het is, een bedevaart is om jezelf en elkaar te ontmoeten, ook als je naar de kerk gaat, hoe beleef je dat, wordt je daar beter van? je hoeft niet altijd ziek te zijn. Er zijn ook mensen die niet ziek zijn, maar vanbinnen zijn er ook mensen die leed hebben, maar dat zie je niet. Er worden missen gedaan. s’Avonds is er lichtprocessie.

Wat heeft u bewogen om aan zo’n bedevaart mee te doen?

Nou, het heeft me van binnenin altijd goed gedaan. Ik heb er een houvast aan om niet gauw neerslachtig te worden. Als je zo’n bedevaart meemaakt, dat neem je op, daar wordt je beter van.Als je dat niet had, dan gaat het langzaam bergaf!

Hebt u zelf nog mensen daar geholpen op de een of andere manier?

Jawel, ik heb daar mensen in de tuin geholpen, ook zieken geholpen, 8 jaar lang als vrijwilliger. Er werd eens een zuster niet goed. We moesten rennen, de dokter kwam, legde haar meteen een tablet onder de tong. De dag erna zag ik de zuster zitten, omdat ik zo snel reageerde, anders was het te laat geweest, zo had ze geluk gehad!

Waarom gaan jullie eigenlijk naar Lourdes toe?

Ik ben de eerste keer meegegaan, dat was 8 jaar geleden en dat trekt je dan. Ik heb 8 jaar lang de zieken geholpen, ik hielp met versieren, ook in het restaurant, de mensen waren vrolijk en blij.Dan doe je dat graag en degene die 1 keer is geweest, dan ga je weer, dan blijft dat toch trekken! t’ Is gek maar waar, ’t is zo.

Ben je zelf sterk gelovig?

Mijn moeder was van Salzburg, Oostenrijk en in Oosterijkers zit dat ook, daar zit het geloof in.

Neem je ook altijd wat mee naar Lourdes?

Een grote rugzak, grote tas, vlag en accordeon nam ik mee in de trein en ik maakte daar muziek. Er waren daar ook andere mensen die muziek maakten, uit zuid-Duitsland, dan werd er gezongen, geklapt, gedanst en muziek gemaakt, dat was heerlijk.

Laat je dan ook wat achter in Lourdes van wat je meeneemt?

Een kaarsje branden of je neemt iets voor iemand mee. Ik waarschuw je voor de zigeuners die er zitten die doen of ze arm zijn, maar dat zijn ze niet, ze worden ondersteund door het bisdom. Ze doen alsof ze in verwachting zijn, maar die geef ik niks. Als ik langs kom dan fluit ik gewoon, begin gewoon te zingen!!

Als je in Lourdes bent, ga je dan ook als het afgelopen is meteen terug?

Na een week is het afgelopen. Ik heb een blaadje waar alles in staat.

Wanneer ben je er voor het eerst mee begonnen?

In 1983….

Poeh dat was voor mijn geboorte. Even snel terugrekenen dus, dit is uw 31e keer dat u geweest bent.

Ja, ik ging ook nog naar Beverwijk en Heemskerk en naar de zee. Ik ging overal heen, had veel contacten, was gewoon leuk. Ik heb ook mijn EHBO gedaan en ik heb een speldje, want je mag het niet doen als je geen speldje hebt.

Verwachten jullie een wonder of verwachten jullie wat anders?

Nou luister, als ik eerlijk ben, ik had het altijd aan de longen, ik ga niet wachten op een wonder, dat komt vanzelf. ik was altijd moe als ik een trap omhoog moest gaan of ik werd niet goed. Daarom ben ik eens de bad ingegaan, 2012, kwam eruit, moest in Kerkrade mijn longen laten controleren en daar liep ik toen heen, ’t was over!!

Oe, dus er is al een wonder geschiedt bij u eigenlijk?

Ik was helemaal niet meer moe, ik had meer conditie dan ik ooit had gehad. Daarvoor was ik afgekeurd vanwege slechte gezondheid. Ik ben er toch gekomen, zeg ik maar weer. Het gebeurt wel, al is het maar klein of groot, ook met de ogen. Ook geluk mee gehad. Wat komt dat komt.

 interview Henry Verbroekken en Bjorn Cremer

Reacties (0)

Reactie toevoegen +