3 nieuwe directeuren bij Radar

interview door cliëntenweb (deel 2)

Henry: Wat kunnen jullie voor de cliënten betekenen?

Wat willen jullie daadwerkelijk doen?

Elvira: Wij willen dat de cliënten zich gewoon thuis voelen, daar waar zij wonen. 

En dat ze ook nog gewoon geholpen worden bij de wat moeilijkere dingen in het leven.

Zoals om gewoon mee te doen, zodat je kunt gaan werken en ergens kunt gaan leren. 

Dat het goed gaat, ook met de ouders. Dat je op een gewone manier ook kunt omgaan met vrienden en bekenden. Dat is waar wij voor staan: het beste eruit halen, je ook blij voelen. 

Peter: Ik zit in de bedrijfsvoering, wat wil zeggen dat je processen aanstuurt zoals administratie, automatisering, een stukje personeel en nog wat zaken. Het is heel indirect, een cliënt merkt dat niet zo goed. Wat de cliënt wel kan merken, zijn die dingen die goed zijn voor hem; die doen wij meestal via de medewerker, en die is dan zeg maar het laatste punt. 

Die kan het weer vertalen naar de cliënt. Als de medewerker goed zijn werk kan doen, dan kan hij ook goed voor de cliënt zorgen. Het belangrijkste van alles wat wij doen, is de cliënt. Zonder cliënt hebben wij geen werk. 

Thuis vertel ik ook wat ik doe, dat vinden mijn kinderen leuk. Mijn zoontje zegt dan: 'O pap, werk je hier? O moet je eens kijken dat is de keuken waar je over verteld had, waar al dat eten wordt gemaakt.'

Jeroen: Ik wil graag voor de cliënten van Radar iets betekenen; dat doe ik eigenlijk al vanaf dag 1 dat ik binnen ben gekomen bij Radar. Ik wil de medewerkers helpen, en nu ik directeur ben, help ik de managers; dit nadat je goed naar de cliënten ben gaan luisteren. En ik probeer dan goed naar de managers en de medewerkers te luisteren. De managers proberen ook goed te luisteren naar de medewerkers, zodat we zeker weten dat we de juiste dingen doen. Ik denk dat het allemaal daar om draait. Dat iedereen, ook als je een verstandelijke beperking hebt, gewoon volwaardig mee kan doen in de samenleving. En dat je net zoveel recht hebt als een ander om je dromen en wensen na te jagen. De ene heeft daar net iets meer hulp bij nodig dan de ander. Dat is de kunst, dat moeten onze medewerkers kunnen zien. Net wat Peter net aangaf: zonder cliënten hebben wij ook geen werk. Dat is waar alles om moet draaien. 

Robert: Wat is volgend jaar anders voor cliënten?

Elvira: Dat is een moeilijke vraag. Ik heb geen glazen bol, zoals Jomanda die heeft. Wat we willen, is dat medewerkers met minder dingen op de computer bezig zijn, zoals de administratie. Zodat ze meer tijd hebben voor de cliënten, iets wat heel erg belangrijk is. We willen ook kijken of we mensen kunnen gaan helpen op andere gebieden dan die waaraan we aan het werken zijn. 

Henry: Dus jullie willen ook een beetje de grijze gebieden pakken?

Elvira: Ook dat is belangrijk.

Robert: Ook nieuwe projecten opstarten? 

Elvira: Ja, dat hoort er ook bij. Sommige projecten moet je doen, anders gaat het niet goed met je bedrijf. En dan heb ik het bijvoorbeeld over het roosteren van medewerkers: van hoe laat tot hoe laat en waar moeten ze werken? We gaan volgend jaar aan de slag. Je hebt ook projecten die je graag wil doen, waarbij je opeens denkt van “hé, dat is leuk”. Maar we moeten ook niet te veel ineens willen doen, want dan gaat het niet goed met ons allen. Je moet niet teveel hooi op je vork nemen. 

Jeroen: Wat er volgend jaar anders is voor cliënten en wat ik hoop wat anders is: we willen met het jaarplan dat de cliënten zich meer gehoord en gezien voelen. Zodat er niet alleen naar hen geluisterd wordt, maar dat er meer naar hen omgekeken wordt. Dat ze het echt voelen. 

Wat we volgend jaar willen gaan doen, is de medezeggenschap gaan versterken. 

We willen dat er veel meer cliënten gaan meedoen aan de medezeggenschap, de deelraden en de centrale cliëntenraad. Dat er volgend jaar in elke woonvorm en dagbesteding huiskameroverleg komt. Of een dagbestedingsoverleg of teamoverleg. We willen dat volgend jaar alle cliënten eens in de zoveel weken zo’n overleg hebben. Waar ze heel goed kunnen aangeven hoe het met hun gaat, maar ook welke ideeën en wensen ze hebben. En dat ze kunnen aangeven wat er niet goed gaat en wat hun eventuele klachten zijn. In ieder geval dat ze zich kunnen uitspreken. 

Chantal: En wordt het dan aangestuurd door een extern iemand of door de begeleiding daar?

Jeroen: We willen de begeleiding op de plek zelf laten ondersteunen. Het gaat om de gesprekken tussen de cliënten en als groep naar de begeleiding toe. 

Chantal: Zijn jullie niet bang dat het beïnvloed wordt door het personeel?

Jeroen: Nou, wat we verwachten van onze begeleiders is, dat ze zo professioneel mogelijk ermee omgaan.  

Dat ze er in eerste instantie voor jullie zijn en niet voor zichzelf. Dat je je kunt verplaatsen in de ander en dat je weet waarom je voor Radar werkt: dat is voor de cliënten. Dat betekent niet dat je altijd alle cliënten overal gelijk in kunt geven. Maar je moet wel heel goed proberen serieus te luisteren. Sommige dingen kunnen niet, maar ik ben er wel van overtuigd dat heel veel dingen wel kunnen. 

Peter: Nou, Jeroen noemt vele dingen. Ik heb een bepaald voornemen. 

Ik ben bij een aantal locaties geweest. Bij een locatie heb ik gezien dat zeven mensen een douche moeten delen. Moet je je eens voorstellen: een douche voor zeven man. Dat wil volgens mij niemand. We gaan volgend jaar een aantal stappen zetten; dat doen we niet in een jaar. Maar dat moet bij bepaalde locaties ertoe leiden dat er óf plekken verbouwd moeten worden óf dat we ergens anders opnieuw moeten gaan bouwen. Het voornemen dat ik heb, is gewoon dat iedereen normaal een douche voor zichzelf heeft. Ik weet dat het niet allemaal lukt in een jaar. Maar je kunt een aantal stappen nemen, die er eindelijk toe leiden dat er in de komende jaren iets gaat veranderen. 

  tekstverwerking Erwin Hoenjet

 interview Chantal Kieboom

   video/foto Elke Slangen

  interview Mariska Snel

  interview Henry Verbroekken

  interview Robert van Deyl

oktober 2019


Reacties (0)

Reactie toevoegen +